آرامگاه وورتمبرگ
| آرامگاه وورتمبرگ | |
|---|---|
Grabkapelle auf dem Württemberg | |
![]() نمای آرامگاه وورتمبرگ در بالای تپهای مشرف به دره نکار | |
![]() موقعیت در ایالت بادن-وورتمبرگ و کشور آلمان ![]() آرامگاه وورتمبرگ (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | حفظ شده (موزه و بنای یادبود) |
| سبک معماری | نئوکلاسیک |
| موقعیت | اشتوتگارت، بادن-وورتمبرگ، آلمان |
| مختصات | ۴۸°۴۶′۵۲″ شمالی ۰۹°۱۶′۰۸″ شرقی / ۴۸٫۷۸۱۱۱°شمالی ۹٫۲۶۸۸۹°شرقی |
| مستاجرین کنونی | بنای یادبود و جاذبه گردشگری |
| آغاز ساخت | ۱۸۲۰ |
| پایان | ۱۸۲۴ |
| مشتری | ویلهلم یکم، پادشاه وورتمبرگ[الف] |
| مالک | بنیاد کاخها و باغهای دولتی بادن-وورتمبرگ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | جیووانی سالوچی[ب] |
| وبگاه | |
آرامگاه وورتمبرگ (به آلمانی: Grabkapelle auf dem Württemberg) بنایی باشکوه و نئوکلاسیک در شهر اشتوتگارت است که به عنوان نمادی از عشق ابدی شناخته میشود. این بنا در بالای تپهای قرار دارد که پیشتر محل قلعه اجدادی خاندان وورتمبرگ بود. این آرامگاه به دستور پادشاه ویلهلم یکم برای همسر دومش، ملکه کاترینا پاولوفنا، ساخته شد و امروزه یکی از مهمترین جاذبههای تاریخی و گردشگری در ایالت بادن-وورتمبرگ به شمار میرود.
تاریخچه و انگیزه ساخت
پس از مرگ ناگهانی ملکه کاترینا پاولوفنا[پ] در سال ۱۸۱۹، پادشاه ویلهلم یکم که به شدت از این واقعه متأثر بود، تصمیم گرفت بنای یادبودی در خور شأن او بنا کند. او دستور داد قلعه قدیمی وورتمبرگ[ت] که خاستگاه این خاندان بود را تخریب کنند تا فضایی برای ساخت این کلیسای آرامگاهی فراهم شود[۱]. این تصمیم نمادی از جایگزینی ریشههای نظامی و دفاعی خاندان با یک یادمان مذهبی و عاطفی بود.
ویژگیهای معماری و طراحی
معمار ایتالیایی، جیووانی سالوچی، مأموریت یافت تا بنایی در سبک نئوکلاسیک طراحی کند که از مدلهای رومی الهام گرفته شده باشد. ساختار بنا به صورت مدور با گنبدی بزرگ طراحی شده و شباهتهای آشکاری به پانتئون در رم دارد[۲]. در نمای خارجی، ستونهای سبک ایونی و کتیبهای با عبارت «عشق هرگز نمیمیرد» به چشم میخورد. فضای داخلی نیز با مجسمههایی از چهار انجیلنویس که توسط یوهان هنریش دنکر[ث] تراشیده شدهاند، تزئین شده است.
موقعیت جغرافیایی و نمادین

این بنا در منطقه روتنبرگ[ج] واقع شده و از بالای تپه، منظرهای پانوراما از شهر اشتوتگارت و تاکستانهای دره نکار[چ] را ارائه میدهد. انتخاب این مکان تصادفی نبود؛ چرا که قلعه تخریب شده در این نقطه، نام خود را به کل منطقه و پادشاهی وورتمبرگ داده بود[۳]. حضور این آرامگاه بر فراز تپه، پیوند میان تاریخ کهن خاندان و دوران مدرن پادشاهی را در ذهن بیننده تداعی میکند.
اهمیت فرهنگی و وضعیت کنونی
امروزه آرامگاه وورتمبرگ تحت مدیریت بنیاد کاخها و باغهای دولتی بادن-وورتمبرگ[ح] قرار دارد و سالانه هزاران بازدیدکننده را به خود جذب میکند. علاوه بر کاترینا پاولوفنا، خود پادشاه ویلهلم یکم و دخترشان ماری نیز در دخمه زیرین این کلیسا دفن شدهاند[۴]. این مکان نه تنها یک بنای مذهبی، بلکه سندی بر تحولات معماری قرن نوزدهم و نمادی از میراث فرهنگی آلمان به شمار میآید.
نگارخانه
جستارهای وابسته
یادداشتها
منابع
- ↑ Rau, Margit (2015). Die Grabkapelle auf dem Württemberg. Staatliche Schlösser und Gärten. p. 12. ISBN 978-3422024106.
- ↑ Wais, Fabian (2001). Die Grabkapelle Rotenberg. Ungeheuer & Ulmer. p. 45. ISBN 978-3930817085.
- ↑ Thomsen, Sabine (2006). Die württembergischen Königinnen. Silberburg-Verlag. p. 158. ISBN 978-3874077149.
- ↑ Sauer, Paul (1997). Reformer auf dem Königsthron. Deutsche Verlags-Anstalt. p. 210. ISBN 978-3421051011.
- ساختمانها و سازهها در اشتوتگارت
- جاذبههای گردشگری در اشتوتگارت
.jpg)








