آرامی سامری

آرامی سامری
ࠀࠓࠌࠉࠕ Arāmît
بیان[arɑmiθ], [arɑmit],
[ɑrɑmɑjɑ], [ɔrɔmɔjɔ]
منطقهاسرائیل و سرزمین فلسطین، عمدتاً در سامریه و خولون.
منقرض‌شدهتا سده دوازدهم میلادی; کاربرد مذهبی[۱]
گونه‌های نخستین
Proto-Afroasiatic
الفبای سامری
کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹sam
ایزو ۳–۶۳۹sam
گلاتولوگsama1314[۲]

آرامی سامری (انگلیسی: Samaritan Aramaic)، گویش زبان آرامی بود که سامری‌ها در ادبیات مقدس و علمی خود به کار می‌بردند. این را نباید با عبری سامری، زبان پنج‌گانه سامری اشتباه گرفت. آرامی سامری مدتی بین قرن‌های ۱۰ و ۱۲ منقرض شد و سامری‌ها به عنوان زبان عامیانه خود به عربی فلسطینی روی آوردند.

آرامی سامری از نظر شکلی شبیه آرامی ترگمام است و در الفبای سامری نوشته شده است. از آثار مهمی که در آن نوشته شده است می‌توان به ترجمه پنج کتبی سامری، متون حقوقی، تفسیری و عبادی اشاره کرد.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ آرامی سامری at اتنولوگ (18th ed., 2015)
  2. ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Samaritan Aramaic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)