آشپزی دانمارکی

فریکادله

آشپزی دانمارکی از غذاهای درست شده توسط خود مردم محلی روستایی سرچشمه گرفته و از طریق تکنیک‌های پخت و پز رواج یافته در اواخر قرن نوزده، و با دسترسی وسیع به اجناس در هنگام انقلاب صنعتی دوم و بعد از آن، ارتقاء یافته است. ساندویچ‌های روباز که به نام اسمورپرود (دانمارکی: Smørrebrød) معروف هستند، که در حالت اصلی خوراکی معمولی وعدهٔ ناهار می‌باشند، وقتی با خرده‌های مواد غذایی متنوع و درجه یک زینت آرایی شده و آماده گردد، می‌تواند به عنوان یک غذای ملی ویژه در نظر گرفته شود. به‌طور معمول، غذاهای گرم با گوشت یا ماهی تهیه می‌شوند. غذاهای قابل توجه تهیه شده از گوشت و ماهی از جمله فلسکستگ (دانمارکی: Flæskesteg) (گوشت رست خوک به همراه پوست چرب برشته) و کاد ترسک (kogt torsk، ماهی کاد آب‌پز) به همراه سس خردل و مخلفات می‌باشند. گوشت چرخ‌کرده (خوک، گاو یا گوساله) در دوران انقلاب صنعتی دوم متداول شد و غذاهای سنتی که هنوز محبوب می‌باشند فریکادله (گوشت قلقلی)، کاربونادر (خوک برگر سوخاری) و مدیسترپولسن (دانمارکی: medisterpølse) (سوسیس سرخ شده) می‌باشند. دانمارک به خاطر آبجوهای کارلزبرگ و توبورگ و برای آکوویت (Akvavit) و بیترز (bitters) معروف است، ولی در میان خود دانمارکی‌ها شراب وارداتی از دههٔ ۱۹۶۰ به‌طور پیوسته محبوب بوده است.

پخت و پز در دانمارک همیشه از شیوه‌های خارجی و قاره تأثیر پذیرفته است و بهره بردن از ادویه‌های وارداتی مناطق استوایی مانند دارچین، هل، جوز هندی و فلفل سیاه را می‌توان با تأثیر گذاشتن آنها بر آشپزی در پیشینه دانمارک وحتی دوران وایکینگ‌ها مشاهده نمود.[۱][۲]

پانویس

منابع

  1. "Food and drink in the middle ages". danmarkshistorien.dk (به دانمارکی). Aarhus University. Archived from the original on 4 March 2016. Retrieved 19 October 2014.
  2. "Herbs, spices and vegetables in the Viking period". The National Museum of Denmark. Archived from the original on 18 March 2015. Retrieved 19 October 2014.