آزمون حافظه دیداری بنتون

آزمون حافظه دیداری بنتون
آزمون حافظه دیداری بنتون
تشخیص پزشکی
مترادف	آزمون بنتون
ICD-9-CM	94.02

آزمون حافظه دیداری بنتون (یا به‌طور خلاصه آزمون بنتون یا BVRT) یک آزمون انفرادی برای افراد هشت ساله تا بزرگسال است که بینایی و حافظه دیواری را اندازه‌گیری می‌کند. همچنین می‌توان از آن برای کمک به شناسایی اختلال یادگیری احتمالی در میان سایر شرایطی که ممکن است بر حافظه فرد تأثیر بگذارد، استفاده کرد. به فرد مورد بررسی ده طرح، یکی یکی، نشان داده می‌شود و از او خواسته می‌شود که هر یک را تا حد امکان دقیق روی کاغذ ساده از حفظ، بازتولید کند. این آزمون بدون محدودیت زمانی است و نتایج به صورت حرفه‌ای بر اساس فرم، شکل، الگو و چیدمان روی کاغذ نمره‌گذاری می‌شوند.

تاریخچه

آرتور بنتون روان‌شناسی بود که در طول مأموریت نظامی خود در بیمارستان نیروی دریایی سن دیگو با متخصص مغز و اعصاب، موریس بندر، همکاری می‌کرد. تجربیات او در درمان سربازانی که دچار آسیب‌های مغزی شده بودند، منجر به توسعه آزمون حفظ بینایی بنتون شد.^[۱]^[۲] دکتر بنتون این آزمون را برای ارائه ارزیابی کوتاه‌تری از حافظه غیرکلامی فوری به منظور تکمیل آزمون محبوب فراخنای ارقام توسعه داد و قالبی را انتخاب کرد که در برابر تأثیرات عاطفی و تأثیر آزمودنی مقاوم باشد.^[۳] این آزمون در سال ۱۹۴۶ منتشر شد و اکنون در ویرایش پنجم خود قرار دارد.

آزمایش

قالب آزمون

یک نمونه طرح مورد استفاده در بخش M آزمون بنتون. طرح اصلی در بالا نشان داده شده است و پس از یک تأخیر، چهار طرح انتخابی نشان داده می‌شود و از آزمودنی خواسته می‌شود طرحی را که به بهترین وجه با طرح اصلی مطابقت دارد، انتخاب کند.

آزمون حفظ تصویری بنتون شامل سه مجموعه یا فرم از ۱۰ طرح (هر یک به ابعاد ۸٫۵ × ۵٫۵ اینچ) است که توانایی‌های بصری و حافظهٔ فرد مورد آزمایش را می‌سنجند و همچنین مجموعه‌ای از طرح‌های جایگزین برای اجرای مجدد آزمون‌ها فراهم شده است.^[۴] به فرد آزمون‌شونده یک دفترچه حاوی ۱۰ صفحهٔ خالی داده می‌شود تا طرح‌ها را روی آن بازتولید کند. این طرح‌ها برای ارزیابی ادراک بصری و حافظهٔ فرد استفاده می‌شوند و آزمون می‌تواند به پنج روش مختلف اجرا شود. این پنج روش به شرح زیر است:^[۵]

نوع روش	توضیحات
الف	آزمودنی قبل از بازتولید هر طرح، آن را به مدت ۱۰ ثانیه مشاهده می‌کند.
ب	آزمودنی قبل از بازتولید هر طرح، آن را به مدت ۵ ثانیه مشاهده می‌کند.
سی	آزمودنی هر طرح را مشاهده می‌کند و اجازه دارد آنها را در حین مشاهده طرح‌ها برای مدت زمان نامحدودی بازتولید کند.
دی	آزمودنی هر طرح را به مدت ۱۰ ثانیه مشاهده می‌کند و سپس ۱۵ ثانیه قبل از شروع بازتولید منتظر می‌ماند.
م	آزمودنی هر طرح را به مدت ۱۰ ثانیه مشاهده می‌کند و سپس طرح صحیح را از بین چهار گزینه نمایش داده شده انتخاب می‌کند.

در هر روش به جز روش مدیریت C، طرح اصلی قبل از شروع تکثیر پنهان می‌شود.

نمره گذاری آزمون

این آزمون را می‌توان به دو روش نمره‌گذاری کرد. روش اول: نمرهٔ صحیح بر اساس رویکرد «همه یا هیچ» محاسبه می‌شود؛ یعنی اگر بازتولید طرح دقیقاً با نمونهٔ اصلی مطابقت داشته باشد، امتیاز داده می‌شود. روش دوم: نمرهٔ خطا بر اساس تعداد و نوع خطاهای انجام‌شده برای هر طرح محاسبه می‌شود. دسته‌بندی‌های اصلی این خطاها شامل حذف‌ها، تغییر شکل‌ها، تکرارهای غیرضروری، چرخش‌ها، جابه‌جایی‌ها و خطاهای اندازه است.^[۶] سپس این نمرات با چندین مجموعه از داده‌های هنجاری موجود در دفترچهٔ راهنما مقایسه می‌شوند که هر مجموعه نمایندهٔ ویژگی‌های جمعیتی متفاوت است و نتیجه‌گیری توسط آزمون‌گر انجام می‌شود.^[۷] دو روش مختلف نمره‌گذاری امکان تحلیل کمی و کیفی آزمون فرد را فراهم می‌کنند.^[۸]

موارد استفاده

آزمون بنتون نسبت به بسیاری از انواع اختلالات و آسیب‌های مغزی حساس است، اما تشخیص یک بیماری خاص از طریق این آزمون دشوار است. در واقع، بر اساس دفترچهٔ راهنمای آزمون، تعداد زیاد خطا در یک دستهٔ خاص نباید به‌عنوان تشخیص بیماری استفاده شود و باید منجر به انجام آزمایش‌های بیشتر شود. برای مثال، تعداد بالای تکرارهای غیرضروری نشان‌دهندهٔ آسیب لوب پیشانی است، در حالی که حذف طرح‌های محیطی می‌تواند نشان‌دهندهٔ ضربه مغزی، به‌ویژه در لوب آهیانه‌ای راست باشد. عملکرد کلی آزمون قادر به تمایز افرادی با آسیب یک‌طرفهٔ نیمکرهٔ چپ یا راست نیست. با این حال، آزمون‌گران توانسته‌اند با تحلیل نتایج، اختلالات ادراکی، حافظه‌ای و حرکتی را از یکدیگر تمایز دهند. شرایطی مانند زوال عقل، ضایعه، سکتهٔ تالاموس و بیماری آلزایمر نشان داده‌اند که امتیاز فرد در آزمون BVRT را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهند. نسخه‌های کپی و حافظهٔ آزمون به‌ویژه نسبت به زوال عقل حساس هستند و می‌توانند در شناسایی افرادی که در معرض ابتلا به آلزایمر هستند، کمک کنند. علاوه بر این، اختلالات یادگیری در کودکان نیز می‌توانند از طریق آزمون بنتون شناسایی شوند. در سال ۱۹۸۳، آزمون بنتون در مجموعهٔ آزمون‌های هسته‌ای نوروبیولوژیک (NCTB) گنجانده شد تا تأثیرات مواجهه با مواد شیمیایی بر سیستم عصبی شناسایی شود و از آن زمان برای ارزیابی مواجههٔ شغلی با مواد شیمیایی استفاده شده است. از طریق کاربرد آن در NCTB، آزمون بنتون حساسیت خود را نسبت به مواجهه با مواد شیمیایی مختلف، از جمله مسمومیت جیوه، مسمومیت با سرب و مسمومیت آفتکش نشان داده است.

ویژگی‌های روان‌سنجی

بر اساس دفترچهٔ راهنمای آزمون بنتون، قابلیت تکرارپذیری برابر با ۰٫۸۵ است و قابلیت اعتماد فرم‌های جایگزین بین ۰٫۷۹ تا ۰٫۸۴ متغیر است. همبستگی بین یادآوری حافظهٔ فوری و تأخیری (نوع اجرای A و D به‌ترتیب) بسته به ترکیب فرم‌های استفاده‌شده، بین ۰٫۴۰ تا ۰٫۸۳ گزارش شده است. دفترچهٔ راهنما همچنین شامل نتایج استانداردشده برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان است، اگرچه هر روش اجرا داده‌های استاندارد خود را دارد. نشان داده شده است که تعداد کل خطاها در آزمون با افزایش سن افزایش می‌یابد، به‌ویژه پس از سن ۷۰ سالگی.

انتقادات و اعتبار

آزمون بنتون به دلیل الزام آزمون به ضریب هوشی یا ضریب هوشی تخمینی آزمودنی، که در صورت وضعیت نامناسب آزمودنی، به دست آوردن آن می‌تواند دشوار باشد، مورد انتقاد قرار گرفته است. علاوه بر این، داده‌های حاصل از مطالعاتی که به بررسی امکان آزمایش مجدد بیمار پرداخته‌اند، نتایج متناقضی را نشان داده‌اند. برخی مطالعات هیچ تفاوتی در نمرات پس از گذشت زمان بین دو آزمون نشان نمی‌دهند، در حالی که مطالعات دیگر تفاوت را نشان می‌دهند. با وجود این گزارش‌ها، آزمون بنتون مزایای متعددی نسبت به سایر آزمون‌های حافظه بصری دارد. این مزایا عبارتند از: سیستم نمره‌دهی صریح‌تر نسبت به سایر آزمون‌ها، پایایی فرم‌های موازی به دلیل وجود مجموعه‌های فرم چندگانه، و زمان اجرای کوتاه. به همین دلیل، BVRT امروزه هنوز هم به‌طور گسترده برای تعداد زیادی از شرایط بالینی استفاده می‌شود.^[۹]

منابع

↑ Kreutzer, Jeffrey S. , John DeLuca, Bruce Caplan (2010). Encyclopedia of Clinical Neuropsychology. New York: Springer. pp. 390–394. ISBN 978-0-387-79947-6.
↑ Betz, W. Bruce Walsh, Nancy E. (1990). Tests and assessment (2nd ed.). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall. ISBN 978-0-13-904970-5.
↑ Benton, Arthur L. (1 September 1945). "A Visual Retention Test for Clinical Use". Archives of Neurology and Psychiatry. 54 (3): 212–216. doi:10.1001/archneurpsyc.1945.02300090051008. PMID 21004267.
↑ McCullough, Virginia E. (1992). Testing and your child: what you should know about 150 of the most common medical, educational, and psychological tests. New York: Plume. ISBN 978-0-452-26840-1.
↑ Benton, Arthur Lester (1992). Benton Visual Retention Test (5th ed.). San Antonio: The Psychological Corporation. ISBN 978-0-15-802753-1.
↑ Hubley, Anita M (2012). Review of the Benton Visual Retention Test, Fifth Edition. The Board of Regents of the University of Nebraska.
↑ Benton, A. L. (1974). Revised Visual Retention Test: Clinical and experimental applications (4th ed.). New York: Psychological Corporation.
↑ Emilien, Gérard; Durlach, Cécile; Antoniadis, Elena; Van der Linden, Martial; Maloteaux, Jean-Marie (2004). Memory: neuropsychological, imaging and psychopharmalogical perspectives. Hove [u.a.]: Psychology Press. ISBN 1-84169-370-7.
↑ Mitrushina, Maura; Boone, Kyle B.; Razani, Jill; D'Elia, Louis F. (2005). Handbook of normative data for neuropsychological assessment (2nd ed.). New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-516930-1.

[Encyclopedia2-1] Kreutzer, Jeffrey S. , John DeLuca, Bruce Caplan (2010). Encyclopedia of Clinical Neuropsychology. New York: Springer. pp. 390–394. ISBN 978-0-387-79947-6.

[2] Betz, W. Bruce Walsh, Nancy E. (1990). Tests and assessment (2nd ed.). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall. ISBN 978-0-13-904970-5.

[3] Benton, Arthur L. (1 September 1945). "A Visual Retention Test for Clinical Use". Archives of Neurology and Psychiatry. 54 (3): 212–216. doi:10.1001/archneurpsyc.1945.02300090051008. PMID 21004267.

[McCullough2-4] McCullough, Virginia E. (1992). Testing and your child: what you should know about 150 of the most common medical, educational, and psychological tests. New York: Plume. ISBN 978-0-452-26840-1.

[Benton2-5] Benton, Arthur Lester (1992). Benton Visual Retention Test (5th ed.). San Antonio: The Psychological Corporation. ISBN 978-0-15-802753-1.

[Hubley2-6] Hubley, Anita M (2012). Review of the Benton Visual Retention Test, Fifth Edition. The Board of Regents of the University of Nebraska.

[Revised2-7] Benton, A. L. (1974). Revised Visual Retention Test: Clinical and experimental applications (4th ed.). New York: Psychological Corporation.

[Emilien2-8] Emilien, Gérard; Durlach, Cécile; Antoniadis, Elena; Van der Linden, Martial; Maloteaux, Jean-Marie (2004). Memory: neuropsychological, imaging and psychopharmalogical perspectives. Hove [u.a.]: Psychology Press. ISBN 1-84169-370-7.

[Mitrushina2-9] Mitrushina, Maura; Boone, Kyle B.; Razani, Jill; D'Elia, Louis F. (2005). Handbook of normative data for neuropsychological assessment (2nd ed.). New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-516930-1.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]