آلن سنت-اوگان

آلن سنت-اوگان
زادهٔ	آلن ماری جوزف پل لوئیس فرناند لوفور سنت اوگان ۷ اوت ۱۸۹۵ کلومب، فرانسه
درگذشتهٔ	۲۲ ژوئن ۱۹۷۴ (۷۸ سال)
ملیت	فرانسوی
فعالیت	نویسنده, هنرمند
آثار مهم	زیگ و پوس مسیو پوش

آلن سنت-اوگان (فرانسوی: Alain Saint-Ogan‎؛ ‏ ۷ اوت ۱۸۹۵ – ۲۲ ژوئن ۱۹۷۴) تصویرگر و کارتونیست اهل فرانسه بود. او بیش از هر چیز به‌خاطر کمیک ماجراجویانه، طنز و طولانی‌اش برای کودکان با نام زیگ و پوس در یادها مانده است. او همچنین به عنوان کاریکاتوریست مطبوعاتی، مجری برنامه‌های رادیویی کودکان، تصویرگر کتاب، هنرمند تبلیغاتی و انیماتور فعال بود.^[۱]

در سال ۱۹۱۶، در طول جنگ جهانی اول، آلن سنت-اوگان به نیروی زمینی فرانسه فراخوانده شد و به عنوان سرباز در بالکان جنگید.

در سال ۱۹۲۵، او داستان مصور معروف زیگ و پوس را خلق کرد و نوشت که در ابتدا در «دیمانش ایلوستره» (یکشنبه مصور)، ضمیمه هفتگی جوانانِ روزنامه فرانسوی «لکسلسیور» منتشر می‌شد.^[۲]

از دیگر داستان‌های مصور او می‌توان به این موارد اشاره کرد: «میتو و توتی»، «پروسپرِ خرسه» (آغاز در ۱۹۳۳)، «مسیو پوش» (آقای جیبی، آغاز در ۱۹۳۴) و «توئی‌توئی». در دهه ۱۹۴۰، او سردبیری یک مجله کودکان به نام «بنژامان» را بر عهده داشت که برای آن داستان مصور «تروک و بوم» را خلق کرد. در سال ۱۹۳۴، سنت-اوگان «پروسپر خرسه» را به یک انیمیشن کوتاه تبدیل کرد.^[۳] با آغاز جنگ جهانی دوم و تهاجم و اشغال فرانسه توسط آلمان نازی، روزگار سختی برای آلن سنت-اوگان و دیگر مردم فرانسه فرا رسید. سنت-اوگان در جنوب فرانسه زندگی می‌کرد که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ تحت حاکمیت فرانسه ویشی بود و سپس توسط آلمان نازی اشغال شد. در این دوران، سنت-اوگان شروع به نوشتن داستان‌های مصور خود با ملاحظات ایدئولوژیک بیشتر و برای حلقه‌های نهادینه‌شده‌تری همچون دولت، وزارتخانه، اتحادیه‌ها و کمیسیون‌های رسمی کرد.

زیگ و پوس در سال ۱۹۶۳، زمانی که گِرِگ مسئولیت آن را بر عهده گرفت، شاهد احیا و بازگشتی دوباره بود..^[۴] پس از جنگ جهانی دوم، آلن سنت-اوگان همچنین برای صفحه اول روزنامه «پاریسین لیبره» کاریکاتور روزانه خلق می‌کرد، یک برنامه رادیویی را میزبانی نمود، برنامه‌های تلویزیونی تولید کرد و چندین کتاب، از جمله دو زندگی‌نامه خودنوشت، به رشته تحریر درآورد. مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۱۹۷۴، او به عنوان رئیس افتخاری اولین دوره جشنواره بین‌المللی کمیک آنگولم نامیده شد. برای مدتی، جایزه بهترین کتاب کمیک به افتخار یکی از شخصیت‌های خلق‌شده توسط او، «آلفرد» نام داشت.^[۲]

آثار او شامل مضامینی با ایده‌های استعمارگرایانه بود. هنگامی که حزب کمونیست فرانسه با «نمایشگاه استعماری» سال ۱۹۳۱ مخالفت کرد، او در تهیه نقیضه‌ای از روزنامه آن‌ها مشارکت کرد و اساساً دیدگاه‌های ضدامپریالیستی آن‌ها را به سخره گرفت و حمایت قاطع خود را از گفتمان استعماری نمایشگاه نشان داد. کمیک‌های او برای برانگیختن علاقه در میان جوانان نسبت به این نمایشگاه و حمایت از تلاش‌های استعماری فرانسه در جهت تضمین تداوم آن مورد استفاده قرار گرفت.^[۵]

آثار او حاوی تصاویری در حمایت از استعمار و یهودستیزی است. خط داستانی که در آن زیگ و پوس از «نمایشگاه استعماری» بازدید می‌کنند، حاوی کلیشه‌های نژادی است؛ مانند به تصویر کشیدن آفریقایی‌ها به عنوان آدم‌خوار، تداوم بخشیدن به این کلیشه نژادی که آفریقایی‌ها صرفاً «کودکانی بزرگ» هستند، کودن جلوه دادن آن‌ها با واداشتن‌شان به صحبت کردن تنها به زبان فرانسوی دست‌وپا شکسته (Pidgin)، و کشیدن آن‌ها با کلیشه‌های فیزیکی که فرانسوی‌ها دربارهٔ آفریقایی‌ها داشتند (لب‌های بسیار بزرگ، پوست بسیار تیره و غیره).