آزمایش عروسک بوبو
آزمایش عروسک بوبو توسط روان‌شناس آلبرت بندورا برای آزمودن نظریه یادگیری اجتماعی او طراحی و اجرا شد. بندورا در فاصله سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳، رفتار کودکان را پس از مشاهده رفتار پرخاشگرانه یک الگوی بزرگسال نسبت به عروسک بوبو بررسی کرد.[۱] مشهورترین گونه این آزمایش، رفتار کودکان را پس از آن ارزیابی می‌کرد که مشاهده می‌کردند الگوی بزرگسال به دلیل رفتار خشونت‌آمیز خود با عروسک بوبو یا پاداش می‌گیرد، یا تنبیه می‌شود، یا هیچ پیامدی را تجربه نمی‌کند.[۲]
نظریه یادگیری اجتماعی بیان می‌کند که انسان‌ها بخش عمده‌ای از آموخته‌های خود را از طریق مشاهده، تقلید و الگوبرداری کسب می‌کنند. آزمایش عروسک بوبو نشان داد که افراد نه‌تنها از طریق دریافت تقویت یا تنبیه یادمی‌گیرند، بلکه با مشاهده دریافت پاداش یا تنبیه شدن دیگران نیز می‌توانند رفتارهای جدید را بیاموزند. یافته‌های این پژوهش‌ها کاربردهای عملی مهمی دارند و نشان می‌دهند که مشاهده رفتارهای خشونت‌آمیز می‌تواند بر رفتار کودکان تأثیر بگذارد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Graham, Peter; Arshad-Ayaz, Adeela (September 2016). "Learned Unsustainability: Bandura's Bobo Doll Revisited". Journal of Education for Sustainable Development (in English). 10 (2): 262–273. doi:10.1177/0973408216650954. ISSN 0973-4082.
- ↑ McLeod, Saul A. "Bobo Doll Experiment | Simply Psychology". Retrieved 2015-10-06.
- آزمایشهای روان‌شناسی
- تأثیرگذاری رسانههای جمعی
- خشونت