آموزش در بحرین
بحرین قدیمی‌ترین سیستم آموزش عمومی را در شبه جزیره عربستان دارد.[۱] این سیستم در سال ۱۹۳۲ تأسیس شد، زمانی که دولت بحرین مسئولیت اداره دو مدرسه ابتدایی دولتی پسرانه را که از قبل وجود داشتند، بر عهده گرفت.[۱] متعاقباً، مدارس دخترانه جداگانه و دانشگاه‌های مختلف در قرن بیستم تأسیس شدند.[۱] طبق داده‌های سرشماری سال ۲۰۱۰، نرخ سواد در بحرین ۹۴٫۶٪ است. از سال ۲۰۱۶، هزینه‌های آموزش و پرورش ۲٫۷٪ از تولید ناخالص داخلی بحرین را تشکیل می‌دهد.[۲]
وزارت آموزش و پرورش مسئول آموزش و پرورش در کشور است.
تاریخچه
پیش از قرن بیستم، مدارس قرآنی تنها منبع آموزش در بحرین بودند؛ این مدارس عمدتاً به آموزش و حفظ قرآن اختصاص داشتند.[۳] نخستین مدرسه مدرن کشور، یک مدرسه ابتدایی میسیونری بود که در سال ۱۸۹۹ در منامه توسط کلیسای اصلاح‌شده آمریکا تأسیس شد. برنامه درسی این مدرسه شامل زبان انگلیسی، ریاضیات و مطالعه مسیحیت بود.[۴] تاجران برجسته کشور فرزندان خود را به این مدرسه می‌فرستادند، که بعدها با نام مدرسه مأموریت آمریکایی شناخته شد. این مدرسه در سال ۱۹۸۰ به مدرسه الراجا تغییر نام داد و تا امروز همچنان فعال است.[۵]
والدینی که می‌توانستند هزینه تحصیل فرزندان خود را تأمین کنند، اغلب آنها را به مدارس بمبئی یا بغداد می‌فرستادند. خانواده‌هایی که عمدتاً پیشینه مذهبی داشتند، اغلب فرزندان خود را به مؤسسات مذهبی منطقه، برای دانش‌آموزان سنی به مدارس مکه و الحسا در سرزمین اصلی عربستان و برای دانش‌آموزان شیعه به نجف و کربلا می‌فرستادند. در نتیجه این آموزش سنتی مذهبی، انگ منفی به مدرسه مبلغان آمریکایی زده می‌شد و تنها تعداد کمی از والدین جرأت داشتند فرزندان خود را به این مدرسه بفرستند. [۶] قبل از تأسیس مدرسه دولتی در کشور، دانش‌آموزان شیعه و سنی در طول تحصیل خود تعاملات محدودی داشتند. این امر را می‌توان به محیط‌های مختلف یادگیری نسبت داد؛ خارج از مؤسسات مذهبی، دانش‌آموزان شیعه دانش را از ماتم‌ها کسب می‌کردند در حالی که دانش‌آموزان سنی از مجالس این کار را انجام می‌دادند، اگرچه نه ماتم و نه مجلس به‌طور رسمی به عنوان مؤسسات آموزشی به خودی خود شناخته نمی‌شدند. [۷]
پس از پایان جنگ جهانی اول، ایده‌های غربی در کشور رواج بیشتری یافت و با افتتاح اولین مدرسه دولتی بحرین، مدرسه پسرانه الهدایه الخلیفه، در جزیره محرق در سال ۱۹۱۹ به اوج خود رسید[۸] این مدرسه توسط شهروندان برجسته محرق تأسیس شد و مورد تأیید خانواده سلطنتی بحرین قرار گرفت. اولین کمیته آموزش کشور توسط چندین تاجر برجسته بحرینی به ریاست شیخ عبدالله بن عیسی آل خلیفه، پسر حاکم وقت بحرین، عیسی بن علی آل خلیفه، که عملاً به عنوان وزیر آموزش و پرورش فعالیت می‌کرد، تأسیس شد. کمیته آموزش همچنین مسئول مدیریت مدرسه پسرانه الهدایه بود.[۸] این مدرسه در واقع زاییده افکار شیخ عبدالله بود که پس از بازگشت از جشن‌های پس از جنگ جهانی اول در انگلستان، این ایده را مطرح کرد. [۹]
در سال ۱۹۲۶، دومین مدرسهٔ دولتی پسرانه در پایتخت، منامه، افتتاح شد. دو سال بعد، در سال ۱۹۲۸، نخستین مدرسهٔ دولتی دخترانه تأسیس گردید. به دلیل مشکلات مالی «کمیتهٔ آموزش»، دولت بحرین در سال ۱۹۳۰ ادارهٔ مدارس را بر عهده گرفت.
مدارس دولتی
در سال تحصیلی ۱۹۹۱–۱۹۹۲، تعداد ۹۹٬۳۴۸ دانش‌آموز در ۱۲۹ مدرسه دولتی در بحرین تحصیل می‌کردند. آموزش در نظام دولتی که شامل مدارس ابتدایی شش‌ساله، مدارس راهنمایی سه‌ساله و مدارس متوسطه سکولار سه‌ساله است، به‌صورت رایگان ارائه می‌شود. دانش‌آموزان همچنین از سرویس حمل‌ونقل رایگان برای رفت‌وآمد به مدرسه بهره‌مند هستند. تقریباً همه کودکان در گروه سنی شش تا یازده سال در مدارس ابتدایی ثبت‌نام می‌کنند و حدود دوسوم از کودکان دوازده تا چهارده‌ساله در مدارس راهنمایی مشغول به تحصیل هستند.[۱۰]
در سال تحصیلی ۲۰۰۸/۲۰۰۹ تعداد کلاس‌های عمومی در بحرین (شامل کلاس‌های مذهبی) ۴۳۲۶ کلاس بود که تعداد دانش‌آموزان پسر ۶۲۳۸۱ و دانش‌آموزان دختر ۶۳۲۳۳ نفر بود. ۶۲۱۷۲ نفر در کلاس‌های ابتدایی، ۳۲۳۲۷ نفر در کلاس‌های آمادگی (راهنمایی) و ۳۱۱۱۵ نفر در مدارس متوسطه توزیع شده بودند.
مدارس خصوصی
علاوه بر مدرسه مبلغان آمریکایی، یک مدرسه خصوصی خارجی دیگر نیز در سال ۱۹۱۰ افتتاح شد؛ مدرسه الاتحاد که توسط جامعه ایرانی بحرین تأمین مالی می‌شد. [۶]
علاوه بر نظام آموزش عمومی، در بحرین ۴۸ مدرسه خصوصی و مذهبی وجود دارد، از جمله مدرسه بحرین که تحت مدیریت و تأیید ایالات متحده فعالیت می‌کند و از مقطع ابتدایی تا دبیرستان کلاس‌هایی ارائه می‌دهد. در سال تحصیلی ۱۹۸۸–۱۹۸۹، تعداد ۶٬۴۰۰ معلم در بحرین مشغول به کار بودند که ۶۵ درصد آنان بحرینی‌های بومی بودند. مصری‌ها بزرگ‌ترین گروه از معلمان خارجی را تشکیل می‌دادند. بحرین همچنین میزبان مدرسه سنت کریستوفر است که روزنامهٔ گاردین آن را یکی از هشت مدرسه بین‌المللی برتر جهان معرفی کرده است؛ این مدرسه تنها مدرسهٔ خاورمیانه است که در این فهرست قرار دارد. ده دانشگاه در بحرین مدارک تحصیلی بین‌المللی ارائه می‌دهند. از دیگر مدارس معتبر کشور می‌توان به مدرسه بریتانیایی بحرین، مدرسه هندی بحرین و مدرسه قلب مقدس اشاره کرد.
در اکتبر ۲۰۲۱، مدرسه بین‌المللی الحکما با دانشگاه آمریکایی شارجه (AUS) بر سر توافقنامه شراکت[۱۱] به توافق رسید تا دانشجویان با پیشینه‌های اجتماعی-اقتصادی متنوع را برای دریافت بورسیه‌های تحصیلی جزئی تشویق کند.
آموزش عالی
در سال ۱۹۲۷، اولین گروه از بحرینی‌هایی که تحصیلات دانشگاهی دریافت کردند، در دانشگاه آمریکایی بیروت در لبنان ثبت نام کردند. اولین مؤسسه آموزش عالی در بحرین، پلی‌تکنیک خلیج، در سال ۱۹۶۸ با نام کالج فنی خلیج تأسیس شد. در سال ۱۹۸۴، پلی‌تکنیک خلیج با کالج دانشگاهی هنر، علوم و آموزش (UCB) که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شده بود، ادغام شد تا یک دانشگاه ملی ایجاد شود که مدرک لیسانس هنر و لیسانس علوم ارائه می‌دهد. در طول سال تحصیلی ۹۲–۱۹۹۱، بیش از ۴۰۰۰ دانشجو، که نیمی از آنها زن بودند، در دانشگاه بحرین تحصیل کردند.
دانشگاه کینگدام در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد و در سال ۲۰۰۴ در الرفاع افتتاح شد.
در سال ۲۰۰۸، یک دانشگاه پلی‌تکنیک جدید بحرین در محل قدیمی پردیس دانشگاه بحرین در شهرک عیسی افتتاح شد.
بحرین در سال ۱۹۹۳ سه مؤسسه آموزش عالی دیگر داشت دانشکده علوم بهداشتی، که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد، برنامه‌های مختلف فناوری پزشکی و آموزش پرستاری ارائه می‌دهد. مرکز آموزش هتلداری و پذیرایی، دوره‌های حرفه‌ای پس از متوسطه در مدیریت و هنرهای آشپزی ارائه می‌دهد. دانشگاه خلیج عربی (AGU) در سال ۱۹۸۴ در خارج از الرفاع تأسیس شد و توسط شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس تأمین مالی شد. با این حال، ساخت تأسیسات AGU به دلیل کاهش درآمدهای نفتی که همه کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در اواسط دهه ۱۹۸۰ با آن مواجه شدند، به تأخیر افتاد. اولین دانشکده، دانشکده پزشکی، در پاییز ۱۹۸۹ افتتاح شد و آموزش پزشکی را برای پنجاه و هشت پزشک مشتاق فراهم کرد. تاریخ تکمیل پیش‌بینی‌شده برای پردیس AGU سال ۲۰۰۶ است. مقامات پیش‌بینی می‌کنند که AGU سالانه ۵۰۰۰ دانشجو را در خود جای دهد، پس از آنکه دانشگاه به‌طور کامل عملیاتی شود.
پردیس دانشگاه AGU (دانشگاه خلیج عربی) شامل دانشکدهٔ پزشکی و دانشکدهٔ کشاورزی است. همچنین، شاهدخت جواهره از عربستان سعودی مرکزی برای زیست‌شناسی مولکولی و اختلالات ارثی به این مجموعه اهدا کرده است. این مرکز درست در آن سوی خیابانِ دانشگاه ساخته شده تا به توسعهٔ پژوهش‌های منطقه‌ای در این زمینه کمک کند.
آزادسازی بیشتر بخش آموزش در بحرین رخ داده است. با تأسیس دانشگاه‌های خصوصی جدید، سازمان تضمین کیفیت آموزش و پرورش برای تضمین کیفیت برنامه‌های ارائه شده توسط دانشگاه‌ها ایجاد شد.
دهه ۲۰۱۰ شاهد تأسیس دانشگاه بریتانیایی بحرین در سال ۲۰۱۸ و دانشگاه آمریکایی بحرین در سال ۲۰۱۹ بود.
منابع
- 1 2 3 Hooglund, Eric (1994). Metz, Helen Chapin (ed.). Bahrain: Education (3rd ed.). Washington, D.C.: Federal Research Division, Library of Congress. pp. 120–121. ISBN 0-8444-0793-3. OCLC 29548413.
This article incorporates text from this source, which is in the public domain.{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:پی‌نوشت (رده) - ↑ "Bahrain". CIA - The World Factbook. Archived from the original on 20 نوامبر 2021. Retrieved 20 January 2013.
- ↑ Rubin 1999, p. 1.
- ↑ Rubin 1999, p. 2.
- ↑ Rubin 1999, p. 3.
- 1 2 Shirawi 1987, p. 60.
- ↑ Shirawi 1987, p. 60–61.
- 1 2 "History". Ministry of Education - Bahrain. Archived from the original on 16 August 2013. Retrieved 20 January 2013.
- ↑ Shirawi 1987, p. 61.
- ↑ Hooglund, Eric (1994). "Bahrain: Education". In Metz, Helen Chapin (ed.). Persian Gulf states: country studies (3rd ed.). Washington, D.C.: Federal Research Division, Library of Congress. pp. 120–121. ISBN 0-8444-0793-3. OCLC 29548413. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:پی‌نوشت (رده) - ↑ "AUS signs its first regional Sharakah agreement with Al Hekma International School in Bahrain". American University of Sharjah (in English). 2021-10-07. Retrieved 2021-10-12.
- آموزش در بحرین
- صفحههای با ترجمه بازبینینشده