آموزش در رومانی
.jpg)
آموزش در رومانی بر پایه نظامی رایگان و برابری‌محور استوار است. دسترسی به آموزش رایگان در ماده ۳۲ قانون اساسی رومانی تضمین شده‌است. این نظام از سوی وزارت آموزش ملی رومانی سامان‌دهی و اجرا می‌شود و هر مرحله از آن ساختار سازمانی و قوانین و دستورالعمل‌های ویژه خود را دارد.
مهدکودک برای کودکان زیر پنج سال اختیاری است؛ اما آموزش اجباری معمولاً از سن چهار سالگی با سال دوم مهدکودک آغاز می‌شود که برای ورود به دبستان الزامی است. تحصیلات اجباری تا پایه دوازدهم، که با سن هجده یا نوزده سالگی همخوانی دارد، ادامه می‌یابد. چرخه آموزشی مدرسه‌ای در پایه دوازدهم به پایان می‌رسد، زمانی که دانش‌آموزان آزمون باکالورئا (دیپلم دبیرستان رومانی) را می‌گذرانند. آموزش دانشگاهی نیز با فضای آموزش عالی اروپا همسو شده‌است. افزون بر نظام رسمی آموزشی، که اخیراً بخش خصوصی معادل نیز به آن افزوده شده، نظامی از تدریس خصوصی نیمه‌رسمی و غیررسمی نیز وجود دارد.
رومانی در المپیادهای علمی بین‌المللی جایگاه درخشانی دارد. در المپیاد جهانی ریاضی، این کشور با ۳۱۶ مدال کسب‌شده از سال ۱۹۵۹، رتبه ششم همه اعصار را داراست. همچنین در المپیاد جهانی انفورماتیک با ۱۰۷ مدال از سال ۱۹۸۹، باز هم رتبه ششم جهان را در اختیار دارد.
دیدکلی
| کودکستان (پیش‌دبستانی) | ||
| سن | پایه | نوع |
|---|---|---|
| ۳–۴ | Grupa mică | اختیاری |
| ۴–۵ | Grupa mijlocie | اجباری |
| ۵–۶ | Grupa mare | اجباری |
| دبستان (مدرسه ابتدایی) | ||
| سن | پایه | نوع |
| ۶–۷ | Clasa pregătitoare | اجباری |
| ۷–۸ | Clasa I | اجباری |
| ۸–۹ | Clasa II | اجباری |
| ۹–۱۰ | Clasa III | اجباری |
| ۱۰–۱۱ | Clasa IV | اجباری |
| گیمنازیوم (مدرسه متوسطه) | ||
| سن | پایه | نوع |
| ۱۱–۱۲ | Clasa V | اجباری |
| ۱۲–۱۳ | Clasa VI | اجباری |
| ۱۳–۱۴ | Clasa VII | اجباری |
| ۱۴–۱۵ | Clasa VIII | اجباری |
| لیسئوم (دبیرستان) | ||
| سن | پایه | نوع |
| ۱۵–۱۶ | Clasa IX | اجباری |
| ۱۶–۱۷ | Clasa X | اجباری |
| ۱۷–۱۸ | Clasa XI | اجباری |
| ۱۸–۱۹ | Clasa XII | اجباری |
آموزش در رومانی به مدت ۱۵ سال اجباری است (از سال دوم مهدکودک تا پایه دوازدهم). به استثنای مهدکودک (پیش‌دبستانی) و آموزش عالی (دانشگاه)، بخش خصوصی حضور بسیار کمی در نظام آموزشی رومانی دارد.[۱]
آموزش اجباری در رومانی در سده نوزدهم، در سال ۱۸۶۴، زیر فرمانروایی الکساندر یوآن کوزا برقرار شد؛ هنگامی که چهار سال مدرسه ابتدایی برای همه کودکان، فارغ از طبقه اجتماعی و جنسیت، رایگان و اجباری اعلام گشت. با این حال، این قانون اجرا نشد و بی‌سوادی گسترده تا قرن بیستم ادامه یافت: در دهه ۱۹۳۰، ۴۳٪ از بزرگسالان بی‌سواد بودند.[۲] کمپین‌های سوادآموزی رومانی که از سال ۱۹۴۸ آغاز شد، بی‌سوادی را تا حد زیادی در دهه ۱۹۵۰ از میان برد.
نظام آموزشی رومانی شباهت زیادی به نظام آموزشی فرانسه دارد. در دوران کمونیستی، این نظام از نظام آموزشی شوروی تأثیر پذیرفت (به‌ویژه در دهه ۱۹۵۰) و شامل تبلیغات سیاسی و ساعت‌هایی از کار فیزیکی اجباری برای دانش‌آموزان (معمولاً در کشاورزی) بود.[۳]
تا آوریل ۲۰۱۳، حدود ۷٬۲۰۰ مدرسه در رومانی فعال بود،[۴] که در مقایسه با نزدیک به ۳۰٬۰۰۰ واحد در سال ۱۹۹۶ کاهش چشمگیری داشت. این کاهش عمدتاً به دلیل ادغام مدارس برای تشکیل مدارس بزرگ‌تر و کاهش بروکراسی بود.[۵] در همان سال، ۳٫۲ میلیون دانش‌آموز و پیش‌دبستانی در نظام آموزشی ثبت‌نام کرده بودند که ۵۰۰٬۰۰۰ نفر بیشتر از سال ۲۰۱۲ بود.[۶]
ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI) نشان می‌دهد که رومانی تنها ۶۵٫۱٪ از آنچه بر پایه سطح درآمد کشور باید برای حق آموزش تحقق یابد را برآورده می‌کند.[۷] این ابتکار حق آموزش را از دو منظر آموزش ابتدایی و آموزش متوسطه بررسی می‌کند. با احتساب سطح درآمد رومانی، این کشور ۴۸٫۵٪ از آنچه برای آموزش ابتدایی و ۸۱٫۶٪ از آنچه برای آموزش متوسطه ممکن است را تحقق داده‌است.[۷]
پیشینه
آموزش اجباری در رومانی نخستین بار در سال ۱۸۶۴ زیر فرمانروایی الکساندر یوآن کوزا برقرار شد؛ هنگامی که چهار سال تحصیل ابتدایی برای همه کودکان رایگان و اجباری اعلام شد.[۸] در سال ۱۹۳۰، نرخ بی‌سوادی ۴۳٪ بود.[۹] پس از سال ۱۹۴۸، رژیم کمونیستی کمپین‌های سوادآموزی گسترده‌ای به راه انداخت که در دهه ۱۹۵۰ نرخ بی‌سوادی را به‌شدت کاهش داد.
در سال ۲۰۲۱، رومانی نرخ باسوادی بزرگسالان (۱۵ سال و بالاتر) را ۹۹٫۲٪ ثبت کرد (۹۹٫۰٪ برای مردان و ۹۹٫۳٪ برای زنان).[۱۰]
در دوره ۱۹۹۰–۲۰۰۳، توجه اندکی به آموزش در رومانی مبذول شد و نسلی که در این دوره تحصیل کرد، به‌ویژه در میان جمعیت روما در مناطق روستایی، از آموزش ضعیف‌تری نسبت به نسل پیشین برخوردار بود و نرخ بی‌سوادی در این گروه بالاتر بود.[۱۱]
در سال ۲۰۱۶، در ۹۷ دانشگاه رومانی جمعاً ۵۳۱٬۵۸۶ دانشجو ثبت‌نام کرده بودند که ۴۶۴٬۶۴۲ نفر از آن‌ها در مؤسسات دولتی بودند. ۷۶٫۳٪ از دانشجویان در مقطع کارشناسی، ۲۰٫۱٪ در مقطع کارشناسی ارشد و ۳٫۶٪ در مقطع دکتری تحصیل می‌کردند.[۱۲] در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵، شمار دانشجویان به حدود ۵۶۸٬۰۰۰ نفر رسید.[۱۳]
آموزش اجباری
در طول سده بیستم، مدت آموزش اجباری میان ۴ سال، ۷ سال، ۴ سال، ۷ سال، ۸ سال، ۱۰ سال و دوباره ۸ سال در نوسان بود. در سده بیست‌ویکم، این مدت به ترتیب به ۱۰، سپس ۱۱ و آنگاه به ۱۴ سال افزایش یافت.[۱۴]
هنگامی که کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۷ به قدرت رسیدند، آموزش اجباری ۷ ساله بود اما اجرا نمی‌شد. در ابتدا، رژیم کمونیستی آموزش اجباری را به ۴ سال کاهش داد اما با اجرای سختگیرانه‌تر.[۱۵] سپس این مدت به تدریج به ۷، ۸ و درنهایت ۱۰ سال افزایش یافت. پس از انقلاب ۱۹۸۹، آموزش اجباری دوباره به ۸ سال کاهش یافت.[۱۴] در سال ۲۰۰۳، از طریق قانون شماره ۲۶۸/۲۰۰۳ که ماده ۶ قانون شماره ۸۴/۱۹۹۵ را اصلاح کرد، آموزش اجباری به ۱۰ سال افزایش یافت.[۱۶]
قانون جدیدی در سال ۲۰۱۱ به اجرا درآمد.[۱۷] این قانون پس از سال‌ها بحث سیاسی در مورد تعداد سال‌های آموزش اجباری و نحوه ساختاربندی آن به اجرا درآمد. با افزوده شدن سال پیش‌دبستانی آماده‌سازی به عنوان بخشی از آموزش اجباری ابتدایی در سال ۲۰۱۲،[۱۸] آموزش اجباری شامل ۵ سال مدرسه ابتدایی، ۴ سال دوره متوسطه/گیمنازیوم و ۲ سال دبیرستان/آموزش حرفه‌ای شد. در سال ۲۰۲۰، آخرین سال مهدکودک و دو سال آخر دبیرستان به آموزش اجباری اضافه شدند و مجموع آموزش اجباری به ۱۴ سال رسید.[۱۹][۲۰]
قانون ۲۰۱۱ در سال ۲۰۲۳ با قانون جدیدی جایگزین شد[۲۱] که یک سال دیگر به آموزش اجباری افزود؛ یعنی گروه میانی («گروپا میجلوچه») مهدکودک.[۲۲] همچنین بر اساس برنامه‌ریزی‌های قانون ۲۰۲۳، از سال ۲۰۳۰ گروه کوچک مهدکودک (کودکان ۳ تا ۴ سال) نیز اجباری خواهد شد.
جدول زیر تحولات مدت آموزش اجباری در رومانی را نشان می‌دهد:
| سال | مدت | دلایل تغییر |
|---|---|---|
| ۱۸۶۴ | ۴ سال | نوسازی دولت رومانی و مبارزه با بی‌سوادی |
| ۱۹۱۸ | ۷ سال | گسترش آموزش اجباری پس از جنگ |
| ۱۹۴۸ | ۴ سال | کاهش توسط رژیم کمونیستی بر اساس الگوی شوروی[۲۳] |
| ۱۹۵۵ | ۷ سال | نیاز به آموزش بیشتر برای توسعه اقتصادی |
| ۱۹۶۱ | ۸ سال | افزایش سطح آموزش عمومی |
| ۱۹۷۸ | ۱۰ سال | نیازهای اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده کمونیستی |
| ۱۹۸۹ | ۸ سال | کاهش پس از انقلاب به دلیل فشارهای اقتصادی[۱۴] |
| ۲۰۰۳ | ۱۰ سال | همسویی با استانداردهای بین‌المللی و یکپارچگی اروپایی |
| ۲۰۱۲ | ۱۱ سال | افزوده شدن کلاس آماده‌سازی[۱۸] |
| ۲۰۲۰ | ۱۴ سال | اضافه شدن آخرین سال مهدکودک و دو سال پایانی دبیرستان[۱۹][۲۰] |
مهدکودک
مهدکودک‌ها خدمات پیش‌دبستانی را برای کودکان (معمولاً بین ۳ تا ۶ سال) ارائه می‌دهند و به طور معمول سه گروه دارند: «گروه کوچک» (grupa mică) برای کودکان ۳ تا ۴ ساله، «گروه میانی» (grupa mijlocie) برای کودکان ۴ تا ۵ ساله و «گروه بزرگ» (grupa mare) برای کودکان ۵ تا ۶ ساله. گروه بزرگ از سال ۲۰۲۰ اجباری شد[۱۹][۲۰] و گروه میانی از سال ۲۰۲۳ اجباری گشت.[۲۴]
«سال مدرسه آماده‌سازی» (clasa pregătitoare) برای کودکان ۶ تا ۷ ساله است و از زمانی که در سال ۲۰۱۲ اجباری شد،[۱۸] معمولاً در مدرسه برگزار می‌شود. این سال آماده‌سازی از سال ۲۰۱۲ پیش‌نیاز ورود به پایه اول شده‌است و بخشی از مرحله آموزش ابتدایی محسوب می‌شود، بر اساس ماده ۲۳ قانون آموزش شماره ۱/۲۰۱۱ (Legea Educației Naționale nr.1/2011).[۱۷] و در حال حاضر بر اساس ماده ۳۱ قانون ۱۹۸/۲۰۲۳.[۲۱]
خدمات مهدکودک از یک مهدکودک به دیگری و از دولتی به خصوصی متفاوت است و ممکن است شامل آموزش زبان‌های خارجی (معمولاً انگلیسی، فرانسوی یا آلمانی)، مقدمه‌ای بر علوم رایانه، رقص و شنا و غیره باشد. همه مهدکودک‌ها حداقل یک وعده غذایی یا میان‌وعده ارائه می‌دهند. گروه‌ها معمولاً ۱ تا ۲ آموزگار (educatori) و ۱۰ تا ۱۵ کودک دارند.
بیشتر مهدکودک‌های دولتی در مناطق شهری سه نوع برنامه برای والدین پیشنهاد می‌دهند: برنامه کوتاه (معمولاً ۸ صبح تا ۱ بعدازظهر)، برنامه متوسط (معمولاً ۸ صبح تا ۳ بعدازظهر) و برنامه طولانی (معمولاً ۸ صبح تا ۵ یا ۶ بعدازظهر). در مناطق روستایی، بیشتر مهدکودک‌ها تنها برنامه کوتاه دارند و از کمبود بودجه و بی‌توجهی رنج می‌برند.[۲۵]
بخش خصوصی نقش بسیار بزرگی در ارائه خدمات مهدکودک و مراقبت روزانه دارد. شهریه معمول مهدکودک خصوصی بین ۴۰۰ تا ۱٬۶۰۰ لئوی رومانی در ماه است، در حالی که مهدکودک‌های دولتی شهریه دریافت نمی‌کنند. کمبود جا در مهدکودک‌ها، به‌ویژه در مهدکودک‌های دولتی، مشکلی قابل توجه است.
دبستان
دوره ابتدایی شامل مدرسه ابتدایی (سال آماده‌سازی و چهارپایه بعدی) و سپس چهارپایه دیگر (پایه‌های ۵ تا ۸ دوره گیمنازیوم) است. بیشتر مدارس ابتدایی دولتی هستند؛ آمار وزارت آموزش نشان می‌دهد کمتر از ۲٪ از دانش‌آموزان ابتدایی در مدارس خصوصی تحصیل می‌کنند. مگر اینکه والدین زودتر مدرسه‌ای را انتخاب کنند، دانش‌آموز آینده به‌طور خودکار در نزدیک‌ترین مدرسه به محل سکونتش ثبت‌نام می‌شود.
سال تحصیلی در ابتدای سپتامبر آغاز می‌شود و در اواسط یا اواخر ژوئن سال بعد به پایان می‌رسد. این دوره به پنج ماژول (بخش) تقسیم می‌شود که هر کدام با تعطیلاتی دنبال می‌شوند:[۲۶]
- ماژول ۱: اوایل سپتامبر تا اواخر اکتبر.
- تعطیلات پاییز: اواخر اکتبر تا اوایل نوامبر (یک هفته).
- ماژول ۲: اوایل نوامبر تا اواسط دسامبر.
- تعطیلات زمستان: اواسط دسامبر تا اوایل ژانویه (دو هفته).
- ماژول ۳: اوایل ژانویه تا فوریه.
- تعطیلات اسکی: یک هفته در فوریه؛ بسته به شهرستان.
- ماژول ۴: فوریه تا آوریل یا مه.
- تعطیلات عید پاک: یک تا دو هفته.
- ماژول ۵: اواخر آوریل یا اوایل مه تا اواسط ژوئن.
- تعطیلات تابستانی: اواسط ژوئن تا اوایل سپتامبر (حدود ۳ ماه).
یک کلاس (clasă) می‌تواند تا حدود ۳۰ دانش‌آموز داشته باشد (۲۵ نفر بهینه در نظر گرفته می‌شود). معمولاً هر گروه کلاس خود را دارد. هر گروه نام‌گذاری ویژه‌ای دارد که معمولاً پایه را با یک حرف الفبا ترکیب می‌کند (برای مثال، VII A یعنی دانش‌آموز در پایه هفتم، کلاس 'الف' است).
شیوه نمره‌دهی
برای چهار سال اول، نظام نمره‌دهی مشابه E-S-N-U به کار می‌رود که به آن «کالیفیکاتیوه» (calificative) می‌گویند. این نمرات عبارتند از: Foarte bine (FB) – عالی، Bine (B) – خوب، Satisfăcător/Suficient (S) – قابل‌قبول، Nesatisfăcător/Insuficient (N/I) – مردود. دانش‌آموزانی که نمره N/I می‌گیرند باید در تابستان آزمون می‌دهند.
از پایه پنجم تا دوازدهم، نمرات ۱ تا ۱۰ به کار می‌روند که ۱۰ بهترین نمره است. برای قبولی در یک آزمون یا کلاس، حداقل نمره ۵ لازم است.
دبیرستان (لیسئوم)
پس از پایان دوره گیمنازیوم، دانش‌آموزان آزمون ملی «ارزیابی ملی» (Evaluarea Națională) می‌دهند که نتیجه آن صلاحیت ادامه تحصیل در مدارس بالاتر را تعیین می‌کند. دانش‌آموزانی با نتایج متوسط می‌توانند مدارس حرفه‌ای را انتخاب کنند، در حالی که دانش‌آموزان با نتایج عالی می‌توانند وارد لیسئوم شوند؛ یا لیسئوم نظری (liceu teoretic) یا لیسئوم حرفه‌ای (liceu vocațional یا liceu tehnologic).
لیسئوم‌های نظری دو گرایش اصلی دارند: علوم طبیعی یا علوم انسانی-اجتماعی. لیسئوم‌های تخصصی شامل انواع فنی، زبان‌شناسی، دینی و غیره هستند. پس از چهار سال، دانش‌آموزان می‌توانند در دو آزمون شرکت کنند: آزمون صلاحیت حرفه‌ای و آزمون باکالورئا (دیپلم دبیرستان). نرخ مردودی در آزمون باکالورئا با ۵۵٪ بالاست، در حالی که در مدارس آلمانی‌زبان این نرخ با ۲٪ بسیار پایین است که نشانگر تقاضای بالا برای این مدارس است.[۲۷]
آموزش عالی
آموزش عالی رومانی با فرایند بولونا همسو شده و بر سه چرخه مبتنی است: مقطع کارشناسی (لیسانس)، مقطع کارشناسی ارشد (ماستر) و مقطع دکتری. این ساختار موجب شده مدارک تحصیلی رومانی در سراسر فضای آموزش عالی اروپایی شناخته شده باشند. در سال ۲۰۰۴، دانشگاه‌های رومانی رسماً به فرایند بولونا که با اعلامیه بولونا در سال ۱۹۹۹ آغاز شده بود، پیوستند.[۲۸]
رومانی دارای ۹۷ دانشگاه، مؤسسه دانشگاهی، آکادمی و مؤسسه آموزش عالی است که شامل ۵۶ نهاد دولتی و حداقل ۴۱ دانشگاه خصوصی می‌شود.[۲۹] بزرگ‌ترین دانشگاه، دانشگاه باب‌اش-بویای در کلوژ با ۴۱٬۰۰۰ دانشجو است. همچنین آکادمی مطالعات اقتصادی بخارست (تأسیس ۱۹۱۳) جهت‌گیری بین‌المللی گسترده‌ای دارد.
در سال تحصیلی ۲۰۲۳–۲۰۲۴، در مجموع ۵۴۴٬۶۲۳ دانشجو در دانشگاه‌های رومانی ثبت‌نام کرده بودند.[۳۰]
بسیاری از رومانیایی‌ها در خارج از کشور تحصیل می‌کنند، بیشتر در فرانسه، دانمارک و هلند، که جوامع بزرگ رومانیایی دارند و هزینه‌های تحصیل در آن‌ها پایین است.[۳۱]
قانون‌گذاری و نظارت
چارچوب قانونی
در رومانی، چارچوب قانونی سازماندهی و اداره آموزش از طریق اسناد هنجاری زیر تعریف می‌شود:[۳۲]
- ماده ۳۲ از قانون اساسی رومانی که حق آموزش را تضمین می‌کند.[۳۳]
- قانون آموزش پیش‌دانشگاهی شماره ۱۹۸/۲۰۲۳ با اصلاحات و الحاقات بعدی.[۲۱]
- قانون آموزش دانشگاهی شماره ۱۹۹/۲۰۲۳ با اصلاحات و الحاقات بعدی.
- مصوبات دولت در مورد شیوه اجرای قوانین.
- دستورالعمل‌های وزارت آموزش.
وزارت آموزش (رومانی) نقش محوری در هماهنگی و نظارت بر کل نظام آموزشی رومانی ایفا می‌کند. آموزش دولتی که از بودجه عمومی تأمین می‌شود، رایگان است و از طریق بازرسی‌های آموزشی استانی بر فعالیت مدارس نظارت می‌شود.[۳۴]
آموزش خصوصی بر اساس شهریه فعالیت می‌کند و باید از وزارت آموزش اعتبارسنجی دریافت کند تا مدارک معادل مؤسسات دولتی صادر نماید. دانشگاه‌ها و دیگر مؤسسات آموزش عالی از استقلال برخوردارند و حق دارند سیاست‌های توسعه خود را تعیین کنند، اما وزارت آموزش فعالیت آن‌ها را هماهنگ می‌کند.
آموزش به زبان‌های اقلیت
برای اقلیت‌های قومی چون مجاری‌ها و آلمانی‌های رومانی، حق برخورداری از مدارس اقلیت در قانون اساسی تضمین شده‌است. حدود ۹٬۰۰۰ دانش‌آموز در نظام مدارس آلمانی‌زبان تحصیل می‌کنند[۳۵] و بیش از ۶۰ مدرسه آلمانی‌زبان از دبستان تا دبیرستان وجود دارد؛ از جمله گیمنازیوم ساموئل فون بروکنتال در سیبیو، گیمنازیوم یوهانس هونتروس در براشوف و گیمنازیوم نیکلاس لناو در تیمیشوارا.[۳۶]
اگرچه زبان آلمانی پس از موج مهاجرت ۸۰۰٬۰۰۰ مادری‌گوی به خارج از کشور، به تنها ۳۲٬۰۰۰ گوینده بومی (بر اساس سرشماری ۲۰۲۲) رسیده‌است، این مدارس همچنان بسیار محبوب هستند و به عنوان معیاری برای پیشرفت اجتماعی و شانس‌های شغلی بهتر شناخته می‌شوند.[۳۷] دو برنده جایزه نوبل آلمانی-رومانیایی، هرتا مولر (ادبیات ۲۰۰۹) و اشتفان هل (شیمی ۲۰۱۴)، هر دو در لیسئوم آلمانی‌زبان تیمیشوارا در باناه تحصیل کرده‌اند.
آموزش دینی برای چندین کیش در همه انواع مدارس معمول است و حدود نیمی از دانش‌آموزان در آن شرکت می‌کنند. درس دین می‌تواند یکی از مواد امتحان باکالورئا باشد.[۳۸]
المپیادهای علمی
رومانی در المپیادهای علمی بین‌المللی جایگاه درخشانی دارد. در المپیاد جهانی ریاضی، این کشور با ۳۱۶ مدال کسب‌شده از سال ۱۹۵۹، رتبه ششم همه اعصار را داراست و پس از چین، روسیه، ایالات متحده آمریکا و مجارستان، بالاترین امتیاز تیمی را در تاریخ مسابقات داشته‌است.[۳۹] سیپریان مانولسکو موفق شد در تمام سه بار شرکت در المپیاد جهانی ریاضی (۱۹۹۵، ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷) نمره کامل (۴۲ امتیاز) برای مدال طلا کسب کند؛ این دستاوردی بی‌نظیر در تاریخ این رقابت است.[۴۰]
در المپیاد جهانی انفورماتیک، رومانی با ۱۰۷ مدال از سال ۱۹۸۹، رتبه ششم جهان را داراست.[۴۱] دانش‌آموزان رومانیایی همچنین در المپیادهای بین‌المللی دیگر همچون SEEMOUS موفقیت‌های قابل توجهی کسب کرده‌اند.[۴۲]
چالش‌های آموزشی
یکی از مشکلات مزمن آموزش در رومانی، اجرای اجباری تحصیل اجباری در مناطق روستایی است؛ جایی که خانواده‌های کم‌درآمد از جمعیت اکثریت رومانیایی یا اقلیت روما اغلب از رفتن به مدرسه سرباز می‌زنند. نرخ ترک تحصیل در رومانی با ۱۵٫۳٪ در مقایسه با میانگین اتحادیه اروپا بالا است.[۴۳]
ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI) نشان می‌دهد که رومانی تنها ۶۵٫۱٪ از آنچه بر پایه سطح درآمد کشور باید برای حق آموزش تحقق یابد را برآورده می‌کند.[۴۴] این ابتکار برای آموزش ابتدایی ۴۸٫۵٪ و برای آموزش متوسطه ۸۱٫۶٪ از ظرفیت بالقوه کشور را گزارش می‌کند.[۷]
بسیاری از مدارس در شهرها به دلیل شمار زیاد دانش‌آموزان در مقایسه با تعداد کلاس‌ها، به صورت دو نوبته فعالیت می‌کنند. مشکل دیگر افت کیفیت بی‌سوادی کارکردی است؛ گزارش‌ها حاکی است بیش از ۵۰٪ از دانش‌آموزان رومانی با بی‌سوادی کارکردی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.[۴۵]
منابع
- ↑ «Sistemul de educație din România | CNRED» (به رومانیایی). دریافت‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Matei Cazacu, România Interbelică, شابک ۹۷۳−۸۵۸−۸۱۷−۰, p.46
- ↑ «"Plăcerile" școlii în comunism. Cum era viața cu manuale unice, uniformă obligatorie și muncă patriotică pe câmp». Adevarul.ro. ۲۱ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Unitatile scolare pe niveluri de educatie, judete si localitati». INSSE. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱ فوریه ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Câte biserici și câte școli sunt în România: După Revoluție, s-au construit cinci biserici pentru fiecare școală nouă». Mediafax. ۱۹ آوریل ۲۰۱۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Peste trei milioane de elevi încep astăzi școala. Un sfert dintre unitățile de învățământ nu sunt pregătite să-i primească». Digi۲۴. ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 "Romania - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 24 مارس 2022. Retrieved 26 مارس 2022.
- ↑ Matei Cazacu, România Interbelică, شابک ۹۷۳−۸۵۸−۸۱۷−۰, p.46
- ↑ Matei Cazacu, România Interbelică, شابک ۹۷۳−۸۵۸−۸۱۷−۰, p.46
- ↑ "Romania - The World Factbook" (in English). CIA. Archived from the original on 8 مارس 2023. Retrieved 20 ژانویه 2026.
- ↑ «Harta analfabetismului în România». Analizeeconomice.ro. دریافت‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Care sunt cele mai importante centre universitare din România după numărul de studenți». Analizeeconomice.ro.
- ↑ "Copiii vor la școală: Numărul elevilor și studenților din România, în creștere față de anul trecut" (in Romanian). Mediafax. 20 ژوئن 2025. Retrieved 20 ژانویه 2026.
- 1 2 3 «ÎNVĂȚĂMÂNTUL OBLIGATORIU DE 10 ANI: Condiții de implementare, rezultate și măsuri corective» (PDF). Nou۲.ise.ro. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Anul 1948 și învățământul românesc» (PDF). Cercetare-memorialulrevolutiei۱۹۸۹.ro. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Systems، Indaco. «Legea nr. 268/2003 pentru modificarea și completarea Legii învățământului nr. 84/1995». Lege۵.ro. دریافت‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Legea educatiei nationale nr. 1/2011 actualizat 2017 - Lege5 Online». Lege۵.ro. ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «Clasa pregătitoare, obligatorie din septembrie. Ce vor învăța copiii și cum vor fi evaluați». Mediafax. ۲۲ ژانویه ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 "14 ani de școală obligatoriu începând din toamnă! Reguli pentru înscrierea la clasa pregătitoare". BitTV.Info (in Romanian). 4 ژوئیه 2020. Archived from the original on 12 اکتبر 2020.
- 1 2 3 "Ministrul Educației: Grupa mare la grădiniță devine obligatorie. Altminteri nu mai poți fi înscris la pregătitoare". EduPedu (in Romanian). 10 مه 2020. Archived from the original on 28 سپتامبر 2020.
- 1 2 3 «LEGE (A) 198 04/07/2023 - Portal Legislativ». legislatie.just.ro. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Grupa mijlocie la grădiniță devine obligatorie din acest an. Concurență acerbă pentru un loc la stat».
- ↑ «Anul 1948 și învățământul românesc» (PDF). Cercetare-memorialulrevolutiei۱۹۸۹.ro. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Grupa mijlocie la grădiniță devine obligatorie din acest an. Concurență acerbă pentru un loc la stat».
- ↑ «Romania's Village Kindergartens Struggle to Survive - Transitions Online». Tol.org. ۱۳ ژانویه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Structură an școlar 2022 - 2023 | Ministerul Educației». www.edu.ro. دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Rumänien bleibt sitzen». Deutschlandfunk. ۲۰۱۱–۰۸. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ= - ↑ «Istoric al implementarii in Romania – Bologna în Universități» (به انگلیسی آمریکا). ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "Studieren und leben in Rumänien" (in German). Retrieved 16 نوامبر 2023.
- ↑ "Raport privind starea învățământului superior din România 2023–2024" (PDF) (in Romanian). Ministerul Educației. Retrieved 20 ژانویه 2026.
- ↑ «Rumänische Studenten im Ausland: Berufe für die Zukunft sind gefragt». Radio Romania International. ۲۰۱۹–۱۰. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ= - ↑ "Ministerul Educației" (in Romanian). Ministerul Educației. Retrieved 20 ژانویه 2026.
- ↑ «Art. 32 – Dreptul la învățătură». Constituția României. ۲۶ فوریه ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Misiune». edu.ro. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ فوریه ۲۰۱۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Schola seminarium rei publicae: Aufsätze zur Geschichte und Gegenwart des Schulwesens in Siebenbürgen und Rumänien. Köln Wien: Böhlau. ۲۰۰۵. شابک ۹۷۸-۳-۴۱۲-۱۷۳۰۵-۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Perez-Nina, Sinziana Tatiana (2011). "Das deutschsprachige Schulwesen in Rumänien – Eine Untersuchung am Deutschen Goethe-Kolleg Bukarest" (PDF; 961 KB) (in German). Universität Wien. Retrieved 31 ژوئیه 2025.
- ↑ «Lehrermangel auf siebenbürgisch». MDR. ۲۰۱۹–۱۱. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ= - ↑ «Religionsunterricht in der Schule – pro und kontra». Radio Romania International. ۲۰۱۴–۰۷. دریافت‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ= - ↑ "Romania's brains rank first in Europe, 10th in the world after Math Olympiad" (in Romanian). romania-insider.com. 16 ژوئیه 2012. Archived from the original on 18 ژوئیه 2012.
- ↑ «IMO team record». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۵ مارس ۲۰۰۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Romanian students win four medals, two gold, at the European Girls Mathematical Olympiad». business-review.eu. ۱۶ آوریل ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۹ آوریل ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Romanian students win 32 medals at SEEMOUS International Mathematical Olympiad». خبرگزاری رومانی. ۱۱ مارس ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۸ آوریل ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Rumänien: Wenn Schule unbezahlbar wird». MDR. ۲۰۲۰–۱۲. دریافت‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|تاریخ= - ↑ «Human Rights Measurement Initiative – The first global initiative to track the human rights performance of countries». humanrightsmeasurement.org. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Dolean، Dacian (۲۳ اکتبر ۲۰۲۱). «Analfabetismul funcțional din România depășește 50% și aceasta nu este cea mai mare problemă a sistemului educațional din România – cercetătorul Dacian Dolean» (به رومانیایی). Edupedu.ro. دریافت‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Romania». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Educația în România». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای رومانیایی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bildungssystem in Rumänien». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- آموزش در رومانی
- آموزش در اروپا بر پایه کشور