آمالیا از کلیو

آمالیا کلیو
طرحی، احتمالاً از آمالیا کلیو، اثر هانس هلباین پسر
زادهAmalia von Kleve-Jülich-Berg
۱۷ اکتبر ۱۵۱۷
دوسلدورف
درگذشت۱ مارس ۱۵۸۶ (۶۸ سال)
دوسلدورف
خاکسپاریکلیسای لامبرتوس، دوسلدورف
پدریوهان سوم، دوک کلیو
مادرماریا یولیش-برگ

آمالیا کلیو (آلمانی: Amalia von Kleve-Jülich-Berg؛ ۱۷ اکتبر ۱۵۱۷ – ۱ مارس ۱۵۸۶؛ که گاه «آملیا» نیز نوشته می‌شود) شاهدختی از خاندان لامارک بود. او چهارمین و کوچک‌ترین فرزند یوهان سوم، دوک کلیو و همسرش ماریا یولیش-برگ بود؛ آمالیا اندکی پس از تولد برادرش ویلیام، دوک یولیش-کلیو-برگ، دوک آینده، به دنیا آمد.[۱]

آمالیا و خواهر و برادرانش نسبی والا داشتند. او از تبار پادشاهان انگلستان و فرانسه بود و خویشاوندی نزدیکی با پادشاه لوئی دوازدهم فرانسه و فیلیپ زیبا داشت.[۱]

زندگی اولیه و آموزش

هر چهار فرزند یوهان سوم سال‌های نخست زندگی خود را با هم و زیر نظر مادرشان، دوشس ماریا، سپری کردند، پیش از آنکه ویلیام برای تحصیل و آماده‌شدن برای زندگی آینده‌اش به‌عنوان دوک کلیو راهی شود.[۱] از سوی دیگر، آمالیا و دو خواهرش، سیبیله و آن کلیو، از دیدگاه سدهٔ شانزدهم، آموزشی سنتی و محدود دیدند که در آن هنرهای خانه‌داری مانند سوزن‌دوزی و کدبانوگری تأکید می‌شد تا دختران را برای نقش‌شان به‌عنوان همسر و همراه شاهزادگان آماده کند، در حالی که مثلاً موسیقی و نواختن سازها آموزش داده نمی‌شد.[۱] افزون بر این، دربار کوچک آلمانی از مد ایتالیایی که در آن زمان در دیگر خانواده‌های اشرافی اروپا رایج بود پیروی نمی‌کرد. در دوران رشد، شاهدخت‌ها از همراهی با مردان بالای ۱۲ سال، از جمله خدمتکاران، محروم بودند.

مذاکرات ازدواج

آمالیا (با لباس قرمز) به همراه خواهرش آن (با لباس زرد)، و مادرشان ماریا یولیش-برگ.

پادشاه هنری هشتم انگلستان در فکر اتحادی زناشویی با کلیو بود، پس در پی مذاکرات با این دوک‌نشین، هانس هلباین پسر، نقاش دربار هنری، در اوت ۱۵۳۹ فرستاده شد تا از آمالیا و آن، برای پادشاهی که تازه بیوه شده بود، نقاشی بکشد.[۲] هنری پس از دیدن نقاشی‌ها، آن را برگزید. احتمال می‌رود او خواهر بزرگ‌تر را به‌دلیل حقوق ارثی مطلوب‌تر او در دوک‌نشین پدرش انتخاب کرده باشد.[۲]

در سال‌های بعد، خانوادهٔ آمالیا کوشیدند برایش ازدواجی با بیشترین سود ممکن فراهم کنند. مذاکرات طولانی‌ای با لندگراوی بادن دربارهٔ ازدواجی راهبردی احتمالی میان دو دودمان صورت گرفت. مارگریو دو پسر داشت؛ نخست، برنارد چهارم، مارگریو بادن-دورلاخ، که به‌سبب رفتار ناشایست و پرهیاهویش رانده شده بود، پیش از آنکه پس از التماس خواهرانش نزد مارگریو، دوباره پذیرفته شود؛ و دوم، چارلز دوم، مارگریو بادن-دورلاخ، که در ژوئیهٔ ۱۵۲۹ زاده شد و بنابراین تقریباً دوازده سال از آمالیا جوان‌تر بود.[۳] ویلیام، از سر احترام به خواهرش، از شوهردادن آمالیا به کسی مانند برنارد که به باور او به‌سبب زندگی هرزهٔ خود قادر به بچه‌دار شدن با آمالیا نبود، سر باز زد. دوک همچنین از واداشتن آمالیا به ازدواج با چارلز که هنوز کودک بود خودداری کرد. در نتیجه، آمالیا هرگز ازدواج نکرد.[۳]

زندگی متأخر

ویلیام سرانجام با همسرش، ماریا اتریش، دوشس یولیش-کلوه-برگ، صاحب چهار دختر و دو پسر شد. آمالیا در تربیت خواهرزاده‌هایش کمک کرد که آموزشی لوتریانیسم دریافت کردند، در حالی که دو پسر آموزشی کلیسای کاتولیک دیدند. خودِ آمالیا پیرو آیین لوتری بود و حاضر نبود اجازه دهد خواهرزاده‌هایش به کاتولیک‌گری پایبند شوند. پایبندی آمالیا به لوتری‌گری چنان برادرش را خشمگین کرد که گفته می‌شود روزی شمشیرش را کشید و به دنبال آمالیا رفت، پیش از آنکه خدمتکاری او را متوقف کند.[۳]

به نظر می‌رسد آمالیا همچنین علاقه‌ای به موسیقی و شعر داشت. کتاب سرودی وجود دارد که نسخهٔ اصلی آن در برلین نگهداری می‌شود و آمالیا به آن علاقهٔ زیادی داشت. این کتاب که متعلق به یکی از دوستان آمالیا بود، شامل پنج سرود به مریم و بیست‌وهفت ترانهٔ عاشقانه است. آمالیا شعری با دست‌خط خود، دربارهٔ حسرت برای معشوقی، در آن کتاب نوشت.[۳] آمالیا همچنین نویسندهٔ کتاب سرودی است که هم‌اکنون در کتابخانهٔ ملی آلمان در برلین نگهداری می‌شود، با نسخه‌هایی در کتابخانهٔ عمومی فرانکفورت و کتابخانهٔ دانشگاه فرانکفورت.

آن کلیو، که پس از باطل‌شدن ازدواجش با هنری هشتم در انگلستان ماند، حلقه‌ای الماس برای آمالیا به ارث گذاشت.[۴] آمالیا در نخستین روز مارس ۱۵۸۶ در دوسلدورف، در سن ۶۸ سالگی، درگذشت، در حالی که هر دو خواهرش را پشت سر گذاشته بود.

منابع

  1. 1 2 3 4 Norton, Elizabeth (2009). Anne of Cleves: Henry VIII's Discarded Bride. Amberley Publishing Limited. ISBN 978-1-4456-0677-4.
  2. 1 2 M. Warnicke, Retha (2000). The Marrying of Anne of Cleves: Royal Protocol in Early Modern England. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-77037-8.
  3. 1 2 3 4 R. Darsie, Heather (9 July 2016). "Amalia of Cleves, sister of Anne of Cleves". The Tudor Society. Retrieved 15 May 2018.
  4. ↑ Saaler, Mary (1995). Anne of Cleves: Fourth Wife of Henry VIII. Rubicon Press. ISBN 978-0-948695-41-4.

الگو:1500sProtestantwomen