آموزش در انتاریو
| نظارت آموزشی | |
|---|---|
| وزیر آموزش | پل کالاندرا |
| بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۲۴–۲۰۲۵) | |
| بودجه | ۳۵٫۴ میلیارد دلار کانادا[۱] |
| داده‌های همگانی | |
| زبان‌های نخست | انگلیسی، فرانسوی |
| گونه نظام آموزشی | هیئت‌های مدارس منطقه‌ای قدرت را با دولت استانی تقسیم می‌کنند |
| باسوادی | |
| مردان | ۹۹٪[۲] |
| زنان | ۹۹٪[۲] |
| نام‌نویسی | |
| متوسطه | ۶۴۵٬۹۴۵ (۲۰۲۲–۲۰۲۳)[۳] |
| آموزش عالی | ۹۲۰٬۱۴۵ (۲۰۲۱–۲۰۲۲)[۴] |
| گواهی | |
| دیپلم متوسطه | ۸۴٫۹٪ (۲۰۲۲)[۵] |
| آموزش عالی | ۳۱٫۹٪ (۲۰۱۶)[۶] |
آموزش در انتاریو دربرگیرنده مدارس دولتی و خصوصی در سطوح ابتدایی، متوسطه و آموزش عالی در استان انتاریوی کاناداست. مدارس ابتدایی و متوسطه با بودجه دولتی زیر نظر وزارت آموزش انتاریو اداره می‌شوند، در حالی که کالج‌ها و دانشگاه‌ها زیر نظر وزارت آموزش، کالج‌ها و دانشگاه‌های انتاریو قرار دارند. نظام آموزش عمومی استان عمدتاً از سوی دولت انتاریو تأمین مالی می‌شود و آموزش در کانادا تقریباً به‌طور کامل در حوزه صلاحیت استان‌ها قرار دارد.
چندین نظام مدرسه‌ای با بودجه دولتی، آموزش ابتدایی و متوسطه را از پیش‌دبستانی تا پایه دوازدهم برای ساکنان استان فراهم می‌آورند. این نظام‌ها به‌صورت سکولار یا مذهبی و به زبان انگلیسی یا فرانسوی اداره می‌شوند. نظام‌های موازی مدارس دولتی در قالب تعداد از هیئت‌های مدرسه‌ای سازمان‌یافته‌اند: ۳۱ هیئت سکولار انگلیسی، ۲۹ هیئت کاتولیک رومی انگلیسی، ۸ هیئت کاتولیک فرانسوی، ۴ هیئت سکولار فرانسوی، و ۱ هیئت مجزای پروتستان.
آموزش در کانادا تقریباً به‌طور کامل در حوزه صلاحیت استانی قرار دارد و هیچ نهاد فدرالی در شکل‌گیری یا تحلیل سیاست‌گذاری آموزشی برای اکثر کانادایی‌ها دخالت ندارد. تنها مدارس بومیان کانادا با وضعیت رزرو هستند که از بودجه فدرال برخوردارند. نرخ باسوادی در انتاریو برای هر دو جنس به ۹۹ درصد می‌رسد و در سال ۲۰۲۲–۲۰۲۳ نزدیک به ۶۴۵٬۹۴۵ دانش‌آموز در مقطع متوسطه ثبت‌نام داشتند.
پیشینه
گاه‌شمار
.jpg)
قانون مدرسه دستوری (Grammar School Act) کانادای علیا در سال ۱۸۰۷ نخستین بودجه عمومی برای مدارس آنچه بعداً انتاریو شد را فراهم آورد. هشت مدرسه گشوده شدند.[۷]
- ۱۸۰۴: مدرسه عمومی سنت جانز یکی از نخستین مدارس انتاریو بود.
- ۱۸۱۶: قانون ۱۸۱۶ به امنای محلی اجازه داد معیارهای استخدام معلمان را تعیین کنند.[۷]
- ۱۸۲۳: هیئت عمومی آموزش تأسیس شد.[۸]
- ۱۸۲۴: مجلس قانون‌گذاری با اعطای بودجه به هیئت آموزش برای ایجاد مدارس یکشنبه، از «آموزش اخلاقی و دینی برای شهرک‌های محروم‌تر و دورافتاده‌تر» پشتیبانی کرد.[۷]
- ۱۸۳۴: مدرسه شبانه‌روزی موهاک، کهن‌ترین مدرسه شبانه‌روزی پیوسته‌کار کانادا، در شش ملت رودخانه گرند نزدیک برنتفورد، انتاریو گشوده شد.[۹]
- ۱۸۴۱: با اتحاد کانادای علیا و کانادای سفلی در استان کانادا، جایگاه ناظر کل آموزش پدید آمد.[۷]
- ۱۸۴۳: با درک تفاوت‌های عمیق نیازهای آموزشی کانادای غربی (کانادای علیای سابق) و کانادای شرقی (کانادای سفلی سابق)، قانون ۱۸۴۱ لغو شد. قانون ۱۸۴۳ جایگاه رئیس ناظر آموزش برای کانادای غربی را پدیدآورد.[۸] اگرتون رایرسون از ۱۸۴۴ تا بازنشستگی‌اش در ۱۸۷۶ رئیس ناظر بود.[۱۰]
- ۱۸۴۷: رئیس ناظر اگرتون رایرسون پس از بازدید از نظام‌های آموزشی اروپا، «گزارش دربارهٔ نظام آموزش ابتدایی عمومی در کانادای علیا» را ارائه کرد.[۱۱] دربارهٔ مسئله دینی، وی نوشت که «اختلافات و تقسیم‌بندی‌های دینی باید التیام یابند نه اینکه دامن زده شوند».[۱۱]
- ۱۸۵۰: قانون مدرسه عمومی (Common School Act) قانون‌گذاری ۱۸۴۷ را به‌روز کرد و هیئت‌های مدرسه را در سراسر کانادای غربی پدیدآورد. این قانون همچنین اجازه ایجاد مدارس مجزا را داد که به مدارس کاتولیک با بودجه استانی و مدارس با تفکیک نژادی انجامید.[۱۲]
- دهه ۱۸۷۰: دختران در شرایط برابر با پسران پذیرفته شدند زیرا آموزش برای همه کودکان ۷ تا ۱۲ ساله اجباری شد، اما تنها برای ۴ ماه در سال.[۱۳]
- ۱۸۷۱: قانون مدرسه، آموزش ابتدایی را تا سن ۱۲ سالگی اجباری و رایگان کرد.[۱۲] این قانون همچنین دو مسیر آموزش متوسطه پدیدآورد: دبیرستان‌های سطح پایین‌تر، و مؤسسات دانشگاهی به‌عنوان مسیر بالاتر.[۱۴]
- ۱۸۷۶: نخستین وزیر آموزش منصوب شد،[۷] پس از آنکه رایرسون پس از ۲۲ سال به‌عنوان رئیس ناظر آموزش بازنشسته شد.
- ۱۸۹۱: سن اجباری ترک مدرسه به ۱۴ سال افزایش یافت.[۱۵]
- دهه ۱۹۰۰: آموزش تا سن ۱۶ سالگی اجباری شد؛ دبیرستان رایگان شد؛ کاربرد تخته‌سنگ در کلاس‌های درس پایان یافت.[۱۳]
- ۱۹۲۱: سن اجباری ترک مدرسه در مناطق شهری به ۱۶ سال افزایش یافت، با معافیت برای دانش‌آموزانی که در خانه مورد نیاز بودند یا پیش‌تر وارد بازار کار شده بودند.[۱۵]
- ۱۹۵۴: سن اجباری ترک مدرسه برای همه دانش‌آموزان به ۱۶ سال رسید، با معافیت‌های کاری.[۱۵]
- ۱۹۶۸: انتشار گزارش هال-دنیس با عنوان رسمی «زندگی و یادگیری».
- ۱۹۷۰: معافیت‌های کاری از قانون‌گذاری مدارس حذف شدند. همه دانش‌آموزان باید تا سن ۱۶ سالگی در مدرسه بمانند.[۱۵]
- ۱۹۸۴: پایه سیزدهم با اعتبار آکادمیک انتاریو (OAC) جایگزین شد.
- ۱۹۹۷: بودجه آموزش به سطح استانی منتقل شد.[۱۶]
- ۲۰۰۳: آموزش متوسطه به برنامه چهار ساله تبدیل شد و اعتبار آکادمیک انتاریو به‌تدریج حذف شد.
مدارس با تفکیک نژادی
متمم قانون مدرسه عمومی ۱۸۵۰ اجازه ایجاد مدارس با تفکیک نژادی را داد.[۱۷] این امر به این دلیل بود که قانون مدرسه عمومی شامل بند مدرسه مجزا بود که جداسازی میان ادیان و نژادهای مختلف را مجاز می‌ساخت. با این حال، این بند مورد سوءاستفاده قرار گرفت و به‌زودی مشکل‌ساز شد زیرا امنای هیئت آموزش از جداسازی نژادی در برابر دانش‌آموزان غیرسفیدپوست حمایت می‌کردند.[۱۸]
جداسازی نژادی بسته به جایی که در کانادا رخ می‌داد، شکل‌های متفاوتی داشت. بسیاری از این مدارس در جنوب غربی انتاریو قرار داشتند، جایی که افراد و خانواده‌های سیاه‌پوست به دنبال آزادی در آنجا ساکن شده بودند.[۱۷] برخی مدارس در انتاریو ساختمان‌های جداگانه‌ای داشتند، در حالی که در مواردی دانش‌آموزان سیاه‌پوست در اوقات مختلفی از روز به همان مدرسه می‌رفتند.[۱۸] مدارسی که برای دانش‌آموزان سیاه‌پوست بود با شرایط به‌مراتب بدتر مشخص می‌شدند و توجه اندکی به آموزش آن‌ها نشان داده می‌شد.[۱۷] پژوهشگران این را تاریخچه‌ای سرکوب‌شده می‌دانند زیرا با روایت‌های انتاریو و کانادا به‌عنوان مکان‌های دادگری و برابری در تعارض است.[۱۹] آخرین مدرسه با تفکیک نژادی در انتاریو تا سال ۱۹۶۵ تعطیل نشد.[۲۰]
مدارس شبانه‌روزی در انتاریو
مدارس شبانه‌روزی در انتاریو بخشی از نظام بزرگ‌تر مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بودند که سراسر کشور را دربر می‌گرفت. مدرسه شبانه‌روزی موهاک در برنتفورد، انتاریو کهن‌ترین مدرسه شبانه‌روزی پیوسته‌کار در کانادا بود.[۲۱] مدارس شبانه‌روزی دیگری نیز در سراسر استان وجود داشتند. اگرتون رایرسون یکی از معماران اصلی نظام مدارس شبانه‌روزی در انتاریو بود. این مدارس به‌صورت فدرال اداره می‌شدند، به این معنا که دولت استانی ملزم به رعایت تعهدات معاهداتی در قبال بومیان انتاریو در زمینه آموزش نبود. مدارس رزرو همچنان از سوی دولت فدرال با مدل بودجه‌ریزی متفاوتی نسبت به مدارس با بودجه استانی تأمین مالی می‌شوند.[۲۲] اکنون برنامه درسی انتاریو شامل فرهنگ مردمان بومی و موضوع بدرفتاری با آن‌ها در مدارس شبانه‌روزی می‌شود.[۲۳]
آموزش ابتدایی و متوسطه
انتاریو چهار نظام مدرسه‌ای با بودجه دولتی دارد که شامل معادل‌های انگلیسی و فرانسوی هم نظام دولتی و هم نظام کاتولیک می‌شود.[۲۴] حدود نیمی از هیئت‌های مدارس منطقه‌ای انتاریو با بودجه دولتی، کاتولیک هستند (۳۷ از ۷۲).[۲۵] برخی مدارس با بودجه دولتی وابستگی دینی غیرکاتولیک دارند، از جمله دبیرستان ادن (زیر نظر هیئت مدارس منطقه نیاگارا) و مدرسه مجزای پروتستان بورکوِیل (زیر نظر هیئت مدرسه مجزای پروتستان پنتاگیشین).[۲۶] قانون‌گذاری دربارهٔ آموزش سطح ابتدایی و متوسطه در انتاریو در قانون آموزش (Education Act) تشریح شده‌است.[۲۷] از سال ۲۰۲۱، دو میلیون کودک در استان به‌عنوان دانش‌آموز ثبت‌نام داشتند.[۲۸] مدارس ابتدایی کودکان ثبت‌نام‌شده در پیش‌دبستانی و پایه‌های ۱ تا ۸ را آموزش می‌دهند، در حالی که مدارس متوسطه نوجوانان پایه‌های ۹ تا ۱۲ را آموزش می‌دهند.[۲۹]
نظام‌های مدرسه مجزا
در سال ۱۸۶۷، قانون اساسی کانادا حمایت‌هایی برای آموزش دانش‌آموزان پروتستان و کاتولیک تعیین کرد.[۳۰] به‌دنبال تحولات قانون‌گذاری، تنها انتاریو، آلبرتا و ساسکاچوان این نظام‌های مدرسه مجزا را حفظ کرده‌اند؛[۳۱] هرچند انتاریو تنها استانی است که این مدارس را به‌طور کامل تأمین مالی می‌کند.[۳۲] بحث عمومی دربارهٔ حذف بودجه مدارس کاتولیک از دهه ۱۹۸۰ وجود داشته‌است،[۳۳] زیرا مدارس کاتولیک از سال ۱۹۸۵ بودجه عمومی کامل دریافت کردند.[۳۴] افراد کاتولیک می‌توانند انتخاب کنند که مالیات بر دارایی خود را به هیئت‌های مدارس کاتولیک یا دولتی هدایت کنند.[۳۵]
در سال ۱۹۹۶، دعوای ادلر علیه انتاریو مشخص کرد که استان‌ها می‌توانند نحوه هدایت بودجه خود به مدارس دینی را انتخاب کنند.[۳۶] در سال ۱۹۹۹، سازمان ملل متحد نتیجه گرفت که بودجه‌دهی انتاریو به مدارس کاتولیک نوعی تبعیض دینی است، زیرا ادیان دیگر چنین بودجه‌ای برای مدارسشان دریافت نمی‌کنند.[۳۷] معلمان غیرکاتولیک نمی‌توانند برای تخمیناً یک‌سوم از کل مشاغل آموزشی موجود در استان درخواست دهند، زیرا کاتولیک بودن شرط کار در یک هیئت مدرسه کاتولیک است.[۳۸] یک نظرسنجی ایپسوس در سال ۲۰۱۸ نشان داد که ۶۰ درصد موافق یک نظام مدرسه‌ای واحد با بودجه دولتی هستند. موافقان استدلال می‌کنند که حذف بودجه نظام مدارس کاتولیک برای افراد با پس‌زمینه‌های دینی متفاوت عادلانه‌تر بوده و سالانه ۱٫۲ تا ۱٫۵ میلیارد دلار صرفه‌جویی می‌کند.[۳۳]
تأمین مالی مدارس
بودجه آموزش انتاریو در سال ۱۹۹۷ از سطح محلی به سطح استانی منتقل شد.[۱۶] دولت فدرال هیچ نهادی درگیر در شکل‌گیری یا تحلیل سیاست آموزشی برای اکثر کانادایی‌ها ندارد. مدارس مربوط به بومیان کانادا با وضعیت قانونی رزرو تنها مدارسی هستند که از بودجه فدرال تأمین مالی می‌شوند؛ هرچند مبلغ دریافتی شامل هزینه‌های بهره‌برداری و نگهداری تسهیلات مدرسه، خدمات آموزشی، پشتیبانی دانش‌آموزی و کارکنان نیز می‌شود.[۳۹] بیشتر تخصیص‌های استانی به ازای هر دانش‌آموز شامل هزینه‌های نگهداری و بهره‌برداری ساختمان‌ها نمی‌شود، زیرا اکثر دولت‌های استانی کمک‌هزینه‌های اضافی ارائه می‌دهند.[۴۰]
مدارس فرانسوی‌زبان بر اساس ماده ۲۳ منشور حقوق و آزادی‌های کانادا تضمین شده‌اند.[۴۱]
پیوند به بیرون
منابع
- ↑ «۲۰۲۲-۲۳ Provincial Budget». Ontario Public School Board's Association. ۲۰۲۲.
{{cite web}}: پارامتر|پیوند=ناموجود یا خالی (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «CIA World Factbook – Canada». US سیا. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «2022-2023 Academic Year». Data.ontario.ca. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Postsecondary enrolments, by registration status, institution type, status of student in Canada and gender». Statistics Canada. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «School Board Progress Reports». Ontario.ca. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Educational attainment». Ontario.ca. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ مه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۶ مه ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 Ross، George William (۱۸۹۶). The school system of Ontario (Canada) its history and distinctive features. D. Appleton and company. ص. ۴. دریافت‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Putnam، J. Harold (ژانویه ۲۰۱۱). Egerton Ryerson and Education in Upper Canada. Library of Alexandria. شابک ۹۷۸-۱-۴۶۵۵-۰۵۱۶-۳. دریافت‌شده در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Mohawk Institute – Brantford, ON». Anglican Church of Canada. ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۵ مه ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Egerton Ryerson». Canadian Encyclopedia. بایگانی‌شده از اصلی در ۴ فوریه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۳.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Ryerson، Egerton؛ Ontario. Dept. of Education (۱۸۴۷). Report on a system of public elementary instruction for upper Canada. Printed by Lovell and Gibson. دریافت‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Hardy، Edwin Austen (۱۹۵۰). Cochrane، Honora M. (ویراستار). Centennial Story: The Board of Education for the City of Toronto ۱۸۵۰–۱۹۵۰. Toronto, ON: Thomas Nelson and Sons (Canada) Limited.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Ingersoll Cheese and Agricultural Museum
- ↑ Gelman، Susan (۱۹۹۱). «Chapter ۴: The 'Feminization' of the High School: Women Secondary Schoolteachers in Toronto: ۱۸۷۱–۱۹۳۰». در Prentice، Alison؛ Heaps، Ruby (ویراستاران). Gender and Education in Ontario: An Historical Reader. Toronto, ON: Canadian Scholars' Press. صص. ۷۲–۷۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 Oreopoulos، Philip (۲۰۰۵). «Canadian Compulsory School Laws and Their Impact on Educational Attainment and Future Earnings» (PDF). Statistics Canada.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Annual Report on Ontario's Publicly Funded Schools 2013». People for Education. ۲۷ مه ۲۰۱۳. ص. ۴۱. دریافت‌شده در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 McLaren, Kristin (1 مه 2004). ""We had no desire to be set apart": Forced Segregation of Black Students in Canada West Public Schools and Myths of British Egalitarianism". Histoire Sociale/Social History (in English). ISSN 1918-6576.
- 1 2 «Racial Segregation of Black People in Canada». www.thecanadianencyclopedia.ca. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۲۰.
{{cite web}}: از متن "The Canadian Encyclopedia" صرف نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Reynolds، Graham؛ Robson، Wanda (۲۰۱۶). Viola Desmond's Canada: A History of Blacks and racial segregation in the promised land. Black Point, NS: Fernwood Publishing.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Bradburn, Jamie (26 فوریه 2018). "The story of Ontario's last segregated Black school". TVO (in English). Retrieved 14 ژوئن 2020.
- ↑ Miller، J. R. (۱۰ اکتبر ۲۰۱۲). «Residential Schools in Canada». دانشنامه کانادا. هیستوریکا کانادا. دریافت‌شده در ۲۵ آوریل ۲۰۲۱.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)pril 2021}} - ↑ «History of Residential Schools». indigenouspeoplesatlasofcanada.ca (به انگلیسی کانادا). بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۶ مه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Ontario Curriculum. «First Nations, Métis, and Inuit Connections» (PDF). The Ontario Curriculum Grades ۱-۸ and the Kindergarten Program. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ White، Erik. «The cost of competition? School boards in northeastern Ontario spend over $1M a year on marketing». CBC News. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Ontario, Government of. "Who's responsible for your child's education?". www.edu.gov.on.ca (in English). Retrieved 5 ژوئیه 2019.
- ↑ Phillips، Kim. «Hundreds protest for a new school in Penetanguishene». CTV News. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Responsibility for publicly funded elementary and secondary education». Ontario.ca. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Media Release: FAO releases financial overview of Ontario's school boards». Financial Accountability Office of Ontario. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Kindergarten». Ontario.ca. Government of Ontario. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mascio، Anthony. «Why Canada divides children into separate schools». The Conversation. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Fletcher، Robson. «Why does Alberta still have a separate Catholic school system? Here's a 2-minute explanation». CBC News. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Smith، Jenna. «The Constitutional Catholic Schools Issue in Ontario». Ottawa Law Review. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Chong، Joshua. «Debate over defunding Ontario's Catholic schools is raging again». Toronto Star. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Urquhart، Ian. «Catholic school funding at issue again». Toronto Star. دریافت‌شده در ۳۰ آوریل ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Wilson، J. «Separate School». The Canadian Encyclopedia. دریافت‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Corbett، Stan (۱۹۹۷). «Adler v. Ontario: The Troubling Legacy of a Compromise». Constitutional Forum. ۸ (۳): ۶۴.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «UN says funding of Catholic schools discriminatory». CBC News. دریافت‌شده در ۱۶ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «'I don't think it's fair': Ontario group pushing to end government funding for Catholic schools». CBC News. دریافت‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Past funding for First Nations kindergarten to grade 12 education». ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Education Funding, 2021-22».
- ↑ Wilson، J. Donald. «Separate School». The Canadian Encyclopedia. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۴.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Ontario». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- آموزش در انتاریو