آموزش در سری‌لانکا
 | |
| وزارت آموزش وزارت آموزش عالی | |
|---|---|
| بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۲۳) | |
| بودجه | ۱٫۶٪ از تولید ناخالص داخلی[۱] |
| داده‌های همگانی | |
| زبان‌های نخست | سینهالی، تامیلی و انگلیسی |
| گونه نظام آموزشی | استانی |
| باسوادی (2024[۲]) | |
| مجموع | ۹۳٫۳٪ |
| مردان | ۹۴٪ |
| زنان | ۹۲٫۶٪ |
| نام‌نویسی (2025[۳]) | |
| مجموع | ۳٬۷۴۷٬۵۴۴ |
| ابتدایی | ۱٬۴۲۷٬۸۲۹ |
| متوسطه | ۲٬۳۱۲٬۲۸۲ |
آموزش در سری‌لانکا پیشینه‌ای بیش از دو هزار سال دارد و از دیرباز با فرهنگ و هویت این کشور درآمیخته است. در حالی که قانون اساسی سری‌لانکا آموزش را به‌عنوان یک حق بنیادین به‌صراحت تضمین نکرده، این سند بر «ریشه‌کن کردن کامل بی‌سوادی و تضمین دسترسی همگانی و برابر به آموزش در همه سطوح» تأکید می‌کند. نرخ باسوادی بزرگسالان در این کشور در سال ۲۰۲۴ (۱۴۰۳) به ۹۳٫۳ درصد رسیده که از میانگین جهانی و منطقه‌ای بالاتر است. نظام آموزشی نوین سری‌لانکا با ورود این کشور به امپراتوری بریتانیا در سده نوزدهم میلادی پایه‌ریزی شد و از الگوی مدارس مسیحی میسیونری بهره گرفت.
آموزش در سری‌لانکا هم‌اکنون زیر نظر دولت مرکزی و شوراهای استانی اداره می‌شود؛ برخی مسئولیت‌ها بر عهده حکومت مرکزی و برخی دیگر در اختیار شوراهای استانی است. ابتکار اندازه‌گیری حقوق بشر (HRMI) گزارش داده که سری‌لانکا ۹۵٫۵ درصد از آنچه را که در سطح درآمدی خود باید برای حق آموزش انجام دهد، محقق می‌سازد؛ این کشور ۹۷٫۷ درصد از ظرفیت بالقوه خود را در آموزش ابتدایی و ۹۳٫۳ درصد را در آموزش متوسطه تأمین می‌کند.
نظام آموزشی سری‌لانکا از پنج مرحله ابتدایی، متوسطه پایین، متوسطه بالا، دوره پیش‌دانشگاهی و آموزش عالی تشکیل شده‌است. دولت بیشتر مدارس را به‌رایگان اداره می‌کند و در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) نزدیک به ۱۰٬۰۴۷ مدرسه دولتی با بیش از ۳٫۷ میلیون دانش‌آموز در سراسر این کشور فعالیت داشته‌اند.
اداره نظام آموزشی
آموزش از دوره ابتدایی تا آموزش عالی عمدتاً زیر نظر سه وزارتخانه دولتی اداره و تأمین مالی می‌شود:[۴]
- وزارت آموزش: مدارس، پیریوِنا (مدارس روحانیون بودایی)، دانشکده‌های تربیت معلم و دانشکده‌های آموزشی
- اداره آزمون‌ها: خدمات آزمون ملی
- وزارت آموزش عالی: دانشگاه‌ها
- وزارت خدمات آموزشی: تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز برای آموزش عمومی
- وزارت توسعه مهارت و آموزش فنی‌وحرفه‌ای: آموزش فنی‌وحرفه‌ای و دانشکده‌های فنی
استثناهایی در این نظام وجود دارد، به‌ویژه در سطح آموزش عالی، که برخی دانشگاه‌ها و مؤسسات دولتی زیر نظر وزارتخانه‌های دیگر قرار می‌گیرند. این تقسیم‌بندی‌ها در طول سال‌ها به سوءمدیریت و ناکارآمدی قابل توجهی انجامیده‌است.[۵]
مؤسسه ملی آموزش (NIE) سری‌لانکا که در ماهاراگاما واقع است، در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵) بر اساس مفاد قانون مؤسسه ملی آموزش شماره ۲۸ مصوب ۱۹۸۵ تأسیس شد. هدف این مؤسسه «ارائه رهبری برای توسعه آموزش عمومی با کیفیت، انصاف و ارتباط در یک جامعه کثرت‌گرا» است.[۶]
پیشینه
آموزش در سری‌لانکا پیشینه‌ای بیش از ۲۳۰۰ سال دارد. بر اساس اعتقادات رایج، زبان سانسکریت از شمال هند و در پی گسترش بودیسم در دوران پادشاهی پادشاه دوانامپیا تیسا و از طریق راهبان بودایی که امپراتور آشوکا از هند گسیل داشته بود، به این جزیره راه یافت. از آن پس نظامی آموزشی پیرامون معابد بودایی و پیریوِنا (دانشکده‌های رهبانی) شکل گرفت که اصلاً برای روحانیون (و تا همین امروز نیز) و آموزش عالی در نظر گرفته شده بود. شواهد این نظام در ماهاوامسا و دیپاوامسا، سالنامه‌های لانکا، دیده می‌شود که تاریخ جزیره را از ورود شاهپور ویجایا و همراهانش در سده ششم پیش از میلاد روایت می‌کنند.[۷]
با آغاز گسترش استعمار در جزیره، ابتدا در استان‌های ساحلی و سپس در نواحی داخلی، جوامع میسیونری مسیحی در آموزش فعال شدند. انحصار میسیونرهای مسیحی در آموزش پس از تشکیل کمیسیون کولبروک توسط دولت بریتانیا پایان یافت.
مدارس ابتدایی و متوسطه
نظام استانداردی از مدارس بر اساس توصیه‌های کمیسیون کولبروک-کامرون در سال ۱۸۳۶ (۱۲۱۵) توسط بریتانیا پایه‌گذاری شد. این رویداد آغاز رسمی نظام آموزشی دولتی در جزیره به‌شمار می‌رود. این نظام با تأسیس کالج رویال در کلمبو (که پیشتر آکادمی کلمبو نام داشت) آغاز شد و به ایجاد چندین مدارس تک‌جنسیتی در دوران استعمار انجامید.[۸] برخی از این مدارس به کلیسای انگلیکن وابسته بودند، از جمله کالج سنت توماس، ماونت لاوینیا در ماونت لاوینیا، کالج ترینیتی، کندی در کندی و کالج بیشاپ، کلمبو در کلمبو. آموزش در مدارس زبان بومی عمدتاً رایگان بود زیرا دولت هزینه‌های تدریس را تأمین می‌کرد و خیرخواهان محلی ساختمان‌ها، تجهیزات و کتاب‌ها را فراهم می‌آوردند.[۹]
در سال ۱۹۳۸ (۱۳۱۷) پس از اعطای حق رأی عمومی در سال ۱۹۳۱ (۱۳۱۰)، نظام آموزشی سیلان (امروزه سری‌لانکا) رسماً رایگان اعلام شد. وزیر آموزش، دکتر سی. دبلیو. دبلیو. کاناگارا و کمیته اجرایی آموزش که اچ. دبلیو. اماراسوریا نیز در آن عضویت داشت، پیش‌قدم ایجاد آموزش رایگان شدند. در چارچوب این طرح، دولت مادیا ماها ویدیالایاها (دانشگاه‌های مرکزی، MMV) را در سراسر جزیره بنا کرد تا آموزش را برای همگان فراهم سازد. زبان تدریس سینهالی یا تامیلی بود.[۱۰]
در سال ۱۹۴۲ (۱۳۲۱) کمیته‌ای ویژه برای بررسی نظام آموزشی تشکیل شد و در میان پیشنهادهایی که مطرح شد، موارد زیر اهمیت بیشتری داشتند:[۵]
- فراهم ساختن آموزشی خوب و رایگان برای همه کودکان، به‌گونه‌ای که آموزش دیگر کالایی نباشد که تنها ثروتمندان شهری بتوانند آن را بخرند.
- جایگزینی زبان‌های ملی به‌جای انگلیسی به‌عنوان زبان تدریس، تا فرصت‌های آموزش عالی و اشتغال که پیشتر در دسترس اقلیتی از ثروتمندان شهری بود، برای دیگران نیز فراهم شود.
- منطقی‌سازی نظام مدرسه‌ای به‌گونه‌ای که آموزش کافی، کارآمد و مقرون‌به‌صرفه باشد.
- تضمین آموزش دینی هر کودک بر اساس مذهب والدینش.
- حفاظت از معلمان در برابر بهره‌کشی مدیران مدارس.
- تأمین آموزش کافی برای بزرگسالان.
پس از استقلال، شمار مدارس و نرخ باسوادی به‌طور چشمگیری افزایش یافت. بر اساس آمار وزارت آموزش، در حال حاضر (۲۰۲۵/۱۴۰۴) حدود ۱۰٬۰۴۷ مدرسه دولتی با نزدیک به ۳٬۷۴۷٬۵۴۴ دانش‌آموز در سراسر جزیره فعالیت دارند.[۱۱]
در دوران استعمار، شخصیت‌هایی چون آناگاریکا دهارماپالا در کنار بیگانگانی چون سرهنگ هنری استیل اولکات و هلنا بلاواتسکی از انجمن تئوسوفی بودایی، مدارس بودایی را پایه‌گذاری کردند تا دانش‌آموزان سینهالی را با آموزش انگلیسی‌زبان آکنده از ارزش‌های بودایی پرورش دهند و در زمانی که بودیسم رو به افول بود، آن را دوباره جان ببخشند. نخستین این مدارس عبارت بودند از کالج آناندا در کلمبو (پیشتر مدرسه انگلیسی بودایی)؛ کالج دهارماراجا در کندی (پیشتر دبیرستان بودایی کندی)؛ کالج مالیادِوا در کورونیگالا (پیشتر مؤسسه بودایی کورونیگالا)؛ کالج موسائوس در کلمبو[۱۲] و کالج ماهیندا در گالی (پیشتر مدرسه انجمن تئوسوفی بودایی گالی).[۱۳] دهه‌ها بعد ویساخا ویدیالایا در کلمبو (پیشتر دانشکده دختران بودایی)، کالج نالاندا، کلمبو و کالج ماهامایا دختران، کندی نیز به این مجموعه افزوده شدند.
در اواخر سده بیستم، رهبران احیاگر هندو به تأسیس مدارسی پرداختند که هم بر ارزش‌های شیوایی تأکید داشت و هم آموزش به زبان انگلیسی ارائه می‌داد. آروموکا ناوالار نقش برجسته‌ای در این جنبش ایفا کرد؛ او سازمان «سایوا پاریپالانا سابای» را بنیان نهاد که به تأسیس دانشکده هندو جافنا انجامید.[۱۴] در کلمبو، کیو. سی. ناگالینگام از الهام ناوالار بهره گرفت و «انجمن آموزشی هندو» را تشکیل داد که دانشکده هندو کلمبو را در بامبالاپیتیا و شعبه‌ای در راتمالانا بنیان گذاشت.[۱۵][۱۶]
سری‌لانکا همچنین مدارس کاتولیک بسیاری دارد، از جمله کالج سنت جوزف، کلمبو، صومعه سنت بریجت، کلمبو، صومعه شبان خوب، کلمبو، کالج سنت پیتر، کلمبو، کالج سنت آنتونی، کندی و کالج جوزف واز که به نام قدیس سری‌لانکایی جوزف واز نامگذاری شده‌است. کهن‌ترین مدارس چون کالج ریچموند، گالی، کالج مرکزی جافنا، کالج وسلی، کلمبو، کالج کینگزوود، کندی و دبیرستان دختران، کندی و کالج متدیست، کلمبو توسط کلیسای متدیست تأسیس شدند.[۱۷]
در سری‌لانکا ۷۴۹ مدرسه مسلمانان، ۲۰۵ مدرسه دینی اسلامی و یک دانشگاه اسلامی در بِروالا (جامیا نالیمیا) وجود دارد. کالج زاهرا، کلمبو که به ابتکار ام.سی. صدی لِبه تأسیس شد، یکی از کهن‌ترین و برجسته‌ترین مدارس مسلمانان در این کشور به‌شمار می‌رود.[۱۸]
دوران پس از استقلال شاهد تأسیس مدارس غیردینی چندمذهبی چون کالج دی.اس. سنانایاکه برای پسران و ویدیالایای سیریماوو بنداراناییکه برای دختران بود.
دانشگاه
آموزش عالی در سری‌لانکا در دوران پیش از استعمار بر پایه پیریوِنا برجسته استوار بود. ریشه‌های نظام دانشگاهی استعماری نوین در سری‌لانکا به سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰) بازمی‌گردد که کالج دانشگاهی سیلان در ساختمان پیشین کالج رویال کلمبو و وابسته به دانشگاه لندن تأسیس شد. اما آغاز رسمی آموزش عالی نوین در دولت استعماری سیلان به سال ۱۸۷۰ (۱۲۴۹) بازمی‌گردد که مدرسه پزشکی سیلان[۱۹] تأسیس شد؛ پس از آن کالج حقوق کلمبو (۱۸۷۵/۱۲۵۴)،[۲۰] مدرسه کشاورزی (۱۸۸۴/۱۲۶۳) و دانشکده فنی دولتی (۱۸۹۳/۱۲۷۲) نیز پایه‌گذاری شدند.
دانشگاه سیلان در اول ژوئیه ۱۹۴۲ (۱۰ تیر ۱۳۲۱) بر اساس «فرمان دانشگاهی سیلان شماره ۲۰ مصوب ۱۹۴۲» به‌عنوان نهادی یکپارچه، خوابگاه‌دار و مستقل تأسیس شد و در کلمبو مستقر گردید. چند سال بعد دومین پردیس آن در پرادنیا ساخته شد. دانشگاه سیلان بر اساس «قانون دانشگاه سیلان شماره ۱ مصوب ۱۹۷۲» به دانشگاه سری‌لانکا تبدیل شد که ساختاری متمرکزتر و کنترل مستقیم‌تر دولتی را به دنبال داشت. این رویه با تصویب «قانون دانشگاه‌ها شماره ۱۶ مصوب ۱۹۷۸» زمینه را برای تأسیس دانشگاه‌های مستقل فراهم کرد. با این حال دولت کنترل مستقیم و مدیریت متمرکز خود را از طریق کمیسیون کمک‌های دانشگاهی (سری‌لانکا) حفظ کرد. لالیت آتولاتمودالی در مقام وزیر آموزش در دهه ۱۹۸۰ (۱۳۶۰) ابتکاری برای توسعه آموزش عالی کشور در نظر گرفت؛ صندوق ماهاپولا که او پایه‌گذاری کرد، تا همین امروز بورس تحصیلی و بودجه مورد نیاز برای مؤسسات آموزش عالی را فراهم می‌آورد.[۲۱]
آموزش ابتدایی و متوسطه
ساختار
ساختار آموزشی سری‌لانکا به پنج بخش تقسیم می‌شود: ابتدایی، متوسطه پایین، متوسطه بالا، دوره پیش‌دانشگاهی و آموزش عالی. آموزش ابتدایی پنج سال (پایه ۱ تا ۵) به طول می‌انجامد و در پایان این دوره، دانش‌آموزان می‌توانند در آزمون ملی «بورس تحصیلی» شرکت کنند. این آزمون به دانش‌آموزان با توانایی‌های استثنایی امکان می‌دهد به مدارس بهتری راه یابند. پس از آموزش ابتدایی، دوره متوسطه پایین (که در برخی مدارس «مقطع میانی» نامیده می‌شود) چهار سال (پایه‌های ۶ تا ۹) به طول می‌انجامد و پس از آن دو سال (پایه‌های ۱۰ و ۱۱) دوره متوسطه بالا که آمادگی برای آزمون سطح عادی GCE (O/L) است فرا می‌رسد.[۲۲]
بر اساس قانون سری‌لانکا، حضور همه کودکان در مدرسه تا پایه نهم (۱۴ سالگی) اجباری است؛ پس از آن می‌توانند تحصیل را ادامه دهند یا برای کار یا کشاورزی آن را رها کنند. با این حال وزارت آموزش به شدت توصیه می‌کند که همه دانش‌آموزان دست‌کم تا آزمون سطح عادی GCE تحصیل را ادامه دهند. دانش‌آموزانی که خواهان آموزش دانشگاهی هستند باید آزمون O/L را با موفقیت پشت سر بگذارند و سپس دو سال دیگر (پایه‌های ۱۲ و ۱۳) را برای آمادگی در آزمون سطح پیشرفته GCE سری‌لانکا (A/L) بگذرانند. این آزمون به‌مثابه آزمون ورودی دانشگاه در سری‌لانکا عمل می‌کند.[۲۲]
سنین معمول
ابتدایی
- مهدکودک: ۳ تا ۵ سال
- پایه ۱: ۵ تا ۶ سال
- پایه ۲: ۶ تا ۷ سال
- پایه ۳: ۷ تا ۸ سال
- پایه ۴: ۸ تا ۹ سال
- پایه ۵: ۹ تا ۱۰ سال — آزمون بورس تحصیلی
متوسطه
- متوسطه پایین
- پایه ۶: ۱۰ تا ۱۱ سال
- پایه ۷: ۱۱ تا ۱۲ سال
- پایه ۸: ۱۲ تا ۱۳ سال
- پایه ۹: ۱۳ تا ۱۴ سال
- متوسطه بالا
- پایه ۱۰: ۱۴ تا ۱۵ سال
- پایه ۱۱: ۱۵ تا ۱۶ سال — آزمون سطح عادی GCE
دوره پیش‌دانشگاهی
- پایه ۱۲: ۱۶ تا ۱۷ سال
- پایه ۱۳: ۱۷ تا ۱۸ سال — آزمون سطح پیشرفته GCE سری‌لانکا
مدارس دولتی
بیشتر مدارس سری‌لانکا توسط دولت اداره و به‌رایگان ارائه می‌شوند. در حال حاضر (۲۰۲۵/۱۴۰۴) ۱۰٬۰۴۷ مدرسه دولتی (۳۹۶ مدرسه ملی و ۹٬۶۵۱ مدرسه استانی) با جمعیت دانش‌آموزی ۳٫۷ میلیون نفر و ۲۴۲٬۳۰۹ معلم وجود دارد.[۲۳] علاوه بر این ۸۲۲ پیریوِنا و ۹۵ مدرسه خصوصی دارای کمک دولتی با ۱۳۸٬۱۹۰ دانش‌آموز نیز فعالیت دارند. با استقرار نظام شوراهای استانی در دهه ۱۹۸۰ (۱۳۶۰)، دولت مرکزی کنترل بیشتر مدارس را به دولت‌های محلی واگذار کرد؛ با این حال مدارس قدیمی که از دوران استعمار باقی مانده بودند زیر نظر دولت مرکزی ماندند. از این رو سه نوع مدرسه دولتی در سری‌لانکا وجود دارد:
- مدارس ملی
- مدارس استانی
- پیریوناها — مدارس روحانیون بودایی
مدارس ملی
مدارس ملی (سری‌لانکا) زیر نظر مستقیم وزارت آموزش قرار دارند و بودجه آن‌ها مستقیماً از وزارتخانه تأمین می‌شود. بیشتر این مدارس در دوران استعمار تأسیس شده‌اند و از این رو نهادهایی با پیشینه غنی به‌شمار می‌روند. این مدارس به دلیل تاریخ پرمایه و امکانات بهتر در مقایسه با مدارس عادی دولتی «مدارس مشهور» یا «مدارس نخبه» نامیده می‌شوند که این امر عمدتاً به حمایت فارغ‌التحصیلان آن‌ها بازمی‌گردد. در سال‌های اخیر مدارس جدیدتر و برخی کالج‌های مرکزی از مدارس استانی به مدارس ملی ارتقا یافته‌اند و شمار آن‌ها تا سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) به ۳۹۶ مدرسه رسیده‌است.[۲۳]
مدارس استانی
مدارس استانی بزرگ‌ترین بخش مدارس سری‌لانکا را تشکیل می‌دهند و در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴) شمار آن‌ها به ۹٬۶۵۱ باب می‌رسد.[۲۳] این مدارس که از سوی دولت‌های محلی اداره و تأمین مالی می‌شوند، از کمبود امکانات و کمبود معلم رنج می‌برند.
پیریوِنا
پیریوِنا دانشکده‌های رهبانی (مشابه حوزه علمیه) برای آموزش روحانیون بودایی هستند و در روزگار کهن مراکز آموزش متوسطه و عالی برای عامه مردم نیز بوده‌اند. امروزه ۸۲۲ پیریوِنا زیر نظر وزارت آموزش و بر اساس «قانون آموزش پیریوِنا، شماره ۶۴ مصوب ۱۹۷۹» اداره و تأمین مالی می‌شوند.[۲۳] راهبان جوان در این پیریوِناها پیش از مراسم ورود به کهنوت آموزش می‌بینند و برای آزمون‌های سطح عادی و سطح پیشرفته GCE می‌آموزند و سپس می‌توانند برای تحصیلات دینی عالی‌تر به دانشگاه‌های دولتی راه یابند.
مدارس غیردولتی
مدارس خصوصی
شمار مدارس خصوصی به دلیل ظهور طبقه متوسط رو به بالا در دوران استعمار افزایش چشمگیری داشته‌است. این مدارس خصوصی برنامه درسی وزارت آموزش را به زبان‌های سینهالی، تامیلی یا انگلیسی دنبال می‌کنند. بسیاری از مدارس خصوصی دسترسی به امکانات جدیدتری نسبت به مدارس دولتی دارند. در حال حاضر ۶۶ مدرسه خصوصی (که پیش از سال ۱۹۶۰ ثبت شده‌اند) در سری‌لانکا وجود دارد.[۲۲]
آموزش فنی و حرفه‌ای
آموزش فنی‌وحرفه‌ای در سری‌لانکا زیر نظر کمیته آموزش فنی‌وحرفه‌ای (TVEC) وزارت آموزش فنی‌وحرفه‌ای اداره می‌شود. این آموزش شامل برنامه‌هایی بر پایه سرفصل‌های مراکز آموزش فنی‌وحرفه‌ای و کارآموزی در سازمان‌های دولتی و خصوصی است. نظام ملی صلاحیت‌های حرفه‌ای (NVQSL) هفت سطح از سطح ۱ تا ۷ را تعریف کرده‌است.[۲۴]
وزارت آموزش برنامه‌هایی برای دانش‌آموزان ترک‌تحصیل‌کرده و بزرگسالان بی‌سواد نیز در نظر گرفته‌است. بسیاری از این دوره‌ها در مراکز اجتماعی برگزار می‌شوند و طیف گسترده‌ای از رشته‌ها از جمله آرایشگری، خیاطی، نجاری، لوله‌کشی و نقاشی را پوشش می‌دهند.
آموزش عالی
آموزش عالی دولتی در سری‌لانکا نیز رایگان است، اما دسترسی به آن بسیار محدود است. تنها کمتر از ۱۶ درصد از داوطلبان واجد شرایط می‌توانند وارد دانشگاه‌های دولتی شوند.[۲۵] ورود به دانشگاه تا حد زیادی به نتایج آزمون سطح پیشرفته GCE بستگی دارد.
در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) تنها ۱۵ دانشگاه ملی زیر نظر وزارت آموزش عالی در سری‌لانکا وجود داشت. از دانشگاه‌های برجسته می‌توان به دانشگاه کلمبو، دانشگاه پرادنیا، دانشگاه روهونا، دانشگاه کلانیا، دانشگاه سری جایاواردناپورا و دانشگاه مُراتووا اشاره کرد.[۲۶]
مدارک آموزش عالی بر اساس سطح به این شکل دسته‌بندی می‌شوند:[۲۲]
- گواهینامه (Certificate): یک سال یا کمتر
- دیپلم (Diploma): یک تا دو سال
- مدرک کارشناسی (Bachelor's degree)
- مدرک عمومی (General degree): سه سال آموزش بدون تخصص
- مدرک با افتخار (Honours/Special degree): چهار سال آموزش با پژوهش تخصصی
- مدرک کارشناسی ارشد (Master's degree): مطالعات و آموزش در سطح بالاتر پس از دریافت مدرک
- مدرک دکتری (Doctorate): ارائه پژوهش نوآورانه در قالب پایان‌نامه پس از دریافت مدرک با افتخار یا کارشناسی ارشد
منابع
- ↑ «Public spending on education, total (% of GDP)» (PDF). Central Bank of Sri Lanka.
- ↑ https://www.cbsl.gov.lk/sites/default/files/cbslweb_documents/publications/aer/2025/en/Full_Text.pdf
- ↑ https://moe.gov.lk/wp-content/uploads/2026/01/School_Census-2025_Summary-Report-V1.pdf
- ↑ «Historical values of Education in Sri Lanka, Ministry of Education». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۸ مارس ۲۰۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Historical values of Education in Sri Lanka». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۸ مارس ۲۰۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «National Institute of Education». دریافت‌شده در ۸ مارس ۲۰۲۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Historical Overview of Education in Sri Lanka - Ancient Period (543 BC - 1500 AD)». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Historical Overview of Education in Sri Lanka - The British Period: (1796–1948)». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Jayawardena، Kumari (۱۷ دسامبر ۲۰۰۰). «When the 'nobodies' made their mark». The Sunday Times. دریافت‌شده در ۲۵ فوریه ۲۰۱۵.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Historical Overview of Education in Sri Lanka - The British Period: (1796–1948)». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ آوریل ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «School Census 2025 Summary Report» (PDF). Ministry of Education, Sri Lanka.
- ↑ «Historical Context». Embassy of Sri Lanka-Washington DC. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Kulatilaka، Justice P.H.K. (۱۲ مه ۲۰۱۳). «Ushering in the Buddhist Revival in Ceylon». Sunday Observer. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۵ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ "History of Jaffna Hindu College". Jaffna Hindu College (in English). Retrieved 29 نوامبر 2024.
- ↑ «Features - Online edition of Daily News - Lakehouse Newspapers». archives.dailynews.lk. دریافت‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «About Us – hindueducationalsociety.org» (به انگلیسی بریتانیا). دریافت‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mendis, Rev. Nimal (۹ ژوئیه ۲۰۱۲). «Methodists serve the people at all times». Sri Lanka. Daily News. دریافت‌شده در ۱ اکتبر ۲۰۱۳.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Analysis: Tamil-Muslim divide». BBC News World Edition. ۲۷ ژوئن ۲۰۰۲. دریافت‌شده در ۶ ژوئیه ۲۰۱۴.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Faculty of Medicine». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Sri Lanka Law College». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ اوت ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Faculty of Medicine». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 «Present Education System and Management Structure». Ministry of Education. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 «School Census 2025 Summary Report» (PDF). Ministry of Education, Sri Lanka.
- ↑ «Undergraduate statistics 2000-2007» (PDF). University Grants Commission. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Jagdish Hathiramani. «8% of Sri Lankan students study abroad – University don». Sunday Times. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Lakshmi de Silva. «Over 7,000 go overseas annually for studies». The Island. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Sri Lanka». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pendidikan di Sri Lanka». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اندونزیایی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «スリランカの教育». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ژاپنی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- آموزش در سری‌لانکا