آلبرتو سالرنو
آلبرتو سالرنو | |
|---|---|
![]() سالرنو سال ۲۰۱۶ | |
| زادهٔ | ۳۰ دسامبر ۱۹۴۹ (۷۶ سال) |
| ملیت | ایتالیا |
| پیشهها | |
| همسر | مارا مایونچی (ا. ۱۹۷۶) |
| فرزندان | ۲ |
آلبرتو سالرنو (ایتالیایی: Alberto Salerno؛ زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۴۹) تهیهکننده موسیقی و ترانهسرا اهل ایتالیا است.
وی همسر مارا مایونچی، تهیه کننده موسیقی میباشد.
زندگی و حرفه
آلبرتو سالرنو در تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۹۴۹ در میلان متولد شد. او سرودن ترانه را از اواخر دهه ۶۰ میلادی آغاز کرد و به همکار همیشگی مینو ریتانو تبدیل شد و آهنگهای موفقی مانند «L'isola di Wight» اثر دیک دیک و «Io vagabondo» اثر نومادی را نوشت. در سال ۱۹۷۷، آهنگ نوشته شده او با نام «Bella da morire» توسط هومو ساپینس اجرا شده و برنده جشنواره موسیقی سانرمو شد. او فعالیت خود را به عنوان تهیهکننده در سال ۱۹۷۹ با اولین آلبوم آلبرتو فورتیس آغاز کرد.
سالرنو در دهه ۸۰ میلادی، همکاری طولانی مدتی را با منگو آغاز کرد و در ترانههای آهنگهای موفقی مانند «Lei verrà» و «La rosa dell'inverno» مشارکت داشت و در نوشتن اولین آهنگ موفق اروس راماتسوتی به نام «Terra promessa» نیز همکاری داشت. در دهه ۲۰۰۰ او در موفقیت تیزیانو فرو نقش داشت. آهنگهای او با نامهای «Senza pietà» با اجرای آنا اوکسا و «Per dire di no» با اجرای الکسیا، برنده چهل و نهمین و پنجاه و سومین دوره جشنواره موسیقی سانرمو شدند.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Alberto Salerno». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
- آلبرتو سالرنو در آلمیوزیک
- ترانهشناسی آلبرتو سالرنو در دیسکاگز
