آغازگر نوترونی مدوله شده
آغازگر نوترونی مدوله شده (انگلیسی: Modulated neutron initiator)، یک منبع نوترونی است که قادر به تولید انفجاری از نوترون‌ها در هنگام فعال شدن است. این بخش مهمی از برخی سلاح‌های هسته‌ای است، زیرا نقش آن «شروع» واکنش زنجیره‌ای در لحظه بهینه است که پیکربندی در حالت بحرانی قرار دارد. همچنین به عنوان یک آغازگر نوترونی داخلی شناخته می‌شود. آغازگر معمولاً در مرکز گودال پلوتونیوم (پیت (سلاح هسته‌ای)) قرار می‌گیرد و با برخورد موج ضربه‌ای همگرا فعال می‌شود.
طراحی
طراحی معمول بر اساس ترکیبی از بریلیم-۹ و پولونیوم-۲۱۰ است که تا زمان فعال‌سازی از هم جدا می‌شوند و سپس توسط موج ضربه‌ای در تماس نزدیک قرار می‌گیرند. پولونیوم-۲۰۸ (ایزوتوپ‌های پولونیوم) و اکتینیوم-۲۲۷ ( ایزوتوپ‌های اکتینیم) نیز به عنوان منابع آلفا در نظر گرفته شدند. ایزوتوپ مورد استفاده باید دارای تابش آلفای قوی و تابش گامای ضعیف باشد، زیرا فوتون‌های گاما نیز می‌توانند نوترون‌ها را آزاد کنند و نمی‌توانند به‌طور مؤثر مانند ذرات آلفا محافظت شوند.[۱] چندین نوع مختلف توسعه داده شد که از نظر ابعاد و پیکربندی مکانیکی سیستم متفاوت بودند و اختلاط مناسب فلزات را تضمین می‌کردند.