آزمایش هستهای کره شمالی (۲۰۰۶)
| آزمایش هستهای کره شمالی (۲۰۰۶) | |
|---|---|
![]() گرافیکی که فعالیت لرزه ای را در زمان آزمایش نشان میدهد | |
| اطلاعات | |
| کشور | کره شمالی |
| منطقه آزمایش | سایت آزمایش هستهای پونگی-ری، شهرستان کیلجو |
| مدت | ۱۰:۳۵:۲۸ زمان در کره جنوبی، ۹ اکتبر ۲۰۰۶ |
| شمار آزمایشها | ۱ |
| نوع آزمایش | نامعلوم |
| نوع ابزار | شکافت هستهای |
| حداکثر بازده انفجار |
|
| گاهنگار آزمایشها | |
در ۹ اکتبر ۲۰۰۶، کره شمالی اولین آزمایش جنگافزار هستهای خود را انجام داد و یک دستگاه مبتنی بر پلوتونیوم را در زیر زمین منفجر کرد.
چند روز قبل در ۳ اکتبر ۲۰۰۶، کره شمالی قصد خود را برای انجام آزمایش هسته ای اعلام کرد. بهطور کلی تخمین زده میشود که انفجار دارای نیروی انفجاری کمتر از یک کیلوتن بوده و مقداری خروجی رادیواکتیو نیز شناسایی شده است. مقامات آمریکا حدس زدهاند که این وسیله ممکن است یک ماده منفجره هسته ای بوده که به اشتباه شلیک شده است.
یک مقام ناشناس در سفارت کره شمالی در پکن به یک روزنامه کره جنوبی گفت که خروجی مواد منفجره کمتر از حد انتظار بوده است. به علت ماهیت محرمانه کره شمالی و عملکرد اندک این آزمایش، این سؤال باقی میماند که آیا این آزمایش موفقیتآمیز یک دستگاه غیرعادی کوچک (که به فناوری پیچیده نیاز داشت) بود یا یک تلاش ناموفق. یک مقاله علمی بعداً بازده را ۰٫۴۸ کیلوتن تخمین زد.
گزارش شده که به دولت چین ۲۰ دقیقه قبل از انجام آزمایش اخطار داده شد. چین یک هشدار اضطراری از طریق سفارت ایالات متحده آمریکا در پکن به واشینگتن، دی.سی. ارسال کرد که در آن زمان استیون هادلی مشاور امنیت ملی آمریکا «کمی پس از ساعت ۱۰ شب» به رئیسجمهور وقت جرج دابلیو. بوش اطلاع داد که یک آزمایش قریبالوقوع به زودی رخ خواهد داد.
واکنشهای بینالمللی
آزمایش هستهای ۹ اکتبر ۲۰۰۶ کره شمالی با محکومیت گستردهٔ جامعهٔ بینالمللی روبهرو شد. شورای امنیت سازمان ملل متحد این اقدام را تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی دانست و در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶، به اتفاق آرا قطعنامهٔ ۱۷۱۸ را تصویب کرد. این قطعنامه تحریمهایی از جمله ممنوعیت صادرات تسلیحات سنگین، محدودیتهای مالی، مسدودسازی داراییها و ممنوعیت سفر برای افراد و نهادهای مرتبط با برنامهٔ هستهای کره شمالی را اعمال نمود.[۱]
ایالات متحده، ژاپن و کره جنوبی این آزمایش را نقض آشکار تعهدات بینالمللی کره شمالی دانستند. ژاپن بلافاصله تحریمهای یکجانبهای شامل ممنوعیت ورود کشتیهای کره شمالی و تعلیق تجارت دوجانبه را اعمال کرد.[۲]
بررسیهای فنی و لرزهای
شبکهٔ جهانی پایش سازمان پیمان جامع منع آزمایشهای هستهای (CTBTO) وقوع یک رویداد لرزهای غیرطبیعی با بزرگی حدود ۴٫۲ را در نزدیکی سایت آزمایش هستهای پونگی-ری ثبت کرد. دادههای لرزهای نشان میداد که این رویداد با ویژگیهای یک انفجار زیرزمینی سازگار است و منشأ طبیعی نداشته است.[۳]
سازمان زمینشناسی ایالات متحده آمریکا (USGS) نیز وقوع انفجاری مصنوعی را تأیید کرد و اعلام نمود که الگوی امواج لرزهای با زلزلههای طبیعی تفاوت آشکاری دارد.[۴]
پیامدهای سیاسی
این آزمایش هستهای موجب توقف موقت گفتوگوهای ششجانبه شد و فشار دیپلماتیک بر پیونگیانگ را افزایش داد. در نهایت، کره شمالی در سال ۲۰۰۷ موافقت کرد که در ازای دریافت کمکهای اقتصادی و انرژی، بخشی از تأسیسات هستهای خود را تعطیل کند، هرچند این توافقها در سالهای بعد بارها نقض شدند.[۵]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «Security Council Imposes Sanctions on DPR Korea After Nuclear Test». United Nations. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
- ↑ «Japan sanctions North Korea after nuclear test». BBC News. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
- ↑ «CTBTO detects North Korean nuclear test». Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organization. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
- ↑ «Magnitude 4.2 Explosion—North Korea». US Geological Survey. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
- ↑ «North Korea nuclear talks explained». BBC News. دریافتشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «2006 North Korean nuclear test». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵.
