آرامگاه سیبویه
| نام | آرامگاه سیبویه |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | استان فارس |
| شهرستان | شیراز |
| اطلاعات اثر | |
| کاربری | آرامگاه |
| دیرینگی | دورانهای تاریخی پس از اسلام |
| دورهٔ ساخت اثر | دورانهای تاریخی پس از اسلام |
| اطلاعات ثبتی | |
| شمارهٔ ثبت | ۳۰۶۷ |
| تاریخ ثبت ملی | ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ |
  آرامگاه سیبویه مکان در ایران | |
بقعه سیبویه, مربوط به دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شیراز، محله سنگ سیاه واقع شده که توسط استاد معصومی از اساتید دانشگاه صنعتی اصفهان و از اعوان ایل قشقایی تجدید بنا شد. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۰۶۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]
آنچه اکنون از آرامگاه دیده میشود تالاری سرتاسری است که 8 متر درازا و 5 متر پهنا دارد. نمای بیرونی آرامگاه، سه طاق بلند وجود دارد. سطح ورودی آرامگاه سه پله کوتاهتر از سکویی است که سازه بر روی آن جای گرفته است. اینکار، برجستگی نمایانتری به آرامگاه داده است؛ بهویژه آنکه دیوارهای دو سوی آرامگاه که طاقها را در میان گرفتهاند، مورب ساخته شدهاند تا جلوهای کوچکی به سازه داده باشند. [۲]
جایی که آرامگاه سیبویه در آن ساخته شده است، اکنون به نام «خانه فرهنگ سیبویه» شناخته میشود.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایرانشهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافتشده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.
- 1 2 «آرامگاه سیبویه؛سازهای در بافت کهن شیراز». امرداد نیوز. ۲۰۲۰-۰۶-۲۴. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۰۵.