آستریکس در المپیک
| اَستِریکس در بازیهای المپیک | |
|---|---|
 | |
| کارگردان | فردریک فورستر توما لانگمن |
| تهیهکننده | توما لانگمن |
| بازیگران | ژرار دوپاردیو کلوویس کورنیلاک بنوئیت پلورده آلن دلون ونسا هسلر فرانک دیبوسک خوزه گارسیا استفان روسو ژان-پیر کسل الی سیمون الکساندر آستیر ونسان موسکاتو مایکل شوماخر زین الدین زیدان انریکو برینیانو |
| فیلمبردار | تیری آربوگاس |
| توزیعکننده | پته |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۱۱۳ دقیقه |
| کشور | فرانسه آلمان اسپانیا ایتالیا بلژیک |
| زبان | فرانسوی |
| هزینهٔ فیلم | ۱۱۳٫۵ میلیون دلار |
| فروش گیشه | ۱۳۲٫۹ میلیون دلار |
اَستِریکس در بازیهای المپیک (به انگلیسی: Asterix at the Olympic Games) فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی فردریک فورستر، توماس لانگمن است. این فیلم براساس ماجراهای آستریکس میباشد در این فیلم ژرار دوپاردیو، کلوویس کورنیلاک، بنوئیت پلورده، آلن دلون و ونسا هسلر، فرانک دیبوسک، خوزه گارسیا، استفان روسو، ژان-پیر کسل، الی سیمون و الکساندر آستیر بازی کردند.
خلاصه داستان
در سدهٔ یک پیش از میلاد مسیح یک شاعر گالیایی به نام رُمانتیکس شیفته شاهدخت یونان، ایرینا میشود. ایرینا که دل به او باخته مشتاقانه منتظر بازگشت اوست، تا با یکدیگر ازدواج کنند. اما زمانی که رُمانتیکس به عنوان خدمتکاری به داخل قصر نفوذ میکند، متوجه میشود که پدر ایرینا، پادشاه یونان آدرلاس، نقشهٔ دیگری در سر دارد: او میخواهد دخترش را به عقد پسرخوانده ژولیوس سزار، بروتوس، برساند تا از این طریق خودش را به سزار نزدیکتر کند.
گرچه ایرینا موفق میشود تا پدرش را راضی کند تا با ازدواج او با قهرمان بازیهای المپیک موافقت کند. بنابراین رُمانتیکس و بروتوس تصمیم به شرکت در مسابقات میگیرند. از این رو اَستِریکس و اُبِلیکس به یاری میراکولیکس (معجزه گر) و تروبادیکس (نغمه سرای دورهگرد)، به کمک رُمانتیکس رهسپار یونان میشوند.
اما بروتوس به نیت دستکاری مسابقات به نفع رُم و بیش از آن به برتری جایگاه خودش، پا به عرصه مسابقات میگذارد تا از این طریق بر کرسی سزار و حکومت بر روم تکیه زند. ناچار او تصمیم میگیرد تا به پشتیبانی معجونهای مخترع دیوانه دکترمابوس و زیردستش ویِلوردوس، موفق به پیروزی در مسابقات و کشتن سزار گردد.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Asterix at the Olympic Games». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۲.