آرامی سامری
| آرامی سامری | |
|---|---|
| ࠀࠓࠌࠉࠕ Arāmît | |
| بیان | [arɑmiθ], [arɑmit], [ɑrɑmɑjɑ], [ɔrɔmɔjɔ] |
| منطقه | اسرائیل و سرزمین فلسطین، عمدتاً در سامریه و خولون. |
| منقرضشده | تا سده دوازدهم میلادی; کاربرد مذهبی[۱] |
آفروآسیایی
| |
گونههای نخستین | Proto-Afroasiatic
|
| الفبای سامری | |
| کدهای زبان | |
| ایزو ۲–۶۳۹ | sam |
| ایزو ۳–۶۳۹ | sam |
| گلاتولوگ | sama1314[۲] |
آرامی سامری (انگلیسی: Samaritan Aramaic)، گویش زبان آرامی بود که سامریها در ادبیات مقدس و علمی خود به کار میبردند. این را نباید با عبری سامری، زبان پنجگانه سامری اشتباه گرفت. آرامی سامری مدتی بین قرنهای ۱۰ و ۱۲ منقرض شد و سامریها به عنوان زبان عامیانه خود به عربی فلسطینی روی آوردند.
آرامی سامری از نظر شکلی شبیه آرامی ترگمام است و در الفبای سامری نوشته شده است. از آثار مهمی که در آن نوشته شده است میتوان به ترجمه پنج کتبی سامری، متون حقوقی، تفسیری و عبادی اشاره کرد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ آرامی سامری at اتنولوگ (18th ed., 2015)
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Samaritan Aramaic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}: Invalid|display-editors=4(help)