آلای

متن آلای (به اندونزیایی: Tulisan alay) شکلی از زبان اندونزیایی است که دستخوش «تغییر بیش از حد به سبک لیت» شده است. برخلاف باور رایج که گویند این نوع نوشتار در حال «ویران کردن» زبان ملی است، استانداردهای دستوری در آن رعایت می‌شوند، بر خلاف زبان عامیانهٔ مدرن اندونزیایی. مشابه زبان jejebets، متون آلای راهکاری برای فشرده کردن کلمات ارائه می‌دهند تا زیر محدودیت ۱۶۰ کاراکتری پیامک‌ها باقی بمانند، اغلب به حدی که خواندنشان تقریباً غیرممکن می‌شود. قواعد استفاده از حروف بزرگ عمدتاً نادیده گرفته می‌شوند.

متن آلای ممکن است از روش ساخت گذرواژه‌های قوی برای حساب‌های اینترنتی منشأ گرفته باشد، روشی که نیازمند ترکیبی از حروف کوچک و بزرگ، اعداد و همچنین کاراکترهای ویژه است. معمولاً برای اینکه گذرواژه معنادار و به‌یادماندنی باقی بماند، گذرواژه از کلمات عادی تشکیل می‌شود که در آن‌ها برخی حروف به حروف بزرگ تبدیل می‌شوند یا با اعداد جایگزین می‌شوند (مثلاً حرف a با ۴، حرف o با ۰). به زودی، این به یک عادت در نوشتن متن به‌طور کلی تبدیل می‌شود و با ترکیب انگلیسی و اندونزیایی در یک جمله بهبود می‌یابد.

متن بالا ممکن است برگرفته از روش‌های ساخت رمز عبور قوی برای حساب‌های اینترنتی باشد که مستلزم ترکیبی از حروف کوچک و بزرگ، اعداد و نمادهای خاص است. معمولاً برای معنی و سهولت به‌خاطرسپاری، رمزها از کلمات قابل‌خواندن می‌شوند که در آنها برخی حروف به حروف تبدیل یا با اعداد بزرگ می‌شوند (مثلاً a → 4, o → ۰).

به گزارش جاکارتا پست، یک دانش‌آموز دبیرستانی از شرق جاوا این روند را آغاز کرد و پس از آنکه نوشته‌هایش در انجمن‌ها و وبلاگ‌ها مورد بحث قرار گرفت، نه به این دلیل که عالی بودند، بلکه به این دلیل که به صورت «کد» نوشته شده بودند، مشهور شد. رویکرد او در نوشتن توجه زیادی را به خود جلب کرد، به طوری که برخی افراد نوشته‌های او را در انجمن‌ها و وبلاگ‌ها بازنشر کردند.