آلمانی‌های سودت
Sudetendeutsche | |
|---|---|
 | |
 پرچم آلمانی‌های سودت و نشان رسمی انجمن سرزمین مادری آلمانی‌های سودت | |
| کل جمعیت | |
| ح. ۳٬۲۵۲٬۰۰۰ در ۱۹۱۰ ۳۹٬۱۰۶ در ۲۰۰۱ | |
| مناطق با جمعیت چشمگیر | |
| بوهم، موراویا و سیلزی چک. بسیاری از آنها در آلمان و اتریش، و همچنین در اسلواکی زندگر می‌کنند. | |
| زبان‌ها | |
| زبان آلمانی، زبان چکی | |
| دین | |
| اکثریت کاتولیک اقلیت ی از پروتستان‌های لوتری | |
| قومیت‌های وابسته | |
| آلمانی‌ها، اتریشی‌ها و مردم چک |
آلمانی‌های بوهمی (آلمانی: Deutschböhmen und Deutschmährer؛ چکی: čeští Němci a moravští Němci) که بعدها با نام آلمانی‌های سودت (آلمانی: Sudetendeutsche؛ چکی: sudetští Němci) شناخته شدند، آلمانی‌تبارانی هستند که در سرزمین‌های چکِ تاج بوهم زندگی می‌کنند؛ سرزمین‌هایی که بعدها به بخشی جدایی‌ناپذیر از چکسلواکی تبدیل شدند. پیش از سال ۱۹۴۵، بیش از سه میلیون آلمانی بوهمی[۲] حدود ۲۳٪ از جمعیت کل کشور و حدود ۲۹٫۵٪ از جمعیت بوهم و موراویا را تشکیل می‌دادند.[۳] آلمانی‌تباران از قرن یازدهم به پادشاهی بوهم که سرزمینی انتخاباتی در امپراتوری مقدس روم بود، مهاجرت کردند و بیشتر در منطقهٔ مرزی ساکن شدند؛ منطقه‌ای که بعدها «سودتنلند» نام گرفت و این نام را از کوه‌های سودتس گرفته بود.[۴]
فرایند گسترش آلمانی‌ها با نام اوست‌زیدلونگ («اسکان در شرق») شناخته می‌شد. نام «آلمانی‌های سودت» در دوران افزایش ملی‌گرایی، پس از سقوط امپراتوری اتریش-مجارستان در پی جنگ جهانی اول، رواج یافت. پس از توافقنامه مونیخ (۱۹۳۸)، سودتنلند بخشی از آلمان نازی شد.
پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر جمعیت آلمانی‌زبان (عمدتاً کاتولیک رومی و با شمار نسبتاً اندکی پروتستان) از چکسلواکی اخراج و به آلمان و اتریش منتقل شدند.
منطقه‌ای که به سودتنلند معروف شد، دارای کارخانه‌های مواد شیمیایی و معادن زغال‌سنگ قهوه‌ای و همچنین کارخانه‌های نساجی، چینی و شیشه بود. منطقهٔ مرزی بوهم با بایرن عمدتاً محل سکونت آلمانی‌ها بود. جنگل بالاپالاتین که در امتداد مرز بایرن و تا مناطق کشاورزی جنوب بوهم امتداد دارد، منطقه‌ای برای سکونت آلمانی‌ها بود. موراویا نیز در شمال و جنوب، بخش‌هایی از سرزمین‌های آلمانی‌نشینِ «محصور» داشت. مشخصهٔ بارزتر، جزایر زبانی آلمانی بودند؛ شهرهایی که اقلیت‌های آلمانی در آنها سکونت داشتند و اطرافشان را چک‌ها احاطه کرده بودند. آلمانی‌های سودت عمدتاً کاتولیک رومی بودند؛ میراثی از سده‌ها حکومت خاندان هابسبورگ اتریش.
همهٔ آلمانی‌تباران در مناطق جداافتاده و به‌روشنی مشخص‌شده زندگی نمی‌کردند؛ به دلایل تاریخی، چک‌ها و آلمانی‌ها در بسیاری از مناطق در کنار یکدیگر زندگی می‌کردند و دوزبانگی چکی-آلمانی و کدگزینی بسیار رایج بود. با این حال، در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم، چک‌ها و آلمانی‌ها شروع به ایجاد نهادهای فرهنگی، آموزشی، سیاسی و اقتصادی جداگانه کردند که باعث شد دو گروه تا حدی از یکدیگر جدا بمانند. این وضعیتِ نیمه‌جدا تا پایان جنگ جهانی دوم ادامه یافت؛ زمانی که تقریباً تمام آلمانی‌تباران اخراج شدند.
نام‌ها
در زبان انگلیسی، آلمانی‌تبارانی که اصالتاً از پادشاهی بوهم بودند، به‌طور سنتی «آلمانی‌های بوهمی» نامیده می‌شدند.[۵][۶] این نام‌گذاری از تعریف گستردهٔ بوهم استفاده می‌کند که هر سه سرزمین تاج بوهم را دربرمی‌گیرد: بوهم، موراویا و سیلزی (اتریشی).[۷] در زبان آلمانی، معمولاً میان این سه سرزمین تمایز قائل می‌شوند و از این رو، اصطلاحات رایج «دویچ‌بومن» (آلمانی‌های بوهمی)، «دویچ‌مِرِر» (آلمانی‌های موراویا) و «دویچ‌شلِزیر» (آلمانی‌های سیلزی) هستند.[۸] البته در زبان آلمانی، استفادهٔ گسترده‌تر از عنوان «بوهمی» نیز دیده می‌شود.[۹]
اصطلاح «آلمانی‌های سودت» (سودِتِن‌دویچه) در جریان افزایش ملی‌گرایی قومی در اوایل قرن بیستم و پس از فروپاشی امپراتوری اتریش-مجارستان در جنگ جهانی اول پدید آمد. این اصطلاح هم‌زمان با رواج عنوان جدید دیگری به نام سودتنلند شکل گرفت که تنها به بخش‌هایی از پادشاهی سابق بوهم اشاره داشت که عمدتاً آلمانی‌تباران در آنها سکونت داشتند. این نام‌ها از کوه‌های سودتس گرفته شده‌اند که مرز شمالی سرزمین‌های بوهم را تشکیل می‌دهند. از آنجا که این اصطلاحات به‌طور گسترده از سوی رژیم آلمان نازی برای پیشبرد ایجاد یک رایش آلمانی بزرگ مورد استفاده قرار گرفتند،[۱۰] بسیاری از آلمانی‌های معاصر برای پرهیز از آنها، نام‌های سنتی را ترجیح می‌دهند.[۱۱]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Statistický lexikon obcí v Republice československé I. Země česká. Prague. 1934.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده)
Statistický lexikon obcí v Republice československé II. Země moravskoslezská. Prague. 1935.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده) - ↑ "Expellee 'Provocation': Prague Refuses Apology to Sudeten Germans". Der Spiegel. June 14, 2011.
- ↑ "Czech Statistical Office". Archived from the original on 2013-12-03. Retrieved 2011-08-09.
- ↑ Otto Bauer. The Question of Nationalities and Social Democracy (Minneapolis: University of Minnesota press, 2000), p. 160
- ↑ "The German Bohemia Province". czech-stamps.org. Archived from the original on 6 January 2014. Retrieved 2 April 2018.
- ↑ Fallon, Joseph E. (1996). "Testimony For Assimilation - The success of the German-Bohemians" (PDF). The Social Contract.
- ↑ The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001–05
- ↑ Stoklásková, Zdeňka (2 April 2018). Stets ein guter und zuverlässiger Deutschmährer. Zur Laufbahn von Bertold Bretholz (1862–1936). Oldenbourg Verlag. ISBN 978-3-486-58374-8. Retrieved 2 April 2018 – via www.muni.cz.
- ↑ "Deutsche Biographie". lrz-muenchen.de. Archived from the original on 6 March 2016. Retrieved 2 April 2018.
- ↑ مجلسی، فریدون (۱۱ آذر ۱۳۸۹). «ریشه‌های سودت» (PDF). روزنامهٔ شرق (۱۱۲۶): ۱۲. دریافت‌شده در ۱ شهریور ۱۴۰۵.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "The Sudeten Germans' forgotten fate". 7 February 2004. Retrieved 2 April 2018 – via news.bbc.co.uk.
برای مطالعهٔ بیشتر
- Bahm, Karl F. (1999). "The Inconveniences of Nationality: German Bohemians, The Disintegration of the Habsburg Monarchy, and the Attempt to Create a "Sudeten German" Identity". Nationalities Papers. 27 (3): 375–405. doi:10.1080/009059999108939. S2CID 159787416.
- Cohen, Gary B. (2006). The Politics of Ethnic Survival: Germans in Prague, 1861-1914 (in English). Purdue University Press. ISBN 978-1-55753-404-0.
- Kopecek, Herman (March 1996). "Zusammenarbeit and spolupráce: Sudeten German-Czech cooperation in interwar Czechoslovakia". Nationalities Papers. 24 (1): 63–78. doi:10.1080/00905999608408427. S2CID 161636833.
- Smelser, Ronald M. (March 1996). "The expulsion of the Sudeten Germans: 1945-1952". Nationalities Papers. 24 (1): 79–92. doi:10.1080/00905999608408428. S2CID 162202069.
- Bosl, Karl: Handbuch der Geschichte der böhmischen Länder (4 Bände). Anton Hiersemann Verlag Stuttgart, 1970.
- Douglas, R.M.: Orderly and Humane. The Expulsion of the Germans after the Second World War. Yale University Press, 2012. شابک ۹۷۸−۰−۳۰۰۱۶−۶۶۰−۶.
- Franzel, Emil: Sudetendeutsche Geschichte. Adam Kraft Verlag Augsburg, 1958.
- Franzel, Emil: Die Sudetendeutschen. Aufstieg Verlag München, 1980.
- Kleineberg, A.; Marx, Ch.; Knobloch, E.; Lelgemann, D.: Germania und die Insel Thule. Die Entschlüsselung von Ptolemaios` "Atlas der Oikumene". WBG.2010. شابک ۹۷۸−۳−۵۳۴−۲۳۷۵۷−۹.
- Meixner Rudolf: Geschichte der Sudetendeutschen. Helmut Preußler Verlag Nürnberg, 1988. شابک ۳−۹۲۱۳۳۲−۹۷−۴.
- آلمانی‌های دور از وطن در اروپا
- افراد بوهمی آلمانی
- تاریخ اجتماعی جمهوری چک
- توافقنامه مونیخ
- روابط چکسلواکی و آلمان
- سودتنلند
- قومیتها در چکسلواکی