آموزش در اردن
 | |
| وزارت آموزش و پرورش | |
|---|---|
| داده‌های همگانی | |
| زبان‌های نخست | عربی و انگلیسی |
| گونه نظام آموزشی | دولتی و خصوصی |
| باسوادی (۲۰۱۵) | |
| مجموع | ۹۸٫۰۱٪ |
| مردان | ۹۸٫۵۱٪ |
| زنان | ۹۷٫۴۹٪ |
آموزش در اردن یکی از پیشرفته‌ترین نظام‌های آموزشی در میان کشورهای جهان به‌شمار می‌رود و نقشی محوری در زندگی و فرهنگ جامعه اردنی ایستاده‌است. نظام آموزشی کارآمد این کشور سهم بزرگی در تبدیل اردن به یک دولت توسعه‌یافته داشته و بسیاری از کشورهای منطقه الگوی اردن را در اصلاح نظام‌های آموزشی خود به کار گرفته‌اند. هزینه‌های آموزشی در اردن در سال ۲۰۲۰ به حدود ۱۲٫۲ درصد از بودجه دولت رسید.
اردن در شمار پژوهشگران تحقیق و توسعه به ازای هر میلیون نفر جمعیت، از میان تمام ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی رتبه نخست را دارد. در اردن به ازای هر میلیون نفر ۸٬۰۶۰ پژوهشگر وجود دارد، در حالی که میانگین جهانی ۲٬۵۳۲ و میانگین کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی تنها ۶۴۹ پژوهشگر است. نرخ سواد در اردن تا سال ۲۰۱۵ به ۹۸٫۰۱ درصد رسید که از بالاترین نرخ‌ها در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا و جهان است.
وزارت آموزش و پرورش اردن مسئولیت آموزش پیش‌دبستانی، ابتدایی و متوسطه را بر عهده دارد، در حالی که آموزش پس از مقطع متوسطه در صلاحیت وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی (اردن) است. نظام آموزشی اردن از استانداردهای بین‌المللی پیروی می‌کند و مدرک دیپلم متوسطه اردن در دانشگاه‌های جهان پذیرفته می‌شود.
جهات اصلاح آموزش
اصلاحات اخیر در بخش آموزش از اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. شتاب این اصلاحات با به قدرت رسیدن ملک عبدالله دوم در آغاز سال ۲۰۰۱ بیشتر شد؛ او دیدگاهی داشت برای تبدیل اردن به مرکز فناوری منطقه‌ای و بازیگری فعال در اقتصاد جهانی. دیدگاه و مأموریت ملی آموزش که در اواخر سال ۲۰۰۲ تدوین و تصویب شد، سمت‌وسوی مورد نیاز برای آموزش عمومی کشور را تعیین کرد.[۱]
دو سند مشورتی اصلی که در شکل‌دهی به دیدگاه ملی و تعیین جهت‌گیری‌های ابتکارات اصلاح آموزشی نقش داشتند، «چشم‌انداز اردن ۲۰۲۰» و «منتدای چشم‌انداز ۲۰۰۲ برای آینده آموزش» بودند. این دو سند از مهدکودک تا یادگیری مادام‌العمر را دربرمی‌گیرند و شورای اقتصادی مشورتی راهبرد جامع پیشنهادی منتدا را در اکتبر ۲۰۰۲ تصویب کرد. راهبرد توسعه ملی و نتایج منتدای چشم‌انداز در برنامه‌های توسعه مشخص، یعنی برنامه تحول اقتصادی-اجتماعی و برنامه آموزش عمومی ۲۰۰۳–۲۰۰۸، گنجانده شدند.[۲]
در ژوئیه ۲۰۰۳ دولت اردن برنامه‌ای بلندپروازانه برای کل منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا راه‌اندازی کرد: برنامه اصلاح آموزش برای اقتصاد دانش‌محور، یک برنامه ده‌ساله با چند اهداکننده که بانک جهانی ۱۲۰ میلیون دلار آمریکا برای آن تأمین مالی کرد. این برنامه در پی بازتوجیه سیاست‌ها و برنامه‌های آموزشی در راستای نیازهای اقتصاد دانش‌محور، بهبود محیط فیزیکی آموزش در بیشتر مدارس و تشویق آموزش در سال‌های اولیه کودکی بود. مرحله نخست برنامه از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ ادامه یافت و در ژوئن ۲۰۰۹ پایان پذیرفت.[۳]
مرحله دوم برنامه اصلاح آموزش برای اقتصاد دانش‌محور از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ امتداد یافت و هدف آن تقویت اصلاحات اجراشده در مرحله نخست و نهادینه‌سازی آن‌ها با تمرکز ویژه بر اجرای مدرسه‌محور و شایستگی معلمان بود.[۴]
ابتکار آموزشی اردن جایزه یونسکو برای بهره‌گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش را دریافت کرد. این پروژه آموزشی پیشرو در مدارس اردن بر بهره‌گیری از قدرت اطلاعات و فناوری از طریق روش‌های آموزشی آزموده‌شده برای دگرگون‌سازی محیط یادگیری در مدارس استوار است.[۵]
نظام آموزش مدرسه‌ای
ساختار نظام آموزشی اردن از دو سال آموزش پیش از دبستان، ده سال آموزش پایه اجباری و دو سال آموزش متوسطه آکادمیک یا حرفه‌ای تشکیل می‌شود. پس از پایان دوره متوسطه، دانش‌آموزان برای گواهی‌نامه عمومی در آزمون دیپلم تحصیلات متوسطه (التوجیهی) شرکت می‌کنند.[۶]
آموزش پایه
آموزش پایه یک دوره ده‌ساله اجباری و رایگان (پایه‌های اول تا دهم) است. کتاب‌های درسی استاندارد و یکپارچه‌ای هستند که از سوی وزارت آموزش و پرورش توزیع می‌شوند. آموزش در اردن در مقاطع پایه و متوسطه رایگان است و تا سن شانزده‌سالگی برای همه اجباری شده‌است.[۶]
بیش از نیمی از جمعیت اردن زیر سی سال سن دارند. حدود ۴۲٫۲ درصد از جمعیت چهارده سال یا کمتر دارند، در حالی که ۳۱٫۴ درصد در بازه سنی ۱۵ تا ۲۹ سال قرار دارند؛ نزدیک به یک‌سوم اردنیان در مؤسسات آموزشی ثبت‌نام‌اند. در سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ نرخ کلی ثبت‌نام در آموزش پایه به ۱۰۰ درصد رسید که از میانگین منطقه‌ای ۹۳ درصد بالاتر است.[۷] اردن از سطح کامل برابری در دسترسی به خدمات پایه میان دو جنس برخوردار است و نسبت برابری جنسیتی برای نرخ کلی ثبت‌نام در سطوح مختلف آموزشی ۱۰۰ درصد است.[۸]
اردن همچنین از جمله معدود کشورهای عربی است که تفاوت بسیار کمی در نرخ حضور در مدارس پایه میان مناطق شهری و روستایی دارد.[۹] دلیل اصلی این امر آن است که تأمین مالی دولتی آموزش پایه بیش از هر مرحله آموزشی دیگری به قشرها کم‌درآمد توجه دارد.[۱۰]
مدارس در اردن به دو دسته دولتی و خصوصی تقسیم می‌شوند. بخش آموزش خصوصی بیش از ۳۱٫۱۴ درصد از دانش‌آموزان در پایتخت عمان را پوشش می‌دهد.[۱۱] این بخش همچنان زیر بار مالیات‌های سنگینی تا ۲۵ درصد و بیشتر قرار دارد، هرچند بار سنگینی را از دوش دولت برمی‌دارد. همین امر باعث می‌شود شهریه‌های مدارس خصوصی نسبتاً بالا باشد و از ۱٬۰۰۰ دلار شروع شده تا ۷٬۰۰۰ دلار برسد، که در مقایسه با درآمد متوسط خانوارها بسیار زیاد است.
آموزش متوسطه
دوره آموزش متوسطه از دو سال تحصیلی تشکیل می‌شود و دانش‌آموزان (به‌طور معمول) در بازه سنی ۱۶ تا ۱۸ سال هستند و دوره پایه (ده سال) را گذرانده‌اند. در پایان این دو سال، دانش‌آموزان در آزمون‌های ثانوی عمومی (التوجیهی) شرکت می‌کنند و کسانی که الزامات قبولی را برآورده سازند گواهی‌نامه دیپلم می‌گیرند.
دوره متوسطه در اردن به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شود:[۶]
- آموزش متوسطه آکادمیک (مدیریت وزارت آموزش و پرورش): می‌تواند آکادمیک یا حرفه‌ای باشد. شاخه آکادمیک دانش‌آموزان را برای ورود به دانشگاه‌ها واجد شرایط می‌کند، در حالی که شاخه حرفه‌ای یا فنی واجد شرایط ورود به کالج‌های اجتماعی، دانشگاه‌ها یا بازار کار می‌شود.
- آموزش متوسطه کاربردی (مدیریت سازمان آموزش حرفه‌ای): آموزش حرفه‌ای فشرده و کارآموزی ارائه می‌دهد و به اعطای گواهی‌نامه (نه دیپلم توجیهی) منجر می‌شود.
تا سال ۲۰۱۳ نرخ انتقال از آموزش پایه به آموزش متوسطه به ۹۸٫۷۹ درصد رسید.[۷] ثبت‌نام در آموزش متوسطه حرفه‌ای به‌عنوان سهمی از کل ثبت‌نام متوسطه از ۱۸ درصد در سال ۲۰۰۰ به ۱۲ درصد در سال ۲۰۰۵ کاهش یافت.[۱۰]
دانش‌آموزان اردنی در ارزیابی‌های بین‌المللی ریاضیات و علوم پیشرفتی را تجربه کرده‌اند. گزارش تیمز (TIMSS) در سال ۲۰۰۳ نمرات دانش‌آموزان اردنی را ۲۲ امتیاز بالاتر از میانگین بین‌المللی در علوم و ریاضیات رتبه‌بندی کرد.[۱۲] اردن در پی فراهم‌آوری محیط آموزشی پیشرفته‌ای است که با ایجاد فضاهای مدرسه‌ای ممتاز از نظر زیست‌محیطی و بهره‌گیری از فناوری رایانه و اطلاعات در کلاس‌ها به تجربه آموزشی دانش‌آموزان می‌افزاید. در حال حاضر دست‌کم ۷۰ درصد از دانش‌آموزان مقاطع پایه و متوسطه از درگاه‌های آموزشی اینترنتی بهره می‌برند و ۸۴ درصد از مدارس از طریق شرکت مخابرات اردن و شبکه ملی پهن‌باند متصل‌اند.[۱۳]
از آنجا که آموزش دانشگاهی رایگان نیست، نرخ انتقال به آموزش عالی ارتباط نزدیکی با درآمد خانوار دارد؛ شمار دانشجویان مقطع کارشناسی از خانوارهای متوسط و ثروتمند سه برابر دانشجویان از خانوارهای کم‌درآمد است.
برنامه درسی مدارس
برنامه درسی مدارس اردن به‌گونه‌ای ساختاربندی شده که آموزشی جامع دربرگیرنده موضوعات گوناگون برای آماده‌سازی دانش‌آموزان هم برای آموزش عالی و هم برای بازار کار ارائه دهد. درس‌های پایه‌ای که در مدارس اردن تدریس می‌شوند شامل زبان عربی، زبان انگلیسی، ریاضیات، علوم و مطالعات اجتماعی است.[۱۴] زبان و ادبیات عربی در محور برنامه درسی قرار دارند و زبان انگلیسی نیز از پایه‌های اولیه به‌عنوان درس اجباری تدریس می‌شود.[۱۵]
ریاضیات و علوم برای پرورش تفکر نقادانه و مهارت حل مسئله تأکید می‌شوند که برای دانش‌آموزانی که به دنبال مشاغل در زمینه‌های مهندسی و پزشکی هستند ضروری است.[۱۶] در کنار این درس‌های پایه، مدارس اردنی تعلیمات دینی، تربیت بدنی و فناوری اطلاعات را نیز ارائه می‌دهند. اسلام‌شناسی از پایه اول تدریس می‌شود. مواد درسی مورد بهره‌گیری در این درس‌ها توسط وزارت آموزش و پرورش استانداردسازی شده‌اند تا یکپارچگی در مدارس دولتی حفظ شود.
آموزش الکترونیکی
وزارت آموزش و پرورش اردن سکوی آموزشی الکترونیکی «درسک» را با هدف پشتیبانی از فرایند آموزشی در اردن و تضمین تداوم آن در دوره همه‌گیری کرونا در اردن راه‌اندازی کرد که دولت را ناگزیر به تعلیق حضور در مدارس کرد.[۱۷] این سکو یک بستر آموزشی اردنی رایگان برای یادگیری از راه دور است که برای دانش‌آموزان از پایه اول تا پایه یازدهم متوسطه، درس‌های آموزشی از طریق ویدئوهای تصویری سازمان‌یافته و زمان‌بندی‌شده بر اساس برنامه درسی اردنی ارائه می‌دهد.[۱۸]
آموزش عالی
اندکی بیش از ۲٫۵ درصد از کل جمعیت اردن در دانشگاه‌ها ثبت‌نام‌اند که نسبتی مشابه انگلستان است.[۱۹] ثبت‌نام در آموزش عالی برای دارندگان دیپلم متوسطه در دسترس است و می‌توانند میان کالج‌های اجتماعی متوسطه خصوصی یا دولتی یا دانشگاه‌ها (دولتی یا خصوصی) انتخاب کنند. دانشگاه‌ها نظام واحد درسی را اعمال می‌کنند که به دانشجویان امکان انتخاب دروس بر اساس برنامه تحصیلی را می‌دهد.
نظام آموزش عالی کشور رشد چشمگیری داشته‌است. در فاصله سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶–۲۰۰۷، اردن شاهد افزایش تقاضا برای آموزش عالی بود؛ نرخ ثبت‌نام با رشد سالانه ۱۴ درصد از ۷۷٬۸۴۱ به ۲۱۸٬۹۰۰ دانشجو رسید. نرخ کلی ثبت‌نام در آموزش عالی به حدود ۴۰ درصد می‌رسد که از میانگین منطقه‌ای بیشتر است. سه دانشگاه دولتی جدید تأسیس شدند و شمار کل دانشگاه‌های دولتی اردن را به ده دانشگاه رساندند.[۱۳]
دانشگاه‌های خصوصی نیز رشد سریعی در نرخ ثبت‌نام داشتند. از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶، نرخ ثبت‌نام در ۱۲ دانشگاه خصوصی با رشد سالانه حدود ۱۸ درصد از ۳۶٬۶۴۲ به ۵۵٬۷۴۴ رسید. در مقابل، ثبت‌نام در کالج‌های اجتماعی متوسطه از ۳۰٬۰۰۰ به ۲۶٬۲۱۵ کاهش یافت. این کاهش بازتابی از گرایش به آموزش دانشگاهی چهارساله است و همچنین نشان می‌دهد که کیفیت و سطح آموزش ارائه‌شده در این کالج‌ها با نیازهای بازار کار در اقتصاد دانش‌محور همخوانی ندارد.[۱۹]
اردن دارای رتبه ۸۰ از میان ۱۸۸ کشور در شاخص توسعه انسانی است.[۲۰] اردن همچنین در شاخص دانش جهانی رتبه هفتم در جهان عرب را دارد.[۲۱]
دوره‌های کارشناسی و تکمیلی
مقطع کارشناسی: بیشتر دانشگاه‌های اردن از نظام‌های آموزشی انگلیسی-آمریکایی پیروی می‌کنند و با بسیاری از دانشگاه‌های آمریکایی و انگلیسی ارتباط دارند. دوره کارشناسی معمولاً چهار سال طول می‌کشد؛ دندانپزشکی، داروسازی و مهندسی پنج سال و پزشکی شش سال به‌علاوه یک سال کارورزی نیاز دارند. درجه کارشناسی به ۱۲۶ تا ۱۶۴ ساعت واحد درسی بسته به رشته نیاز دارد.
مقطع کارشناسی ارشد: درجه کارشناسی ارشد پس از یک تا دو سال تحصیل اضافی پس از کارشناسی اعطا می‌شود. می‌توان آن را از طریق حضور در دوره درسی و ارائه پایان‌نامه (۲۴ ساعت درس و ۹ ساعت پژوهش) یا حضور در دوره درسی (۳۳ ساعت) و آزمون جامع کسب کرد.
مقطع دکترا: درجه دکترا پس از سه تا پنج سال تحصیل اضافی و ارائه رساله اصیل اعطا می‌شود و بسته به رشته به ۲۴ ساعت حضور در کلاس و ۲۴ ساعت کار پژوهشی نیاز دارد.
آموزش مدرسان: مدرسان مقطع آموزش پایه باید دارای درجه کارشناسی باشند. معلمان دبیرستان باید دارای کارشناسی و دیپلم عالی یک‌ساله در علوم تربیتی پس از فارغ‌التحصیلی باشند. اعضای هیئت علمی آموزش عالی باید دارای دکترا باشند و در برخی موارد کارشناسی ارشد کافی است.
دوره‌های کالج‌های اجتماعی
کالج‌های اجتماعی متوسطه دوره‌های غیردانشگاهی و حرفه‌ای را ارائه می‌دهند. برنامه دو تا سه‌ساله شامل رشته‌های متعددی از جمله علوم انسانی، علوم، مدیریت، مدیریت بازرگانی و مهندسی است. از سال ۱۹۹۷، تمام کالج‌های اجتماعی دولتی زیر نظارت دانشگاه بلقا تطبیقی قرار گرفتند. دانش‌آموختگان در پایان دوره آزمون جامع می‌دهند و قبول‌شدگان درجه زمالة/دیپلم دریافت می‌کنند.
آنروا در اردن
آنروا (آژانس امداد و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) یکی از بزرگ‌ترین نظام‌های مدرسه‌ای خاورمیانه را اداره می‌کند که برای نزدیک به پنج دهه آموزش پایه و مقدماتی را برای آوارگان فلسطینی فراهم کرده‌است. این آژانس آموزش پایه رایگان را برای تمام کودکان آواره فلسطینی در حوزه فعالیتش از جمله اردن ارائه می‌دهد. همچنین دوره‌های آموزش حرفه‌ای در هشت مرکز آموزشی که دو تای آن‌ها در اردن است ارائه می‌شود.[۲۲]
در اردن، نه همه کودکان آواره در مدارس آنروا ثبت‌نام‌اند؛ بیشتر آوارگان فلسطینی به مدارس دولتی دسترسی دارند و بسیاری از آن‌ها فرزندانشان را به آنجا می‌فرستند. بیشتر مدارس آنروا با بیش از یک نوبت کار می‌کنند. حدود ۸۳ درصد از مدارس ابتدایی آنروا و ۶۲ درصد از مدارس مقدماتی آنروا با نوبت‌های مضاعف کامل کار می‌کنند. میدان اردن بالاترین درصد مدارس دو نوبته را با میانگین حدود ۹۳ درصد دارد.[۲۲]
ساختار آموزش در اردن
مرحله آموزش پایه از پایه آمادگی در سن ۵ سالگی آغاز و به پایه دهم پایه در سن ۱۵ سالگی ختم می‌شود. مرحله آموزش متوسطه دو سال است و چند گرایش دربرمی‌گیرد:
- آموزش کاربردی
- سازمان آموزش حرفه‌ای — پیوستن به بازار کار اردنی، عربی و جهانی بدون شرکت در آزمون دیپلم عمومی و بدون رفتن به دانشگاه.
- آموزش حرفه‌ای
- شامل رشته‌های هتلداری، اقتصاد خانه، صنعتی و کشاورزی؛ پس از آن آزمون دیپلم عمومی و سپس ورود به دانشگاه‌ها و کالج‌های اجتماعی حرفه‌ای.
- آموزش آکادمیک
- شامل شاخه‌های علمی و ادبی؛ پس از آن آزمون دیپلم عمومی و سپس ورود به دانشگاه‌ها یا کالج‌ها و در نهایت بازار کار.
دانشگاه‌های اردن
پادشاهی هاشمی اردن دارای منظومه‌ای از منابع انسانی با کیفیت رقابتی است که توانایی تأمین تجربه‌های یادگیری مادام‌العمر مرتبط با نیازهای جاری و آینده جامعه را دارند. اردن به‌طور کلی از اوایل دهه ۱۹۹۰ شاهد جهشی کیفی در حوزه آموزش عالی است و پایتخت عمان به‌علاوه شهرهای بزرگ اردنی مانند اربد و زرقا بیشتر مهم‌ترین بناهای علمی کشور را در خود جای داده‌اند.
بیشتر دانشگاه‌های اردن الگوی دانشگاهی آمریکایی مبتنی بر نظام واحدهای درسی اعتباری را به کار می‌برند که به دانشجویان انعطاف‌پذیری در انتخاب تعداد واحدها و اوقات صبح یا عصر می‌دهد. ده دانشگاه دولتی وجود دارد که بیشترشان با دانشگاه‌هایی در ایالات متحده و انگلستان ارتباط دارند. همچنین هفده دانشگاه خصوصی معتبر در سطح کشورهای عربی وجود دارد، به‌علاوه برخی دانشگاه‌های خارجی مانند دانشگاه آمریکایی و دانشگاه آلمانی-اردنی. دانشگاه‌های اردنی هر ساله شمار زیادی دانشجوی خارجی عرب و غیرعرب را جذب می‌کنند.
از زمان تأسیس نخستین دانشگاه کشور (دانشگاه اردن) در سال ۱۹۶۲، اردن افزایش پیوسته‌ای در شمار دانشگاه‌ها و دانشجویان داشته‌است. در دهه‌های هفتاد و هشتاد قرن گذشته بیشتر دانشگاه‌های دولتی دیگر تأسیس شدند؛ در دهه نود بیشتر دانشگاه‌های خصوصی پایه‌گذاری شدند. دانشگاه عمان اهلیه و دانشگاه علوم کاربردی در سال ۱۹۹۰ نخستین دانشگاه‌های بخش خصوصی کشور بودند. شمار دانشجویان در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه‌های دولتی به ۲۲۰٬۰۰۰ و در دانشگاه‌های خصوصی به ۹۰٬۰۰۰ نفر رسید.[۲۳]
دانشگاه‌های عمان
- دانشگاه اردن — دولتی
- دانشگاه علوم کاربردی — خصوصی
- دانشگاه آلمانی-اردنی — دولتی
- دانشگاه اسراء — خصوصی
- دانشگاه فناوری شاهزاده سمیه — خصوصی
- دانشگاه بترا — خصوصی
- دانشگاه زیتونه اردنی — خصوصی
- دانشگاه نیویورک (عمان) — خصوصی
- دانشگاه بین‌المللی علوم اسلامی — دولتی
- دانشگاه خاورمیانه — خصوصی
دانشگاه‌های شمال
- دانشگاه‌های اربد
- دانشگاه یرموک — دولتی
- دانشگاه علوم و فناوری اردن — دولتی
- دانشگاه ملی اربد — خصوصی
- دانشگاه‌های مفرق
- دانشگاه آل‌البیت — دولتی
- دانشگاه‌های جرش
- دانشگاه فیلادلفیا — خصوصی
- دانشگاه خصوصی جرش — خصوصی
- دانشگاه‌های عجلون
- دانشگاه ملی عجلون — خصوصی
دانشگاه‌های مرکزی
- دانشگاه‌های زرقا
- دانشگاه هاشمی — دولتی
- دانشگاه خصوصی زرقا — خصوصی
- دانشگاه‌های بلقا
- دانشگاه تطبیقی بلقا — دولتی
- دانشگاه عمان اهلیه — خصوصی
- دانشگاه‌های مادبا
- دانشگاه مادبا — خصوصی
دانشگاه‌های جنوب
- دانشگاه‌های کرک
- دانشگاه موتة — دولتی
- دانشگاه‌های معان
- دانشگاه الحسین بن طلال — دولتی
- دانشگاه‌های طفیله
- دانشگاه فنی طفیله — دولتی
- دانشگاه‌های عقبه
- دانشگاه اردن (عقبه) — دولتی
سطح سواد
- توزیع نسبی اردنیان بالای ۱۵ سال بر اساس سطح آموزش در سال ۲۰۰۹
| سطح آموزش | مردان | زنان | کل |
|---|---|---|---|
| پیش‌دبستانی | ۳٫۷ | ۱۰٫۸ | ۷٫۲ |
| کمتر از متوسطه | ۵۸٫۱ | ۴۸٫۵ | ۵۳٫۴ |
| متوسطه | ۱۷٫۳ | ۱۸٫۹ | ۱۸٫۱ |
| دیپلم متوسطه | ۶٫۶ | ۱۰٫۲ | ۸٫۴ |
| کارشناسی و بالاتر | ۱۴٫۳ | ۱۱٫۶ | ۱۳٫۰ |
| کل (%) | ۱۰۰٫۰ | ۱۰۰٫۰ | ۱۰۰٫۰ |
| منبع: اداره آمار اردن |
- نسبت افراد باسواد بر اساس داده‌های یونسکو در سال ۲۰۱۲
- ۱۵ تا ۲۴ سال
- نسبت کلی: ۹۹٫۱ درصد (در ۲۰۱۲)
- مردان: ۹۹ درصد
- زنان: ۹۹٫۲ درصد
- ۱۵ سال و بالاتر
- نسبت کلی: ۹۷٫۹ درصد (در ۲۰۱۲)[۲۴]
- مردان: ۹۸٫۴ درصد
- زنان: ۹۷٫۴ درصد
چالش‌ها
با وجود پیشرفتی که نظام آموزشی اردن داشته، هنوز نیازمند حل برخی مشکلات موجود در این بخش است. با رشد زیاد جمعیت جوانان، دولت اردن در پی تضمین کیفیت آموزش و سطح مهارت‌های ارائه‌شده‌است تا به نسل جدید در رقابت مؤثر در سطح ملی و بین‌المللی کمک کند.[۲۰] در حال حاضر مشکلات مهمی وجود دارند که مهم‌ترین آن‌ها افزایش جمعیت ناشی از سیل پناهندگان است که فشار زیادی بر مدارس و دانشگاه‌ها وارد می‌آورد. پژوهشی پیشین دربارهٔ نسبت بهره‌برداری از مدارس نشان می‌دهد که انتظار می‌رفت شمار دانش‌آموزان تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ به اندازه ۱۲۴٬۶۳۴ دانش‌آموز افزایش یابد. برای مقابله با این افزایش، ساخت ۳٬۳۶۰ کلاس درس اضافی در این دوره ضروری بود. همان پژوهش نابرابری در تأمین زیرساخت‌های آموزشی را نشان داد و از وجود ظرفیت خالی و در عین حال تراکم گسترده در مدارس حکایت کرد.[۱۰]
منابع
- ↑ «World Bank 2009. Education Reform for Knowledge Economy II Project. Project Appraisal Document» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ مارس ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «World Bank 2009. Education Reform for Knowledge Economy II Project. Project Appraisal Document» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ مارس ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ مه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «Vocational Education in Jordan». UNESCO-UNEVOC. نوامبر ۲۰۱۲. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 "Jordan". UNESCO (in English). Archived from the original on 2 آوریل 2019. Retrieved 24 ژانویه 2018.
- ↑ UNESCO Institute of Statistics
- ↑ «Government of Hashemite Kingdom of Jordan». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ ژوئیه ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «World Bank. 2009. "Education Reform for the Knowledge Economy II." Project Information Document. World Bank, Washington, DC» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۸ مه ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hashemite Kingdom of Jordan, Ministry of Education
- ↑ «JIB». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۰ فوریه ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «الأردن یستعد لإقامة اقتصاد قائم علی المعرفة». البنک الدولی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۷ مه ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "World Arabic Language Day highlights importance of linguistic preservation". Jordan Times (in English). 18 دسامبر 2022. Retrieved 24 اوت 2024.
- ↑ Alhabahba, Mohammad Madallh; Pandian, Ambigapathy; Mahfoodh, Omer Hassan Ali (31 دسامبر 2016). "English language education in Jordan: Some recent trends and challenges". Cogent Education (in English). 3 (1) 1156809. doi:10.1080/2331186X.2016.1156809. ISSN 2331-186X.
- ↑ The Jordan STEM Education Landscape A Report for the British Council. By Arabian Business Consultants for Development (PDF). شورای فرهنگی بریتانیا.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۷ مارس ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - 1 2 «Rough Guides -». Rough Guides. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 "2015". UNDP in Jordan (in English). Archived from the original on 6 آوریل 2019. Retrieved 24 ژانویه 2018.
- ↑ "Global Knowledge Index 2024". UNDP (in English). Archived from the original on 13 مه 2025. Retrieved 14 اوت 2025.
- 1 2 «United Nations Relief and Works Agency (UNRWA)». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۱ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ مجلة البحث العلمی - الجمعیة الأردنیة للبحث العلمی / العدد 1
- ↑ UIS. «Education». data.uis.unesco.org. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ مه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «التعلیم فی الأردن». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Système éducatif en Jordanie». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Jordan». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- وزارت آموزش عالی اردن
- وزارت آموزش و پرورش اردن
- درگاه یادگیری الکترونیکی اردن بایگانی‌شده در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine
- آموزش در اردن