آلدو آنیازی

آلدو آنیازی نشان شایستگی جمهوری ایتالیا
وزیر امور مناطق ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۸ ژوئن ۱۹۸۱ – ۱ دسامبر ۱۹۸۲
نخست‌وزیر	جووانی اسپادولینی
پس از	روبرتو مازوتا
پیش از	فابیو فابری
وزیر بهداشت ایتالیا
دوره مسئولیت ۴ آوریل ۱۹۸۰ – ۲۶ ژوئن ۱۹۸۱
نخست‌وزیر	فرانچسکو کوسیگا، آرنالدو فورلانی
پس از	رناتو آلتیسیمو
پیش از	رناتو آلتیسیمو
مجلس نمایندگان ایتالیا
دوره مسئولیت ۵ ژوئیه ۱۹۷۶ – ۱۴ آوریل ۱۹۹۴
حوزه انتخاباتی	میلان
شهردار میلان
دوره مسئولیت ۱۳ دسامبر ۱۹۶۷ – ۱۲ مه ۱۹۷۶
پس از	پیترو بوکالوسی
پیش از	کارلو توگنولی
اطلاعات شخصی
زاده	۳۱ مهٔ ۱۹۲۱ پالمانووا، پادشاهی ایتالیا
درگذشته	۲۷ اوت ۲۰۰۵ (۸۴ سال) میلان، ایتالیا
حزب سیاسی	حزب کمونیست ایتالیا (1943–1946) حزب دموکرات سوسیالیست ایتالیا (1947–1967) حزب سوسیالیست ایتالیا (1967–1994) دموکرات‌های چپ (1998–2005)
تخصص	مهندس نقشه‌بردار

آلدو آنیازی، نشان شایستگی جمهوری ایتالیا^[۱] (۳۱ مهٔ ۱۹۲۱ – ۲۷ اوت ۲۰۰۵) سیاستمدار ایتالیایی بود.

آنیازی در پالمانووا، فریولی به دنیا آمد. در ۱۹۴۳ به بریگات گاریبالدی، شاخهٔ شبه‌نظامی حزب کمونیست ایتالیا (PCI) در جنبش مقاومت ایتالیا پیوست. او در پیه‌مونته، والزسیا و اوسولا جنگید. در ۱۹۴۵ برای مدتی کوتاه به‌عنوان معاون کمیته آزادی‌بخش ملی در میلان فعالیت کرد.

پس از جنگ، آنیازی از PCI جدا شد و (پس از ۱۹۴۷) به حزب دموکرات سوسیالیست ایتالیا (PSDI) پیوست. او از ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۷ عضو شورای شهر میلان بود و سپس پس از استعفای پیترو بوکالوسی به‌عنوان شهردار میلان انتخاب شد؛ او با ترک PSDI و پیوستن به حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) به سقوط بوکالوسی کمک کرد.^[۲] او در دوران سال‌های سرب (ایتالیا) شهردار بود و اغلب با پرفکت لیبرو ماتزا اختلاف داشت: درحالی‌که ماتزا از سیاست‌های قانون و نظم علیه بریگاد سرخ و دیگر گروه‌های تروریستی حمایت می‌کرد، آنیازی از خلع سلاح پلیس پشتیبانی می‌کرد. این موضع او موجب شد به بی‌اهمیت جلوه‌دادن تروریسم متهم شود.

در ۱۹۷۶ او به مجلس نمایندگان ایتالیا راه یافت و تا ۱۹۹۴ در این سمت باقی ماند. در دههٔ ۱۹۸۰، او به‌عنوان وزیر بهداشت ایتالیا در دولت دوم کوسیگا و دولت فورلانی خدمت کرد. در دوران وزارت خود خدمات بهداشت ملی ایتالیا را بنیان گذاشت.

پس از ۱۹۹۴، موقتاً از سیاست کناره گرفت و سپس به دموکرات‌های چپ (DS) پیوست و به عضویت شورای رهبری آن درآمد. او در ۲۰۰۵ در میلان درگذشت و در گورستان یادبود میلان به خاک سپرده شد.^[۳]

•  ایتالیا: نشان بزرگ صلیب شوالیهٔ شایستگی جمهوری ایتالیا (۲۷ دسامبر ۱۹۶۷)^[۴]