آرتکوریال
آرتکوریال (فرانسوی: Artcurial) یک خانه حراج فرانسوی است که دفتر مرکزی آن در عمارت تاریخی و مجلل اوتل مارسل داسو در پاریس قرار دارد.
تاریخچه
گالری هنر آرتکوریال در ژوئن ۱۹۷۵ توسط فرانسوا دالِه، مدیرعامل وقت لورئال، در پلاک ۹، خیابان ماتینیون تأسیس شد. آرتکوریال بهعنوان یک گالری، کتابفروشی تخصصی و عمدتاً ناشر آثار متعدد فعالیت میکرد. از سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۲ (زمان خرید آن)، آرتکوریال آثار ۷۰ هنرمند را منتشر کرد، از جمله آرماند فرناندز، سونیا دولونه، جورجو د کیریکو، ماریو دی تیانا، تاکیس، فرانسوا-ژاویر لالان، نیکولا شوفِر و غیره.
در سال ۲۰۰۱، نیکولا اورلوفسکی گالری آرتکوریال را از لورئال خریداری کرد.[۱] او حراجکنندگان فرانسوا بریست، هِرْو پولن و رمی لو فور را استخدام کرد و یک خانهٔ حراج با همان نام تأسیس نمود.[۱]
این گالری زیرمجموعهای از گروه داسو است.[۲] همچنین، میلیاردر موناکویی میشل پاستور تا زمان مرگش در ۲۰۱۴ سهامدار آن بود.[۳]
تا سال ۲۰۱۴، آرتکوریال پس از کریستی و ساتبیز، سومین خانهٔ حراج بزرگ پاریس بود.[۱]
در سال ۲۰۲۲، آرتکوریال بیستمین سالگرد خود را جشن گرفت.[۴]
در آوریل ۲۰۲۳، آرتکوریال شرکت حراج سوئیسی «خانهٔ حراج بُرِت، بایلی و ویدمر» را خریداری کرد.[۴][۵] بُرِت، بایلی در سال ۲۰۱۱ توسط نیکولا بُرِت و امانوئل بایلی تأسیس شد و در فروش هنر مدرن و معاصر تخصص داشت.[۴][۶]
حراجهای قابل توجه
در مارس ۲۰۲۳ خبری منتشر شد دربارهٔ یک حراج ناموفق یک میلیون دلاری، زمانی که خریدار، پاتریک متیسیون، دربارهٔ منشأ نقاشی خریداریشده پرسید.[۷] اثر مورد بحث، نارسیس از لوران دو لا ایر (حدود ۱۶۴۰)، در ابتدا در یک فروش ناشناس در لندن در سال ۱۹۲۹ خریداری شده بود.[۷]
در اوت ۲۰۲۳، یک سنگ طبیعی برمهای بهعنوان دومین یاقوت گرانقیمت حراج شده با قیمت ۳٫۳ میلیون دلار فروخته شد.[۸] این سنگ در یک قاب طلای زرد ۱۸ عیار قرار داشت و توسط ۱۰ سنگ هرکدام ۰٫۴–۰٫۵ قیراط احاطه شده بود.[۸][۹]
در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵، آرتکوریال فروش نسخهٔ خطی اصلی دعوت ژنرال دوگل در ۱۸ ژوئن را برای آرشیو ملی فرانسه مدیریت خواهد کرد.[۱۰]
مناقشات
در سال ۲۰۱۲، فروش یک مهر امپراتوری چینی توسط آرتکوریال با اعتراضاتی از سوی چین و «انجمن حمایت از هنر چینی در اروپا» مواجه شد. اعتقاد بر این بود که مهر از کاخ تابستانی قدیمی پکن توسط نیروهای فرانسوی-بریتانیایی در ۱۸۶۰ غارت شده بود. آرتکوریال منشأ این اثر را مورد تردید قرار داد و ادعا کرد که بررسی تخصصی آنها نشان میدهد مهر از کاخ تابستانی قدیم منشأ نگرفته است.[۱۱]
منابع
- 1 2 3 Béatrice De Rochebouet, Nicolas Orlowski, monsieur Artcurial, Le Figaro, June 24, 2014
- ↑ «Dassault Group: Artcurial». بایگانیشده از اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۲۰. دریافتشده در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۶.
- ↑ Marie-Pierre Grondahl, L'héritière est décédée: Qui en veut aux Pastor?, Paris Match, May 21, 2014
- 1 2 3 ArtDependence. "ArtDependence | Artcurial Expands Into Switzerland With the Acquisition of Beurret Bailly Widmer Auktionen". www.artdependence.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-06-20.
- ↑ Pryor, Riah (2023-04-19). "Artcurial expands into Switzerland with a stake in auction house Beurret Bailly Widmer". The Art Newspaper - International art news and events. Retrieved 2023-08-15.
- ↑ "Nicolas Orlowski's Artcurial Purchases Swiss Auction House to Expand in Europe". Observer (به انگلیسی). 2023-04-19. Retrieved 2023-06-20.
- 1 2 Kinsella, Eileen (2023-05-30). "What the Story of a Botched $1 Million Auction Reveals About the Clash Between New Anti-Money Laundering Laws and Client Confidentiality". Artnet News (به انگلیسی). Retrieved 2023-06-20.
- 1 2 "Ruby Ring Sells for $3M+ at Artcurial Auction". nationaljeweler.com (به انگلیسی). Retrieved 2023-08-23.
- ↑ "7.1-ct Ruby Ring Sells for $3.26m in Monaco". www.idexonline.com. Retrieved 2023-08-23.
- ↑ "Appel du 18 juin : le manuscrit original du général de Gaulle entre dans les collections nationales". www.connaissancedesarts.com. Retrieved 2025-06-18.
- ↑ "La vente d'un sceau impérial chinois chez Artcurial suscite la polémique" (به فرانسوی). 2012-12-17. Retrieved 2024-11-04.
پیوند به بیرون
