آموزش در اتریش

آموزش در اتریش بر پایه یک نظام آموزشی عمومی و رایگان استوار است که نه سال تحصیل اجباری را دربرمی‌گیرد. پس از این دوره، دانش‌آموزان می‌توانند از میان مسیرهای گوناگون فنی و حرفه‌ای یا آماده‌سازی برای ورود به دانشگاه انتخاب کنند که معمولاً یک تا چهار سال بیشتر به طول می‌انجامد. چارچوب قانونی آموزش ابتدایی و متوسطه در «قانون مدرسه ۱۹۶۲» تعریف شده‌است.

وزارت فدرال آموزش بر تأمین مالی و نظارت بر آموزش ابتدایی و آموزش متوسطه و از سال ۲۰۰۰ میلادی بر آموزش دانشگاهی نیز نظارت دارد. با اینکه سیاست‌گذاری آموزشی در سطح ملی انجام می‌شود، مدارس ابتدایی و متوسطه توسط مقامات ایالت‌های اتریش اداره می‌شوند. قوانین فدرال آموزشی از اهمیت بسیار بالایی برخوردارند و در عمل همانند قوانین اساسی تلقی می‌شوند؛ تصویب یا اصلاح آن‌ها نیازمند اکثریت دوسوم در پارلمان است.

نظام آموزشی اتریش پس از جنگ جهانی دوم کوشیده‌است آموزش عالی را از امتیازی ویژه برای طبقات بالای جامعه به دسترسی برابر برای همه تبدیل کند. مدارس خصوصی که آموزش ابتدایی و متوسطه و برخی دوره‌های تربیت معلم را ارائه می‌دهند، حدود ۱۰ درصد از حدود ۶٬۸۰۰ مدرسه و ۱۲۰٬۰۰۰ معلم کشور را تشکیل می‌دهند و مهم‌ترین ارائه‌دهنده آن‌ها کلیسای کاتولیک است.

پیشینه

آموزش به دست کلیسا

پیش از سال ۱۷۷۴ میلادی، آموزش در سرزمین‌های هابسبورگ تنها در اختیار لایه‌های بالای جامعه بود و وظیفه آن عمدتاً بر عهده کلیسا قرار داشت. مدارس دیرها تنها مراکز آموزشی به‌شمار می‌رفتند و راهبانی از فرقه‌های بندیکتی، یسوعی و پیاریست این مسئولیت را بر عهده داشتند. از آنجا که در این مراکز معمولاً شهریه دریافت می‌شد، مردم روستا و قشرها کم‌درآمد شهری اغلب بی‌سواد می‌ماندند. کهن‌ترین مدرسه هنوز پابرجای اتریش، گیمنازیوم دیرستان ملک است که در سده دوازدهم میلادی به عنوان مدرسه دیری بنیان‌گذاری شد.^[۱]

دوره ماریا ترزا

در دوران فرمانروایی ماریا ترزا (۱۷۴۰–۱۷۸۰ میلادی) نظام آموزشی دولتی در اتریش پدید آمد. او در پرتو جنبش روشنگری دریافت که برای پاسداشت قدرت دولت به جمعیتی باسواد نیاز است.^[۲]

یوهان ایگناتس فون فلبیگر که آموزش‌ها و کتاب‌های درسی‌اش از پیش شناخته‌شده بود، نظام‌نامه مدرسه‌ای نوینی تهیه کرد که به «نظام‌نامه عمومی مدارس» شهرت یافت. ماریا ترزا این نظام‌نامه را در ۶ دسامبر ۱۷۷۴ میلادی امضا کرد. بر پایه این نظام‌نامه، تحصیل شش‌ساله در مدرسه ابتدایی برای همه کودکان ۶ تا ۱۲ساله از هر دو جنس اجباری شد؛ گرچه اجرای این سیاست حضور در مدرسه سختگیرانه نبود، اما این رویکرد پیشینه‌ای سرتاسری پدیدآورد که همه کودکان باید به مدرسه بروند.^[۲] کتاب‌های درسی یکپارچه شدند، آموزش معلمان ساماندهی گردید و مدارس در همه نواحی حتی روستاها الزامی شدند.^[۲] با اینکه این اصلاحات بخشی از اختیار آموزشی را از کلیسا به دولت منتقل کرد، آموزش دینی و اخلاقی همچنان بخش مهمی از برنامه درسی باقی ماند.

دختران هرچند مشمول تحصیل اجباری شدند، اما از ورود به مدارس حرفه‌ای یا متوسطه محروم بودند.^[۳] نرخ باسوادی اتریش در آغاز سده نوزدهم یکی از بالاترین‌ها در امپراتوری هابسبورگ شد.^[۳]

اصلاحات یوزف دوم

جانشین ماریا ترزا، یوزف دوم، اصلاحات آموزشی را پیش برد و مدارس بسیاری ساخت. نظامی سه‌لایه‌ای برقرار شد: مدرسه ابتدایی در پایه، مدرسه اصلی در شهرها و مدرسه نرمال در رأس که همزمان مرکز تربیت معلم بود. پس از دیدار یوزف دوم با کاترین دوم روسیه در سال ۱۷۸۰ میلادی، امپراتریس روسیه این الگوی آموزشی اتریشی را در سراسر امپراتوری روسیه به کار گرفت.^[۴]

وزارت آموزش عمومی

در سال ۱۸۴۸ میلادی (انقلاب) وزارت جداگانه‌ای برای آموزش عمومی تأسیس شد. از سال ۱۸۴۹ میلادی این وزارت زیر فرمانروایی فرانتس یوزف اول به نام «وزارت فرهنگ و آموزش» درآمد و لئو فون تون تا سال ۱۸۶۰ میلادی اصلاحات گسترده‌ای در نظام آموزشی انجام داد. از سال ۱۸۶۸ میلادی آموزش صلاحیت مجزای هر یک از دو نیمه امپراتوری اتریش-مجارستان شد.

قانون مدارس ملی

در سال ۱۸۶۹ میلادی قانونی که به طور غیررسمی «قانون مدارس ملی» خوانده می‌شد، نظام مدرسه‌ای اتریش را یکپارچه کرد. مهم‌ترین تغییرات این بود که:^[۵]

تحصیل اجباری از شش به هشت سال افزایش یافت.
اندازه کلاس‌ها به حداکثر ۸۰ دانش‌آموز محدود شد.
نظارت کلیسا بر آموزش به‌طور کامل برچیده و آموزش زیر نظر دولت قرار گرفت.
به‌عنوان گزینه‌ای جایگزین، پس از پنج سال مدرسه ابتدایی می‌شد در دوره سه‌ساله مدرسه شهروندی تحصیل کرد که دختران هم می‌توانستند در آن ثبت‌نام کنند.

آموزش زنان

در سال ۱۸۶۸ میلادی نخستین مدرسه متوسطه برای دختران گشوده شد و از سال ۱۸۶۹ مدارس شهروندی برای دختران نیز دردسترس قرار گرفت. از سال ۱۸۷۲ میلادی دختران اجازه داشتند در امتحانات دیپلم شرکت کنند، اما ورود به دانشگاه برای آن‌ها مجاز نبود. نخستین گیمنازیوم دخترانه تنها در سال ۱۸۹۲ میلادی بنیان‌گذاری شد، در حالی که در آن زمان ۷۷ گیمنازیوم پسرانه وجود داشت.^[۶]

از سال ۱۹۰۱ میلادی زنان فارغ‌التحصیل اجازه یافتند در دانشکده‌های فلسفه و پزشکی برخی دانشگاه‌ها تحصیل کنند. در سال ۱۹۱۰ پذیرش دختران در گیمنازیوم‌های پسرانه آغاز شد، اما آن‌ها حق شرکت فعال در کلاس یا شرکت در امتیحانات را نداشتند. در سال ۱۹۱۹ زنان به دانشکده حقوق، در سال ۱۹۲۳ به دانشکده الهیات پروتستان و در سال ۱۹۴۶ به دانشکده الهیات کاتولیک راه یافتند.^[۶]

اصلاحات مدرسه در جمهوری اول

در سال ۱۹۱۸ میلادی اصلاحاتی بنیادین به رهبری اوتو گلوکل در نظام آموزشی اتریش انجام شد که تا امروز نیز پابرجاست. گلوکل در پی انتخابات مجلس با اکثریت سوسیال‌دموکرات‌ها به مقام معاون وزیر کشور (همتای وزیر آموزش امروزی) رسید و دیوانسالاران را با کارشناسان آموزشی جایگزین کرد. هدف آن بود که هر کودکی فارغ از جنسیت و موقعیت اجتماعی آموزش بهینه دریافت کند. از سال ۱۹۱۹ میلادی دختران می‌توانستند در مدارس پسرانه نام‌نویسی کنند.

در سال ۱۹۲۷ میلادی مدرسه اصلی به عنوان مدرسه اجباری برای کودکان ده تا چهارده‌ساله معرفی و جانشین مدرسه شهروندی شد.

دوره ملی‌گرایی اقتدارگرا و جنگ جهانی دوم

در دوره جنگ جهانی دوم که اتریش بخشی از آلمان ملی‌سوسیالیستی بود (۱۹۳۸–۱۹۴۵)، نظام آموزشی کاملاً ایدئولوژیک و سیاسی‌زده شد. جداسازی سخت دختران و پسران برقرار گردید و دختران تنها در مدارس عالی عمومی (Oberschulen) اجازه تحصیل داشتند.

جمهوری دوم

با بازسازی اتریش در سال ۱۹۴۵ میلادی، قوانین مدرسه‌ای جمهوری اول بازگردانده شد. حزب مردم اتریش و حزب سوسیال‌دموکرات اتریش از زمستان ۱۹۴۶–۱۹۴۷ میلادی بر سر تجدید سازمان نظام مدرسه کار کردند، اما اختلاف دیدگاه‌ها گفتگوها را تا سال ۱۹۶۲ میلادی به تأخیر انداخت. در ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۲ مقرر شد که قوانین مدرسه در پارلمان تنها با اکثریت دوسوم به تصویب برسند تا پایداری نظام آموزشی تضمین شود.

در سال ۱۹۶۲ نخستین اصلاحیه مدرسه‌ای تصویب شد که دوره تحصیل اجباری را به نه سال افزایش داد. دومین اصلاحیه در سال ۱۹۷۴ میلادی «قانون آموزش مدرسه» را که هنوز هم اعتبار دارد به اجرا گذاشت.^[۷]

در سال ۱۹۷۵ میلادی آموزش مختلط (Koedukation) در مدارس برقرار شد و از سال ۱۹۷۹ پسران و دختران در مدارس ابتدایی حتی در درس‌های کار و ورزش نیز جداگانه آموزش نمی‌دیدند. از سال ۱۹۸۹ دانش‌آموزان دارای ناتوانی در آموزش ابتدایی و از سال ۱۹۹۴ در آموزش متوسطه امکان آموزش تلفیقی یافتند.

معلمان در اتریش^[۸]
سال	شمار
۱۹۷۰/۷۱	0۶۸٬۳۴۲
۱۹۸۰/۸۱	۱۰۰٬۵۶۱
۱۹۹۰/۹۱	۱۱۲٬۷۴۶
۲۰۰۰/۰۱	۱۲۵٬۱۷۷
۲۰۰۷/۰۸	۱۲۰٬۲۲۶

از سال ۱۹۷۰ که تنها ۶۸٬۳۴۲ معلم در اتریش بود، تعداد آن‌ها تقریباً دو برابر شد و در سال تحصیلی ۲۰۰۰–۲۰۰۱ میلادی به ۱۲۵٬۱۷۷ نفر رسید.^[۸] این افزایش بیشتر ناشی از گسترش مدارس متوسطه بود. شمار معلمان گیمنازیوم‌ها از ۹٬۴۸۴ نفر در سال تحصیلی ۱۹۷۰–۱۹۷۱ به ۲۰٬۳۵۶ نفر در سال تحصیلی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ رسید.^[۸]

نظام آموزشی کنونی

آموزش عمومی

تحصیل برای دانش‌آموزان اتریشی نه سال اجباری است.^[۹] پس از چهار سال در مدرسه ابتدایی (Volksschule) و چهار سال در مدرسه متوسطه پایین (Hauptschule) یا گیمنازیوم، دانش‌آموزانی که می‌خواهند کارآموزی شغلی داشته باشند باید یک سال در مدرسه پلی‌تکنیک (Polytechnische Schule) تحصیل کنند. پس از یافتن جایگاه کارآموزی، باید سه سال در مدرسه حرفه‌ای (Berufsschule) شرکت کنند. در پایان این سه سال، آزمون پایانی کارآموزی (Lehrabschlussprüfung) برگزار می‌شود.^[۹]

دانش‌آموزانی که می‌خواهند مدرک تحصیلی بگیرند باید چهار تا پنج سال در مدرسه‌های عالی (Höhere Schule) یا مدرسه‌های حرفه‌ای دارای مجوز ورود به آموزش عالی (Berufsbildende Höhere Schule) تحصیل کنند. آزمون پایانی این مراکز، آزمون بلوغ تحصیلی (ماتورا) است که دارنده آن حق دارد در دانشگاه ثبت‌نام کند، هرچند برخی رشته‌ها مانند پزشکی ممکن است آزمون جداگانه‌ای نیاز داشته باشند.^[۹]

مدارس خصوصی که آموزش ابتدایی، متوسطه و برخی دوره‌های تربیت معلم را ارائه می‌دهند، حدود ۱۰ درصد از ۶٬۸۰۰ مدرسه و ۱۲۰٬۰۰۰ معلم کشور را تشکیل می‌دهند. مهم‌ترین ارائه‌دهنده مدارس خصوصی در اتریش کلیسای کاتولیک است.^[۱۰]

قانون ۱۹۶۲ و اصلاحیه‌های پسین آن مقرر می‌دارند که همه مدارس دولتی باید فارغ از تولد، جنسیت، نژاد، منزلت، طبقه، زبان یا دین برای کودکان باز باشند.^[۲] پیش از اصلاحیه ۱۹۶۲، کمتر از ۱۰ درصد از دانش‌آموزان در مسیر آماده‌سازی برای دانشگاه (AHS) تحصیل می‌کردند و بیش از ۶۶ درصد آن‌ها پسر بودند. در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی بیش از ۳۰ درصد از دانش‌آموزان این مسیر را گزیدند و کمی بیش از نیمی از آن‌ها دختر بودند.

روسری در مدارس

در سال ۲۰۱۹ میلادی روسری در مدارس ابتدایی ممنوع شد، اما کیپای یهودیان و دستار سیک‌ها از این ممنوعیت معاف بودند.^[۱۱] مقنعین اتریشی گفتند هدف آن‌ها ارتقای برابری میان زن و مرد و بهبود انسجام اجتماعی است؛ والدینی که کودک خود را با روسری به مدرسه می‌فرستادند جریمه ۴۴۰ یورو در نظر گرفته شده بود.^[۱۲] با این حال در سال ۲۰۲۰ میلادی دادگاه قانون اساسی این قانون را مغایر با قانون اساسی دانست، زیرا مقنعین ملزم بودند با همه باورهای دینی به یکسان رفتار کنند.^[۱۳]

ماتورا

اصطلاح رسمی ماتورا (Matura) در اتریش «Reifeprüfung» است. مدرک دریافتی پس از گذراندن موفقیت‌آمیز آزمون‌های کتبی و شفاهی «Maturazeugnis» نام دارد.^[۹]

در گیمنازیوم (AHS) که برخلاف مدارس حرفه‌ای بر آموزش عمومی تمرکز دارد، ماتورا شامل ۳ تا ۴ آزمون کتبی (هر کدام ۴ تا ۵ ساعت) است که در روزهای پیاپی معمولاً در ماه مه برگزار می‌شوند و ۲ تا ۳ آزمون شفاهی که معمولاً در ماه ژوئن انجام می‌گیرند. داوطلبان باید یک مقاله پژوهشی (Vorwissenschaftliche Arbeit) نیز ارائه دهند که در آزمون شفاهی هم از آن دفاع می‌شود.

مدارس حرفه‌ای با گرایش بازرگانی یا فنی مانند آکادمی بازرگانی (HAK) و پلی‌تکنیک‌های عالی (Höhere Technische Lehranstalt) نیز با ماتورا به پایان می‌رسند، اما این مدارس پنج‌ساله‌اند در برابر چهار سال دوره بالایی گیمنازیوم.

نظام نمره‌دهی در مدارس اتریش به این شکل است:

۱ (sehr gut) = عالی
۲ (gut) = خوب
۳ (befriedigend) = قابل قبول
۴ (genügend) = کافی
۵ (nicht genügend) = مردود

از سال ۲۰۱۵ میلادی نظام ماتورا متمرکزتر شده و انتقادهای بسیاری را برانگیخته است. بزرگسالان در هر سنی می‌توانند پس از شرکت در مراکز آموزش بزرگسالان در آزمون‌های ماتورا شرکت کنند.

در ادبیات داستانی، رمان فردریش توربرگ با عنوان «Der Schüler Gerber» (۱۹۳۰) دربارهٔ داوطلبی که در روز آزمون شفاهی ماتورا به خودکشی روی می‌آورد، اثری کلاسیک شده‌است.

مطالعات بین‌المللی پیزا

دانش‌آموزان در اتریش^[۱۴]
سال	شمار
۱۹۶۰/۶۱	۱٬۰۴۳٬۸۷۸
۱۹۷۰/۷۱	۱٬۳۴۷٬۹۵۵
۱۹۸۰/۸۱	۱٬۳۸۵٬۹۴۱
۱۹۹۰/۹۱	۱٬۱۴۴٬۶۰۰
۲۰۰۰/۰۱	۱٬۲۳۱٬۱۸۸
۲۰۱۰/۱۱	۱٬۱۶۶٬۵۲۵
۲۰۲۰/۲۱	۱٬۱۴۲٬۳۴۲
۲۰۲۳/۲۴	۱٬۱۷۲٬۴۰۶^[۱۵]

پیزا ۲۰۰۰

پس از عملکرد نسبتاً خوب اتریش در مطالعه پیزای سال ۲۰۰۰ میلادی، نظام آموزشی این کشور در مطالعه‌های بعدی به ردیف میانه فرو افتاد. در سال ۲۰۰۶ میلادی محققان مستقل دریافتند که نتایج پیزای ۲۰۰۰ به دلیل ثبت نادرست داده‌ها و نمونه‌گیری تحریف‌شده بیش از حد خوش‌بینانه بودند؛ پس از تصحیح، رتبه خواندن از ۱۰ به ۱۸، رتبه ریاضی از ۱۱ به ۱۵ و رتبه علوم از ۸ به ۱۱ تنزل یافت.^[۱۶]

پیزا ۲۰۰۶

علوم طبیعی

دانش‌آموزان اتریشی در محور علوم طبیعی به طور میانگین ۵۱۱ امتیاز کسب کردند که ۱۱ امتیاز بالاتر از میانگین OECD (یعنی ۵۰۰ امتیاز) بود. رتبه اتریش ۱۲ از ۳۰ کشور (رتبه اشتراکی ۸ تا ۱۵) بود.^[۱۷] اتریش ۱۰ درصد دانش‌آموز برتر داشت که با میانگین OECD (۹ درصد) همخوان بود. دانش‌آموزان در معرض خطر ۱۶ درصد بودند.^[۱۷]

ریاضیات

دانش‌آموزان اتریشی در ریاضیات به طور میانگین ۵۰۵ امتیاز به دست آوردند که ۷ امتیاز بالاتر از میانگین OECD (۴۹۸ امتیاز) بود. پسران در ریاضیات به‌طور معناداری بهتر از دختران عمل کردند.^[۱۷]

خواندن

نتایج خواندن از سال ۲۰۰۰ تقریباً بدون تغییر ماند. دانش‌آموزان اتریشی به طور میانگین ۴۹۰ امتیاز کسب کردند (میانگین OECD: ۴۹۲) که در میان ۲۹ کشور OECD رتبه ۱۶ (رتبه اشتراکی ۱۲ تا ۲۰) بود.^[۱۷]

عوامل خانوادگی

عملکرد دانش‌آموزان اتریشی به میزان قابل توجهی به منزلت اجتماعی خانواده وابسته بود. هر چه منزلت اجتماعی و سطح تحصیلات رسمی والدین بالاتر بود، عملکرد دانش‌آموزان بهتر بود. در کشورهای دیگر، نظام آموزشی کمبودهای خانوادگی را بهتر جبران می‌کرد.^[۱۷]

پیزا ۲۰۱۲

در ریاضیات، اتریش به‌طور معناداری بهتر از میانگین عمل کرد و رتبه هشتم را کسب کرد. شایان توجه بود که پسران از سال ۲۰۰۶ به‌طور معناداری عملکرد بهتری نشان دادند. توانایی خواندن و شایستگی علوم طبیعی در سطح میانگین بود.^[۱۸]

اصلاحات نهادی سده بیست‌ویکم

۲۰۰۵: قوانین مدرسه

در آوریل ۲۰۰۵ میلادی حزب سوسیال‌دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش بر سر لغو الزام اکثریت دوسوم برای تغییر قوانین مدرسه به توافق رسیدند. در اوایل ماه مه ۲۰۰۵ توافق شد که الزام کلی اکثریت دوسوم که از ۱۹۶۲ میلادی برقرار بود، لغو شود.

۲۰۰۷: آموزش و بازآموزی معلمان

از اول اکتبر ۲۰۰۷ میلادی، آموزش و بازآموزی معلمان بازسازماندهی شد. آکادمی‌های تربیتی، آکادمی‌های تربیت حرفه‌ای، مؤسسه‌های تربیت دینی و مؤسسه‌های آموزشی در دانشکده‌های تربیتی (Pädagogische Hochschulen) ادغام شدند. آموزش معلمان مدارس اجباری و بازآموزی همه معلمان در این دانشکده‌ها انجام می‌شود، در حالی که آموزش معلمان مدارس عالی همچنان در دانشگاه‌ها صورت می‌گیرد.

۲۰۱۳: قانون خدمت جدید معلمان

در پی اصلاحیه قانون خدمات ۲۰۱۳، قانون خدمت جدید معلمان (PD) برای معلمان تازه‌کار وضع شد.^[۱۹]

۲۰۱۸: بسته آموزشی و آزمون MIKA-D

بسته آموزشی ۲۰۱۸ میلادی دربرمی‌گرفت:^[۲۰]

غربالگری ورود به مدرسه: بررسی دقیق‌تر رشد هر کودک پیش از ورود به مدرسه
برنامه‌های درسی نو: فراگیر و شایستگی‌محور در همه درس‌های مدارس اجباری
شبکه شایستگی و تکالیف یادگیری: نمایش میزان فراگیری شایستگی‌ها
اصلاحیه آیین‌نامه ارزیابی عملکرد: ارزیابی روشن‌تر، قابل‌فهم‌تر و منسجم‌تر
سنجش شایستگی فردی: آزمون استاندارد از پایه سوم دبستان
ابزار راهنمایی تحصیلی و شغلی: از پایه هفتم، پرسشنامه‌ای آنلاین برای راهنمایی دانش‌آموزان به مشاغل مناسب
الزام آموزشی: کودکان باید شایستگی‌های پایه در آلمانی، انگلیسی و ریاضی را فرابگیرند

از سال ۲۰۱۸ آزمون استاندارد MIKA-D (ابزار سنجش شایستگی – آلمانی) تنها برای کودکانی که زبان مادری‌شان آلمانی نیست اجرا می‌شود. بر اساس نتیجه این آزمون، کودکانی که نمره بسیار ضعیف می‌گیرند وارد کلاس پشتیبانی آلمانی می‌شوند.^[۲۰]

آموزش عالی

نظام آموزش دانشگاهی اتریش دربرگیرنده دانشگاه‌های سنتی، دانشگاه‌های هنری و مدارس عالی حرفه‌ای است. وزارت فدرال آموزش از سال ۲۰۰۰ میلادی نظارت بر آموزش دانشگاهی را نیز بر عهده گرفت.

منابع

↑ «Fundamental principles and national policies». eurydice.eacea.ec.europa.eu. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
1 2 3 4 Moore، Scott O. (۲۰۲۰). Teaching the empire: education and state loyalty in late Habsburg Austria. West Lafayette, Indiana. شابک ۹۷۸-۱-۵۵۷۵۳-۸۹۷-۰. OCLC 1145557813.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده)
1 2 Baten, Jörg (۲۰۱۶). A History of the Global Economy. From ۱۵۰۰ to the Present. Cambridge University Press. ص. ۵۰. شابک ۹۷۸-۱-۱۰۷-۵۰۷۱۸-۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ Jan Kusber: Eliten- und Volksbildung im Zarenreich während des 18. und in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts: Studien zu Diskurs, Gesetzgebung und Umsetzung. Franz Steiner Verlag, 2004, ISBN 3-515-08552-1, S. 183ff.
↑ RGBl. Nr. 62 / 1869 (= S. 277 ff.)
1 2 «Women Students». www.univie.ac.at.
↑ ADVOKAT Unternehmensberatung. "§ 4 SchUG (Schulunterrichtsgesetz), Aufnahme als außerordentlicher Schüler - JUSLINE Österreich" (in German). Retrieved 14 آوریل 2026.
1 2 3 Der Standard. 4. März 2009, S. 6.
1 2 3 4 «Educational systems». www.migration.gv.at. دریافت‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ «Organisation of private education». eurydice.eacea.ec.europa.eu. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ "Österreich beschließt Kopftuchverbot an Grundschulen". Spiegel Online (in German). 15 مه 2019. Archived from the original on 17 مه 2019. Retrieved 18 مه 2019.
↑ Lëtzebuerg, Tageblatt (16 مه 2019). "Österreich verbietet Kopftücher an Grundschulen". Tageblatt.lu (in German). Archived from the original on 18 مه 2019. Retrieved 18 مه 2019.
↑ Chadwick، Lauren (۱۲ دسامبر ۲۰۲۰). «Austrian constitutional court rules headscarf ban in primary schools 'unconstitutional'». Euronews. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۴ مه ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ "Bildung in Zahlen" (PDF). Statistik Austria (in German). 2023. Retrieved 5 فوریه 2025.
↑ «Schüler:innen» (به آلمانی اتریش). دریافت‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
↑ Corrections to the PISA data for Austria
1 2 3 4 5 "PISA 2006" (in German). Retrieved 16 ژانویه 2026.
↑ Bundesinstitut Bifi (2012). "PISA 2012" (PDF). iqs.gv.at (in German). Bundesinstitut Bifi. Retrieved 16 ژانویه 2025.
↑ Bundesministerium für Bildung. "Dienstrecht für Lehrerinnen und Lehrer". bmb.gv.at (in German). Bundesministerium Bildung. Retrieved 13 مه 2015.
1 2 "Pädagogik-Paket" (in German). Archived from the original on 25 نوامبر 2024. Retrieved 5 فوریه 2025.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bildungssystem in Österreich». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Austria». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oświata w Austrii». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای لهستانی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.

پیوند به بیرون

[en-eurydice-1] «Fundamental principles and national policies». eurydice.eacea.ec.europa.eu. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[moore2020-2] 1 2 3 4 Moore، Scott O. (۲۰۲۰). Teaching the empire: education and state loyalty in late Habsburg Austria. West Lafayette, Indiana. شابک ۹۷۸-۱-۵۵۷۵۳-۸۹۷-۰. OCLC 1145557813.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:مکان بدون ناشر (رده)

[baten2016-3] 1 2 Baten, Jörg (۲۰۱۶). A History of the Global Economy. From ۱۵۰۰ to the Present. Cambridge University Press. ص. ۵۰. شابک ۹۷۸-۱-۱۰۷-۵۰۷۱۸-۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[kusber2004-4] Jan Kusber: Eliten- und Volksbildung im Zarenreich während des 18. und in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts: Studien zu Diskurs, Gesetzgebung und Umsetzung. Franz Steiner Verlag, 2004, ISBN 3-515-08552-1, S. 183ff.

[rgb1869-5] RGBl. Nr. 62 / 1869 (= S. 277 ff.)

[univie-women-6] 1 2 «Women Students». www.univie.ac.at.

[jusline-schug-7] ADVOKAT Unternehmensberatung. "§ 4 SchUG (Schulunterrichtsgesetz), Aufnahme als außerordentlicher Schüler - JUSLINE Österreich" (in German). Retrieved 14 آوریل 2026.

[stand-09-8] 1 2 3 Der Standard. 4. März 2009, S. 6.

[migration-at-9] 1 2 3 4 «Educational systems». www.migration.gv.at. دریافت‌شده در ۲۱ آوریل ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[eurydice-private-10] «Organisation of private education». eurydice.eacea.ec.europa.eu. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[spiegel-2019-11] "Österreich beschließt Kopftuchverbot an Grundschulen". Spiegel Online (in German). 15 مه 2019. Archived from the original on 17 مه 2019. Retrieved 18 مه 2019.

[tageblatt-2019-12] Lëtzebuerg, Tageblatt (16 مه 2019). "Österreich verbietet Kopftücher an Grundschulen". Tageblatt.lu (in German). Archived from the original on 18 مه 2019. Retrieved 18 مه 2019.

[euronews-headscarf-13] Chadwick، Lauren (۱۲ دسامبر ۲۰۲۰). «Austrian constitutional court rules headscarf ban in primary schools 'unconstitutional'». Euronews. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ مه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۴ مه ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[statistik-at-schueler-14] "Bildung in Zahlen" (PDF). Statistik Austria (in German). 2023. Retrieved 5 فوریه 2025.

[statistik-at-2024-15] «Schüler:innen» (به آلمانی اتریش). دریافت‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[bmukk-pisa-corr-16] Corrections to the PISA data for Austria

[iqs-pisa2006-17] 1 2 3 4 5 "PISA 2006" (in German). Retrieved 16 ژانویه 2026.

[pisa2012-18] Bundesinstitut Bifi (2012). "PISA 2012" (PDF). iqs.gv.at (in German). Bundesinstitut Bifi. Retrieved 16 ژانویه 2025.

[bmb-dienstrecht-19] Bundesministerium für Bildung. "Dienstrecht für Lehrerinnen und Lehrer". bmb.gv.at (in German). Bundesministerium Bildung. Retrieved 13 مه 2015.

[bmbwf-paedpaket-20] 1 2 "Pädagogik-Paket" (in German). Archived from the original on 25 نوامبر 2024. Retrieved 5 فوریه 2025.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]

[۱۹]

[۲۰]