آموزش در اوکراین

وزارت آموزش و علوم (Міністерство освіти і науки)
دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری۸ ژوئیه ۱۹۹۲
سازمان پیشین
  • وزارت آموزش و علوم، جوانان و ورزش
حوزهٔ قدرتاوکراین
ستادمیدان پیروزی، شماره ۱۰، کی‌یف
وزیر مسئول
  • اوکسن لیسووی[۱]
    وزیر آموزش و علوم
سازمان‌های زیردست
  • سازمان مالکیت معنوی
  • آژانس علوم، نوآوری و اطلاع‌رسانی
وبگاه

آموزش در اوکراین بر پایه اصول انسان‌گرایی، دموکراسی، آگاهی ملی و احترام متقابل میان ملت‌ها و اقوام استوار است. نظام آموزشی این کشور از پنج سطح تشکیل شده‌است: پیش‌دبستانی، ابتدایی، متوسطه اول، متوسطه دوم و آموزش تکمیلی (پس از تحصیل). وزارت آموزش و علوم اوکراین که در ۸ ژوئیه ۱۹۹۲ تأسیس شد، نهاد اصلی سیاست‌گذاری و نظارت بر این نظام است.

از سپتامبر ۲۰۱۸، کودکانی که در آن سال وارد کلاس اول می‌شوند، دوره پیش از آموزش عالی را در قالب یک برنامه ۱۲ ساله طی می‌کنند؛ در حالی که دانش‌آموزانی که پیش از این تاریخ وارد مدرسه شده بودند، برنامه ۱۱ ساله را تا پایان ادامه می‌دهند. آغاز آموزش رسمی معمولاً از سن ۶ سالگی است، مگر آنکه تولد کودک در اول سپتامبر یا پس از آن باشد. در سال تحصیلی ۲۰۱۶/۱۷، شمار دانش‌آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه به ۳٬۸۴۶٬۰۰۰ نفر، دانش‌آموزان آموزش فنی و حرفه‌ای به ۲۸۵٬۸۰۰ نفر و دانشجویان آموزش عالی به ۱٬۵۸۶٬۷۰۰ نفر رسید.

اوکراین با نرخ باسوادی ۹۹٫۴ درصد، یکی از بالاترین نرخ‌های باسوادی جهان را دارد و چهارمین کشور در اروپا از نظر شمار فارغ‌التحصیلان آموزش عالی به‌شمار می‌رود. سازمان مردم‌نهاد ابتکار سنجش حقوق بشر در بهار ۲۰۲۲ اعلام کرد که اوکراین ۸۴٫۲ درصد از تعهدات خود در زمینه حق آموزش را، با توجه به سطح درآمدش، برآورده می‌کند.

نظام آموزشی اوکراین

نظام آموزشی اوکراین از پنج سطح سازمان یافته‌است: پیش‌دبستانی، ابتدایی، متوسطه پایه، متوسطه عالی و آموزش تکمیلی. این نظام از شبکه‌ای از مؤسسات آموزشی، نهادهای علمی و روش‌شناختی، شرکت‌های علمی-تولیدی و ارگان‌های مدیریتی دولتی و محلی تشکیل شده‌است.[۲]

در سال ۲۰۱۰، وزارت آموزش و علوم اوکراین گزارش داد که ۵۶ درصد از کودکان یک تا شش ساله امکان بهره‌گیری از آموزش پیش‌دبستانی را دارند.[۳]

مدارس ۵۰ درصد بودجه خود را از بودجه شهرداری و ۵۰ درصد دیگر را از بودجه ملی دولت دریافت می‌کنند.[۴] کابینه وزیران اوکراین تصمیم گرفته‌است که از اول ژانویه ۲۰۱۰ به مدارس دولتی اجازه داده شود تا منابع مالی تخصیص‌یافته از بودجه دولتی را به‌طور مستقل مدیریت کنند.[۵]

سطوح مدرسه

پایه سن سطح مدرسه اعتبارسنجی
۱۶/۷ابتداییسطح I
۲۷/۸
۳۸/۹
۴۹/۱۰
۵۱۰/۱۱متوسطه پایهسطح II
۶۱۱/۱۲
۷۱۲/۱۳
۸۱۳/۱۴
۹۱۴/۱۵
۱۰۱۵/۱۶متوسطه عالیسطح III
۱۱ ۱۶/۱۷
۱۲۱۷/۱۸

در حال حاضر در اوکراین، حضور در مدرسه برای کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۷ ساله الزامی است. اوکراین انواع گوناگونی از مؤسسات آموزش عمومی دارد. برخی مدارس می‌توانند به‌صورت مدرسه شبانه‌روزی اداره شوند و «مدرسه-شبانه‌روزی» یا «لیسه-شبانه‌روزی» نام می‌گیرند.

  • مدرسه میانه آموزش عمومی (ZOSh) یا مدرسه میانه
  • لیسه (در دوران شوروی: تکنیکوم)
  • دبیرستان (گیمناسیوم)

آموزش ابتدایی و متوسطه به سه سطح اعتبارسنجی آموزش عمومی تقسیم می‌شود: سطح I «پایین‌تر»، سطح II «میانه» و سطح III «ارشد». سطح اول شامل پایه‌های ۱ تا ۴ است. پایه‌های ۵ تا ۹ به‌طور معمول سطح II یا آموزش متوسطه پایه محسوب می‌شوند و پایه‌های ۱۰ تا ۱۲ سطح III هستند. با وجود این تمایزات، دانش‌آموزان معمولاً در طول دوره ابتدایی و متوسطه در همان مدرسه باقی می‌مانند. آموزش ابتدایی چهار سال، دوره میانه پنج سال و دبیرستان سه سال به طول می‌انجامد.[۶]

هدف از آموزش عمومی، انتقال دانش هنر و علوم به دانش‌آموزان جوان‌تر و آموزش کاربرد عملی آن است.[۷] برنامه درسی دوره متوسطه شامل درس‌هایی در زبان اوکراینی، ادبیات اوکراینی، یک زبان خارجی، ادبیات جهان، تاریخ اوکراین، تاریخ جهان، جغرافیا، جبر، هندسه، زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک، تربیت بدنی، موسیقی و هنر است. در برخی مدارس دانش‌آموزان همچنین محیط‌زیست و تعلیمات مدنی فرا می‌گیرند. دانش‌آموزان هر درس را تنها یک یا دو بار در هفته می‌گذرانند. بخشی از روز مدرسه نیز به فعالیت‌هایی چون شطرنج، کاراته، نمایش، یادگیری افسانه‌ها و آهنگ‌های بومی، گروه کر و آنسامبل اختصاص دارد.[۸]

روز دانش در دونتسک، ۲۰۱۳

در پایه‌های ۹ و ۱۲ که معمولاً در سنین ۱۵ و ۱۷ سالگی است، دانش‌آموزان آزمون‌های گوناگونی می‌دهند. نظام آزمون کنونی در حال تغییر است. دانش‌آموزان پایه‌های ۹ و ۱۲ آزمون‌های مستقل دولتی (IGT) می‌دهند که به دانش‌آموزان پایه یازدهم امکان می‌دهد بدون آزمون ورودی جداگانه وارد دانشگاه شوند. در سال ۲۰۰۸، آزمون‌های ورودی لغو شدند و آزمون‌های مستقل دولتی به معیار اصلی تعیین واجدین شرایط ورود به دانشگاه تبدیل شدند.[۹]

در سال تحصیلی ۲۰۰۹–۲۰۱۰، فارغ‌التحصیلان احتمالی موظف شدند پس از آزمون نهایی دولتی، در موضوعات زیر آزمون مستقل خارجی بدهند: زبان اوکراینی و ادبیات، تاریخ اوکراین، ریاضیات، زیست‌شناسی، فیزیک، شیمی، جغرافیا و یک زبان خارجی (به انتخاب دانش‌آموز) از میان انگلیسی، آلمانی، فرانسوی یا اسپانیایی.

از سال ۲۰۱۸، دوره پیش از آموزش عالی به ۱۲ سال افزایش یافته‌است. این بدان معناست که همه دانش‌آموزانی که در سال ۲۰۱۸ وارد پایه اول شده‌اند، پس از اتمام پایه دوازدهم فارغ‌التحصیل می‌شوند؛ اما این قانون برای دانش‌آموزانی که پیش از ۲۰۱۸ پایه اول را گذرانده‌اند اعمال نمی‌شود.[۱۰]

آموزش در خانه

آموزش کودکان در خانه در اوکراین قانونی است و به‌صراحت در مواد ۵۹ و ۶۰ قانون آموزش اوکراین مجاز شمرده شده‌است.[۱۱]

مدارس بین‌المللی

  • مدرسه بین‌المللی مریدیان، کی‌یف (تأسیس ۲۰۰۱)
  • مدرسه بین‌المللی کی‌یف (تأسیس ۱۹۹۲)
  • لیسه فرانسوی آن کی‌یف (تأسیس ۱۹۹۴)
  • مدرسه بین‌المللی بریتانیا، اوکراین (تأسیس ۱۹۹۷)
  • مدرسه بین‌المللی پچرسک
  • لیسه کلووسکی شماره ۷۷[۱۲] (تأسیس ۱۹۷۹)

آموزش عالی (پس از متوسطه)

دانشگاه چرنیوتسی.

آموزش عالی در اوکراین از دو نوع دولتی و خصوصی تشکیل شده‌است. دانشجویانی که با بودجه دولتی تحصیل می‌کنند، در صورتی که میانگین نمراتشان در آزمون‌های پایان ترم حداقل ۴ (بر اساس مقیاس ۵ نمره‌ای) باشد، بورسیه استاندارد دریافت می‌کنند؛ هرچند این قانون ممکن است در برخی دانشگاه‌ها متفاوت باشد. در صورت کسب بالاترین نمره (۵) در همه درس‌ها، بورسیه ۲۵ درصد افزایش می‌یابد. برای بیشتر دانشجویان، سطح کمک‌های دولتی برای تأمین هزینه‌های زندگی پایه کافی نیست. بیشتر دانشگاه‌ها مسکن یارانه‌ای برای دانشجویان غیربومی فراهم می‌کنند.[۶]

دو مدرک از دانشگاه‌های اوکراینی اعطا می‌شود: مدرک کارشناسی (۴ سال) و مدرک کارشناسی ارشد (سال‌های ۵ و ۶). این مدارک بر اساس فرایند بولونیا معرفی شده‌اند که اوکراین در آن مشارکت دارد. به‌طور تاریخی، مدرک تخصصی (معمولاً ۵ سال) نیز همچنان اعطا می‌شود که تنها مدرک دانشگاهی در دوران شوروی بود. تقریباً همه دانشگاه‌های مهم در مراکز استان‌ها قرار دارند.[۶]

در مه ۲۰۰۵، اوکراین در کنفرانس وزیران کشورهای اروپایی در برگن به فرایند بولونیا پیوست. در ۴ مارس ۲۰۰۸، اوکراین در بروکسل به عضویت رسمی دولتی ثبت اروپایی تضمین کیفیت (EQAR) درآمد.[۲]

آموزش تکمیلی

پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد یا تخصصی، دانشجو می‌تواند برای ادامه تحصیل در مقطع تکمیلی وارد دانشگاه یا مؤسسه علمی شود. نخستین سطح آموزش تکمیلی «آسپیرانتورا» است که معمولاً به مدرک «کاندیدای علوم» (کاندیدای علوم) منجر می‌شود. داوطلبان باید سه یا چند آزمون صلاحیت بگذرند (یک یا چند آزمون در رشته تخصصی، یک آزمون زبان خارجی به انتخاب خود و یک آزمون فلسفه)، حداقل پنج مقاله در مجلات داوری‌شده منتشر کنند، یک پایان‌نامه بنویسند و از آن دفاع کنند. این مدرک تقریباً معادل پی‌اچ‌دی در ایالات متحده است.[۱۳]

پس از فارغ‌التحصیلی، دانشجو می‌تواند تحصیلات تکمیلی را در «دوکتورانتورا» ادامه دهد که دو تا چهار سال طول می‌کشد. باید نتایج علمی قابل توجهی به دست آورد و منتشر کرد و رساله جدیدی نوشت. این فرایند به مدرک «دکتور ناوک» (دکترای علوم) منجر می‌شود. میانگین زمان میان کسب مدرک «کاندیدات» و «دکتور» حدود ده سال است و بیشتر «دکتور» های جدید ۴۰ سال یا بیشتر دارند. تنها یک از چهار «کاندیدات» به این درجه می‌رسد.[۱۳]

وزارت آموزش و علوم اوکراین در نظر دارد مدارک «کاندیدات ناوک» و «دکتور ناوک» به سبک شوروی را به «دکترای فلسفه» و «دکترای هابیلیتاسیون» تغییر دهد، چنان‌که در چندین کشور دیگر پس از فروپاشی شوروی انجام شده‌است.

آموزش خارج از مدرسه

آموزش خارج از مدرسه بخشی از نظام آموزش مستمر است که در قانون اساسی اوکراین و قوانین «دربارهٔ آموزش» و «دربارهٔ آموزش خارج از مدرسه» تعریف شده و هدف آن پرورش توانایی‌ها و استعدادهای دانش‌آموزان، پاسخگویی به علایق و نیازهای آنان و کمک به تعیین مسیر حرفه‌ای است.[۲]

در اوکراین ۱۴۹۶ مؤسسه آموزش خارج از مدرسه وابسته به وزارت آموزش و علوم در قالب مالکیت دولتی و عمومی فعالیت می‌کنند. انواع این مؤسسات عبارتند از:

  1. مدارس ورزشی جوانان
  2. باشگاه‌های نظامی-میهنی، دریانوردی، هوانوردی، رادیواماتوری، گردشگری و سایر رشته‌ها
  3. آکادمی کوچک هنرهای مردمی
  4. آکادمی کوچک علوم جوانان
  5. اردوگاه‌های تابستانی کودکان و نوجوانان
  6. مراکز آفرینش هنری کودکان و نوجوانان
  7. مراکز آموزش‌های علمی-فنی
  8. مراکز گردشگری و جغرافیای محلی

آموزش فنی و حرفه‌ای

آموزش فنی و حرفه‌ای بر پایه آموزش عمومی کامل یا آموزش متوسطه پایه انجام می‌شود و دانش‌آموز را قادر می‌سازد همزمان آموزش عمومی کامل را نیز دریافت کند.[۲] این نظام شامل سه سطح آموزش حرفه‌ای است. هر سطح از نظر نظری و عملی کامل است و به فارغ‌التحصیلان صلاحیت متناسب اعطا می‌شود.

انواع مؤسسات فنی و حرفه‌ای شامل هنرستان‌های فنی-حرفه‌ای، مدارس حرفه‌ای بازپروری اجتماعی، هنرستان‌های عالی حرفه‌ای، لیسه‌های حرفه‌ای، مدارس هنرهای حرفه‌ای، مجتمع‌های آموزشی-تولیدی، مراکز آموزش و بازآموزی نیروی کار ماهر و سایر انواع مؤسسات ارائه‌دهنده آموزش فنی-حرفه‌ای هستند.[۱۴]

در سال تحصیلی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ آموزش کارگران در ۹۳۰ مؤسسه فنی-حرفه‌ای دولتی در ۵۳۰ رشته شغلی انجام می‌شد. میانگین شاخص اشتغال فارغ‌التحصیلان مؤسسات فنی-حرفه‌ای دولتی در رشته‌های مربوطه در سال تحصیلی ۲۰۰۶–۲۰۰۷ برابر با ۸۶ درصد بود.[۱۴]

نمره‌دهی

اوکراین چهارمین شمار فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در اروپا دارد.

دانشگاه‌های اوکراین از مقیاس سنتی ۵ نمره‌ای بهره می‌گیرند:

  • «۵» = «عالی»
  • «۴» = «خوب»
  • «۳» = «قابل قبول»
  • «۲» = «ناکافی»

نمره‌های «۵»، «۴» و «۳» به معنای «قبول» و «۲» به معنای «مردود» است. دانشجویانی که نمره مردودی «۲» دریافت می‌کنند، دو فرصت دیگر برای شرکت در آزمون دارند.

از سال ۲۰۰۶ (و حتی پیش از آن در برخی دانشگاه‌ها)، دانشجویان دانشگاه‌ها بر اساس مقیاس رتبه‌بندی ۰ تا ۱۰۰ نمره‌دهی می‌شوند. این نمره‌ها تقریباً به‌صورت زیر به مقیاس ۵ نمره‌ای تبدیل می‌شوند:[۶]

  • از ۹۰ تا ۱۰۰: «۵» — A
  • از ۷۴ تا ۸۹: «۴» — B, C
  • از ۶۰ تا ۷۳: «۳» — D, E
  • از ۰ تا ۵۹: «۲» — F

در مدارس متوسطه نیز تا سال ۲۰۰۰ از مقیاس ۵ نمره‌ای یادشده بهره گرفته می‌شد. از سال ۲۰۰۰ مدارس متوسطه از مقیاس ۱۲ نمره‌ای بهره می‌گیرند[۱۵] که به‌صورت تقریبی به مقیاس سنتی ۵ نمره‌ای به‌شرح زیر تبدیل می‌شود:

  • «۱۲» = «۵+»
  • «۱۱» = «۵»
  • «۱۰» = «۵-»
  • «۹» = «۴+»
  • «۸» = «۴»
  • «۷» = «۴-»
  • «۶» = «۳+»
  • «۵» = «۳»
  • «۴» = «۳-»
  • «۳» = «۲+»
  • «۲» = «۲»
  • «۱» = «۲-»
  • «۰» = «۲--»

علامت‌های «+» و «-» به ترتیب نشان‌دهنده نسخه بهتر و بدتر یک نمره هستند. نمره «۰» بسیار به‌ندرت در مدارس اوکراینی داده می‌شود و تنها زمانی اعطا می‌شود که دانش‌آموز از پاسخ دادن به سؤال یا انجام آزمون سر باز زند.[۱۵]

زبان‌های آموزشی

در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷، قانون جدید «دربارهٔ آموزش» که پیش‌نویس آن در ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ به تصویب رادا رسیده بود، توسط رئیس‌جمهور پوروشنکو امضا شد. این قانون زبان اوکراینی را از پایه پنجم به بالا زبان آموزش اعلام کرد.[۱۶] این قانون استثنائاتی برای تدریس یک یا چند درس به دو یا چند زبان قائل می‌شود، از جمله زبان انگلیسی یا یکی دیگر از زبان‌های رسمی اتحادیه اروپا، و به تدریس هر زبانی به‌عنوان درس مجزا اجازه می‌دهد.[۱۶][۱۷]

قانون ۲۰۱۷ یک دوره گذار سه‌ساله را تعیین کرد[۱۸][۲] که بعداً تا ۲۰۲۳ تمدید شد.[۱۹]

این قانون توسط مجمع پارلمانی شورای اروپا (PACE) محکوم شد که آن را «مانعی بزرگ در برابر آموزش زبان مادری اقلیت‌های ملی» خواند.[۲۰] این قانون همچنین با انتقاد مقامات مجارستان، رومانی و روسیه روبه‌رو شد.[۲۱] (مجاری و رومانیایی از زبان‌های رسمی اتحادیه اروپا هستند، در حالی که روسی چنین جایگاهی ندارد.[۲۲][۲۳]) مقامات اوکراینی تأکید کردند که قانون جدید کاملاً با هنجارهای اروپایی در زمینه حقوق اقلیت‌ها سازگار است.[۲۴]

این قانون تصریح می‌کند که «افراد متعلق به اقوام بومی اوکراین از حق تحصیل در مؤسسات پیش‌دبستانی و ابتدایی دولتی به زبان قوم بومی خود، همراه با زبان رسمی آموزش، در کلاس‌ها یا گروه‌های مجزا برخوردارند.»[۲] PACE این را کاهش چشمگیر حقوق اقوام بومی بدون مشورت با نمایندگان آنان توصیف کرد.[۲۰]

در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، وزیر امور خارجه اوکراین پاولو کلیمکین اعلام کرد که به توصیه کمیسیون ونیز، مقررات زبانی قانون آموزش (سپتامبر ۲۰۱۷) برای مدارس خصوصی اعمال نخواهد شد و هر مدرسه دولتی مربوط به اقلیت‌های ملی «اختیارات گسترده‌ای برای تعیین مستقل درس‌هایی که به زبان اوکراینی یا زبان مادری تدریس می‌شوند» خواهد داشت.[۲۵]

در ژانویه ۲۰۲۰، قانون زبان آموزش ۲۰۱۷ اصلاح شد و تدریس «یک یا چند درس» به «دو یا چند زبان — زبان رسمی دولتی، انگلیسی، یا زبان رسمی دیگری از زبان‌های اتحادیه اروپا» قانونی دانسته شد.[۲۶]

پیشینه

از دوران روس کیف در کنار صومعه‌ها و کرسی متروپولیتی تنها آموزش عالی فلسفه و الهیات وجود داشت. آموزش عالی با حمله مغول-تاتار آسیب جدی دید. مردم سرزمین‌های اوکراینی می‌توانستند در دانشگاه‌های اروپا تحصیل کنند.[۲۷]

آموزش عالی در اوکراین توسط شاهزادگان اوستروگ در پایان سده شانزدهم در آکادمی اوستروگ پایه‌گذاری شد. در سال ۱۶۳۲ در کی‌یف، متروپولیت پترو موهیلا با ادغام مدرسه برادری و مدرسه لاورا، کالج کی‌یف-موهیلا را تأسیس کرد که بعدها مبنای آکادمی کی‌یف-موهیلا شد.[۲۷]

در سال‌های ۱۶۵۴ تا ۱۶۵۶ در محدوده هتمانشیا و همه سرزمین‌های قومی اوکراینی، جمعیت باسوادی قابل توجهی وجود داشت. در هفت هنگ هتمانشیا در دهه‌های ۱۷۳۰ تا ۱۷۵۰، تا ۱۴۸۸ مدرسه وجود داشت.[۲۷]

بر اساس فرمان ویژه تزار در سال ۱۸۰۴، همه مدارس اوکراینی‌زبان ممنوع اعلام شدند که به افول کامل آموزش جمعیت اوکراینی انجامید. در اواسط سده نوزدهم وضعیت آموزش در استان‌های اوکراینی امپراتوری روسیه یکی از بدترین‌ها در سراسر کشور بود.[۲۷]

پس از اعلام استقلال اوکراین در سال ۱۹۱۸، آکادمی ملی علوم اوکراین، دانشگاه‌های اوکراینی در کی‌یف و کام‌یانتس-پودیلسکی و ۱۵۰ دبیرستان اوکراینی تأسیس شدند. در سال تحصیلی ۲۰۰۱/۲۰۰۲، ۳۱۸ مؤسسه آموزش عالی در اوکراین وجود داشت که ۱٬۵۵ میلیون دانشجو در آن‌ها تحصیل می‌کردند.[۲۷]

آموزش پس از تجاوز تمام‌عیار روسیه (۲۰۲۲)

بر اساس داده‌های ۲۷ مه ۲۰۲۲، از آغاز تجاوز تمام‌عیار روسیه به اوکراین، ۱۱۲۳ مؤسسه آموزشی آسیب دیده، ویران شده یا به اشغال درآمده بود. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۲، وزیر آموزش اوکراین اعلام کرد که ۴۳ مؤسسه آموزش عالی در اثر بمباران و گلوله‌باران آسیب دیده‌اند که ۵ تا از آنها کاملاً تخریب شده‌اند. بر اساس داده‌های دادستان کل اوکراین در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۲، ۲۱۹۹ مؤسسه آموزشی آسیب دیده بودند که از این تعداد ۲۲۵ مؤسسه کاملاً ویران شدند.[۲۸]

ارزیابی بین‌المللی

در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS 2014/2015، ۶ دانشگاه اوکراینی حضور داشتند. بالاترین جایگاه‌ها متعلق به دانشگاه ملی کی‌یف (رتبه ۴۲۱–۴۳۰) و دانشگاه ملی خارکف (رتبه ۴۸۱–۴۹۰) بود.[۲۹]

ابتکار سنجش حقوق بشر در بهار ۲۰۲۲ اعلام کرد که اوکراین ۸۴٫۲ درصد از آنچه باید در زمینه حق آموزش انجام دهد را، با توجه به سطح درآمدش، انجام می‌دهد.[۳۰]

قوانین اصلی حاکم بر آموزش

قوانین اصلی اوکراین که فعالیت در حوزه آموزش را تنظیم می‌کنند عبارتند از:[۲]

  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش» (۲۰۱۷)
  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش دوره ابتدایی کامل»
  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش پیش‌دبستانی»
  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش فنی-حرفه‌ای»
  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش عالی» (۲۰۱۴)
  • قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش خارج از مدرسه»
  • قانون اوکراین «دربارهٔ فعالیت علمی و فناوری علمی»

در سال ۲۰۰۲، دکترین ملی توسعه آموزش در اوکراین تصویب شد.[۲]

منابع

  1. ↑ "The Verkhovna Rada appointed two ministers and a deputy prime minister". Ukrayinska Pravda (in Ukrainian). 21 مارس 2023. Archived from the original on 28 مارس 2023. Retrieved 21 مارس 2023.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 «قانون اوکراین «دربارهٔ آموزش»». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۳ ژانویه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «Education Ministry: Some 44 percent of children unable to attend kindergarten». Kyiv Post. ۱۱ اوت ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  4. ↑ «Tymoshenko promises to commission all unfinished schools in 2010». Interfax-Ukraine. ۵ اکتبر ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  5. ↑ «Ukrainian schools to manage budgetary financing independently starting from 1 January, says Tymoshenko». Interfax-Ukraine. ۱ اکتبر ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  6. 1 2 3 4 «Beyond the scandal: what is Ukraine's new education law really about?». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ Bassis/Dhilawala (2009). Cultures of the World: Ukraine
  8. ↑ Kummer, Patricia K. (2001) Ukraine Enchantment of the World بایگانی‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۲۸ توسط Wayback Machine
  9. ↑ «Про затвердження Порядку проведення зовнішнього незалежного оцінювання навчальних досягнень випускників навчальних закладів системи загальної середньої освіти». Офіційний вебпортал парламенту України. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «The New Ukrainian School» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «Home School Legal Defense Association: Ukraine». Home School Legal Defense Association. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «Кловський Ліцей». klovsky۷۷.com.ua. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲ سپتامبر ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. 1 2 دانشنامه بزرگ شوروی (in Russian) (3rd ed.). Moscow: Sovetskaya Enciklopediya. p. Vol. 11. {{cite book}}: از پارامتر ناشناخته |بدون ص= صرف‌نظر شد (کمک)
  14. 1 2 «آموزش فنی-حرفه‌ای در اوکراین». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ فوریه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۴ فوریه ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. 1 2 «Knowledge assessment system in Ukraine». ENIC Ukraine / Ministry of Education and Science of Ukraine. دریافت‌شده در ۲ مارس ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. 1 2 "Ukrainian President Signs Controversial Language Bill Into Law". RadioFreeEurope/RadioLiberty (in English). 26 سپتامبر 2017. Archived from the original on 20 فوریه 2022. Retrieved 14 آوریل 2020.
  17. ↑ Tulup, Margarita (8 دسامبر 2017). "Beyond the scandal: what is Ukraine's new education law really about?". openDemocracy (in English). Liz Barnes, translator. Archived from the original on 26 فوریه 2020. Retrieved 14 آوریل 2020.
  18. ↑ "New education law becomes effective in Ukraine". www.unian.info (in English). Archived from the original on 27 ژوئن 2018. Retrieved 7 دسامبر 2021.
  19. ↑ "Ukraine agrees to concessions to Hungary in language row". www.unian.info (in English). Archived from the original on 14 فوریه 2021. Retrieved 7 دسامبر 2021.
  20. 1 2 «PACE - Resolution 2189 (2017) - The new Ukrainian law on education: a major impediment to the teaching of national minorities' mother tongues». assembly.coe.int. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. ↑ "Ukrainian Language Bill Facing Barrage Of Criticism From Minorities, Foreign Capitals". RadioFreeEurope/RadioLiberty (in English). Archived from the original on 31 مارس 2019. Retrieved 7 دسامبر 2021.
  22. ↑ «Consolidated version of Regulation No 1 determining the languages to be used by the European Economic Community» (PDF). Europa. اتحادیه اروپا. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ «Languages of Europe – Official EU languages». کمیسیون اروپا. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. ↑ «Hungary in language dispute with Ukraine over schools». BBC News (به انگلیسی بریتانیا). ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۳ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۲۱.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  25. ↑ «Hungary realizes Ukraine not to change education law – Klimkin». UNIAN. ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۴ فوریه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  26. ↑ "Reconciliation schools: do the new language norms rule Ukraine's conflict with Hungary" (in Ukrainian). European Pravda. 7 ژانویه 2020. Archived from the original on 18 ژانویه 2020. Retrieved 29 سپتامبر 2023.
  27. 1 2 3 4 5 «Освіта в Україні — پیشینه». دریافت‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  28. ↑ «۲۲۵ مؤسسه آموزشی در اوکراین به‌طور کامل ویران شدند». اخبار ملی اوکراین. ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  29. ↑ «QS World University Rankings® 2014/15. Ukraine». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۵ فوریه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۳۰ اکتبر ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  30. ↑ "Ukraine - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 24 مارس 2022. Retrieved 4 مارس 2022.

پیوند به بیرون