آموزش در گویان
 | |
| وزارت آموزش و پرورش | |
|---|---|
| وزیر آموزش و پرورش | پریا مانیک‌چاند[۱] |
| بودجهٔ آموزش و پرورش ملی (۲۰۰۸[۲]) | |
| بودجه | ۱۸٫۵ میلیارد دلار گویانی (دولتی - همه سطوح) |
| داده‌های همگانی | |
| زبان‌های نخست | انگلیسی (رسمی)، کریول گویانی، زبان‌های بومی/سرخپوستی |
| گونه نظام آموزشی | دولتی، خصوصی |
| باسوادی | |
| مردان | ۹۹٫۱[۳] |
| زنان | ۹۸٫۵ |
| نام‌نویسی | |
| مجموع | ۶۵٫۹ |
| ابتدایی | ۸۸٫۱٪ |
| متوسطه | ۶۱٫۲٪ |
| آموزش عالی | ۲ |
| گواهی | |
| دیپلم متوسطه | ۶۲٫۱٪ |
| آموزش عالی | ۱٫۸٪ (لیسانس یا معادل)، ۷٫۲٪ (سایر آموزش عالی) |
آموزش در گویان عمدتاً توسط دولت گویان از طریق وزارت آموزش و پرورش و شاخه‌های آن در ده منطقه مختلف کشور تأمین می‌شود. نظام آموزشی گویان میراثی از دوران گویان بریتانیا است و همانند نظام آموزشی دیگر کشورهای انگلیسی‌زبان عضو جامعه و بازار مشترک کارائیب است که به شورای آزمون‌های کارائیب (CXC) وابسته‌اند. برنامه‌های درسی، بودجه، استانداردها و سایر سیاست‌های آموزشی توسط دولت مرکزی تعیین و از طریق وزارت آموزش و پرورش و سازمان‌های وابسته به آن اجرا می‌شود.
نظام آموزشی گویان به یازده ناحیه تقسیم می‌شود که ده تای آن‌ها با مناطق اداری و جغرافیایی کشور منطبق است و پایتخت جرج‌تاون به عنوان یازدهمین ناحیه آموزشی جداگانه در نظر گرفته می‌شود. با اختصاص ۸٫۳ درصد از تولید ناخالص داخلی به آموزش، گویان در کنار کوبا، ایسلند، دانمارک و بوتسوانا از جمله کشورهایی است که بیشترین هزینه را در این حوزه صرف می‌کنند. گویان با کسب امتیاز ۰٫۹۴۳ در شاخص آموزش گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد، رتبه کلی ۳۷ را در جهان دارد و پس از کوبا و باربادوس سومین کشور کارائیب و پس از آرژانتین دومین کشور آمریکای جنوبی در این فهرست است.
سن قانونی شروع آموزش اجباری پنج سال و نه ماه است و دانش‌آموزان موظف به ادامه تحصیل تا سن ۱۶ سالگی هستند. آموزش رایگان از دوره پیش‌دبستانی تا دانشگاه تا اواسط دهه ۱۹۹۰ در گویان رایج بود؛ اما از آن زمان تاکنون، آموزش از دوره پیش‌دبستانی تا دبیرستان یارانه‌ای شده و دانشجویان برای ادامه تحصیل در برخی مؤسسات آموزش عالی باید شهریه بپردازند. نرخ سواد خواندن در میان جمعیت بالای ۱۵ سال گویان ۹۲ درصد است و این کشور یکی از کشورهای در حال توسعه با بالاترین رتبه در شاخص آموزش سازمان ملل است.
ساختار
| سطح یا پایه | سن معمول |
|---|---|
| پیش‌دبستانی | |
| برنامه‌های اختیاری گوناگون | زیر ۶ سال |
| پیش از کودکستان | ۴–۵ |
| کودکستان | ۵–۶ |
| دبستان | |
| پایه اول | ۶–۷ |
| پایه دوم | ۷–۸ |
| پایه سوم | ۸–۹ |
| پایه چهارم | ۹–۱۰ |
| پایه پنجم | ۱۰–۱۱ |
| پایه ششم | ۱۱–۱۲ |
| مدرسه متوسطه | |
| پایه هفتم | ۱۲–۱۳ |
| پایه هشتم | ۱۳–۱۴ |
| پایه نهم | ۱۴–۱۵ |
| پایه دهم | ۱۵–۱۶ |
| پایه یازدهم | ۱۶–۱۷ |
| پایه دوازدهم | ۱۷–۱۸ |
| پایه سیزدهم | ۱۸–۱۹ |
| آموزش دانشگاهی | |
| آموزش عالی (کالج یا دانشگاه) | سنین متفاوت |
| آموزش فنی و حرفه‌ای | سنین متفاوت |
| تحصیلات تکمیلی | |
| آموزش بزرگسالان | |
دوره پیش‌دبستانی
آموزش پیش‌دبستانی در گویان اجباری نیست، هرچند بیشتر کودکان در آن شرکت می‌کنند. مدارس کودکستانی یا پیش‌دبستانی که گاهی «مدرسه بازی» نیز نامیده می‌شوند، هم توسط دولت و هم توسط بخش خصوصی اداره می‌شوند. این مرحله در واقع امتداد رسمی‌شده آموزش اولیه کودکی است و برای کودکانی در دسترس است که در پایان ترم اول سال تحصیلی، سه سال و نه ماه داشته باشند.[۴] فصل هجدهم راهبرد ملی توسعه گویان (NDS) نشان می‌دهد که برنامه آموزش پیش‌دبستانی یک برنامه دو ساله است که بر رشد کودک تمرکز دارد.
معرفی برنامه ملی آموزش پیش‌دبستانی در سال ۱۹۷۶ (۱۳۵۵ هجری شمسی) در چارچوب اصلاحات گسترده‌تر آموزشی در کشور انجام شد. این برنامه در مدارس پیش‌دبستانی طراحی‌شده یا در مدارس ابتدایی اجرا می‌شود. برخی از مدارس پیش‌دبستانی به عنوان برنامه‌های مقدماتی برای دبستان‌های برجسته عمل می‌کنند و ورود به آن‌ها رقابتی و گاه انحصاری است.
مدارس پیش‌دبستانی در گویان از دهه ۱۹۸۰ با چالش‌های جدی از جمله کمبود معلمان آموزش‌دیده و امکانات کافی روبرو بوده‌اند.[۵] با این حال، با افزایش اهمیت آموزش اولیه کودکی در توسعه و ریشه‌کنی فقر، تلاش‌هایی برای رفع این چالش‌ها در جریان است. یونیسف یکی از نهادهایی است که در پرداختن به چالش‌های آموزش پیش‌دبستانی نقش دارد و یکی از تأمین‌کنندگان اصلی مالی ابتکاراتی است که توسعه کودکی را در گویان و سایر نقاط جهان پیش می‌برد.[۶]
دبستان
آموزش ابتدایی اجباری است و حضور شش ساله در مدرسه را می‌طلبد. در پنج سال اخیر، آموزش در گویان دستخوش اصلاحات پیوسته‌ای شده‌است. برنامه شش ساله دیگر به صورت «آمادگی الف و ب، و استانداردهای ۱ تا ۴» سازمان‌دهی نمی‌شود و اکنون پایه‌های ۱ تا ۶ جایگزین آن شده‌اند. بخشی از این اصلاحات به این معناست که آزمون ورودی دبیرستان (SSEE) یا آزمون عمومی ورودی ۱۱+ دیگر برای اعطای جایگاه در دبیرستان‌ها به کار نمی‌رود و به جای آن، دانش‌آموزان دبستانی آزمون ارزیابی پایه ششم را برای به دست آوردن جایگاه در دبیرستان می‌دهند.[۷] یکی از هدف‌های این اصلاح، رفع مشکل ازدحام بیش از حد در مدارس پرتقاضا است.
در اصل سه نوع دبستان وجود دارد: نوع اول و رایج‌ترین آن دبستانی است که آموزش ابتدایی معمول از پایه ۱ تا ۶ را ارائه می‌دهد؛ نوع دوم دبستانی است که هم بخش ابتدایی و هم بخش متوسطه دارد؛ و نوع سوم دبستانی است که هم بخش پیش‌دبستانی و هم بخش متوسطه دارد.
برنامه درسی دبستان‌های گویان برای آموزش مهارت‌های پایه سواد و حساب طراحی شده و هم‌چنین هدف آن آماده کردن دانش‌آموزان برای آموزش متوسطه است. این آموزش سواد و حساب با درس‌هایی در مطالعات اجتماعی و علوم یکپارچه تکمیل می‌شود. هرچند گویان به عنوان کشوری که به اهداف توسعه هزاره در زمینه آموزش ابتدایی همگانی دست یافته شناخته می‌شود، چالش آموزش ابتدایی همچنان برابری دسترسی از نظر ارائه برنامه درسی، کیفیت و ارتباط آن است.[۸] برابری دسترسی عمدتاً به دلیل ساختار نظام آموزش ابتدایی و نیز دسترسی نابرابر به منابع بر اساس موقعیت جغرافیایی مشکل‌ساز است؛ یعنی مدارس واقع در سواحل و مناطق شهری گویان معمولاً منابع بهتری نسبت به مدارس مناطق داخلی یا روستایی دارند.
دبیرستان
آموزش متوسطه در گویان دارای سطح‌بندی است. دبیرستان‌های عالی (که بیشتر جنبه علمی دارند)، دبیرستان‌های پایه، دبیرستان‌های عالی اجتماعی و بخش‌های متوسطه دبستان‌ها وجود دارند. از آنجا که اصلاحات جاری به صورت مرحله‌ای اجرا می‌شود، دانش‌آموزانی که در ارزیابی‌های دبستانی عملکرد خوبی دارند در دبیرستان‌های عالی جایگاه می‌گیرند؛ مدارسی مانند دبیرستان بیشاپز گویان، کالج سنت استانیسلاوس گویان، دبیرستان سنت جوزف، دبیرستان سنت رز گویان، کالج ریاست‌جمهوری و کالج کویینز جرج‌تاون.[۷]
برنامه درسی ارائه‌شده در دبیرستان‌ها عمدتاً برنامه CXC است که دانش‌آموزان را برای فارغ‌التحصیلی از دبیرستان با قبولی در دروس گواهی‌نامه آموزش متوسطه کارائیب (CSEC) یا آزمون پیشرفته مهارت کارائیب (CAPE) آماده می‌کند. CSEC معادل گواهی عمومی آموزش ثانوی (GCSE) بریتانیا و CAPE معادل سطح A است. دبیرستان‌های عالی و پایه دانش‌آموزان را برای مدارک CSEC و CAPE آماده می‌کنند، اما دبیرستان‌های اجتماعی و بخش‌های متوسطه دانش‌آموزان را برای آزمون مهارت دبیرستان‌ها (SSPE) آماده می‌کنند؛ دانش‌آموزانی که در این آزمون موفق می‌شوند می‌توانند به دبیرستان‌های عالی یا پایه منتقل شوند.[۷]
دانش‌آموزان دبیرستان‌های عالی یا پایه از پایه هفتم تا پایه یازدهم برای CSEC تحصیل می‌کنند و در صورت تمایل به مدرک CAPE، به پایه دوازدهم می‌روند. دانش‌آموزان دبیرستان‌های اجتماعی و بخش‌های متوسطه دبستان‌ها از پایه هفتم تا پایه دهم تحصیل می‌کنند. آزمون‌های GCSE و سطح A هنوز در برخی مدارس ارائه می‌شوند اما انتظار می‌رود در چارچوب اصلاحات نظام آموزشی حذف شوند.
از دهه ۱۹۹۰ بازگشت مدارس دینی در گویان، عمدتاً در بخش متوسطه، مشاهده شده‌است. یک مدرسه بین‌المللی وجود دارد: مدرسه بین‌المللی جرج‌تاون.[۹] سایر مدارس خصوصی مورد تأیید وزارت آموزش و پرورش عبارتند از: مدرسه اسلامی ISA (اسلامی)، مدرسه مِی، مدرسه جدید گویان، مدرسه ملل گویان (بهائیت) و آکادمی ماریان (کاتولیک رومی). این مدارس خصوصی بسیار مورد تقاضا شده‌اند زیرا در مقایسه با مدارس دولتی کیفیت آموزشی بهتری ارائه می‌دهند.[۱۰]
در بیشتر موارد، دانش‌آموزان پس از کسب حداقل پنج درس CSEC در CXC، آموزش متوسطه خوبی داشته‌اند؛ بسته به علایق شغلی، ممکن است دو سال دیگر در دبیرستان برای مدارک CAPE بمانند یا مستقیماً به دوره‌های آموزش بیشتر یا عالی بروند. دروس CSEC معمولاً در پایه یازدهم و دروس CAPE در پایه‌های دوازدهم و سیزدهم گرفته می‌شوند، هرچند دانش‌آموزان در صورت آمادگی می‌توانند زودتر آن‌ها را بگذرانند. در برخی مدارس دانش‌آموزان ملزم به یادگیری یک زبان خارجی هستند، اما به جز دروس اصلی، برنامه درسی عموماً به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد بر اساس علایق خود تمرکز کنند. برنامه نظام آموزش بین‌المللی آی بی در گویان در دسترس نیست، اما دانش‌آموزان علاقه‌مند به برنامه دوره پیشرفته می‌توانند آن را در مدرسه بین‌المللی جرج‌تاون دنبال کنند.
مدرسه چندرشته‌ای آنا رجینا و کالج ریاست‌جمهوری تنها مدارس شبانه‌روزی گویان هستند؛ هر دو مدارس دولتی آموزش مختلط هستند.
مدارس ویژه
دانش‌آموزان دارای معلولیت یا نیازهای ویژه در مدارسی که به طور خاص برای آن‌ها طراحی شده‌اند آموزش می‌بینند. آن‌ها از برنامه درسی ملی پیروی می‌کنند، اما این برنامه در صورت نیاز تکمیل یا بازسازی می‌شود. مانند برخی جاهای دیگر، هنوز هم نوعی داغ اجتماعی برای تحصیل در مدارس ویژه وجود دارد و در نتیجه برخی والدین از ثبت‌نام فرزندانشان خودداری می‌کنند. هیچ آگاهی‌رسانی یا کارزاری اجتماعی فراگیر برای بهبود امکانات دانش‌آموزان دارای معلولیت وجود ندارد. برخی مدارس با مدارس عادی همکاری دارند؛ مثلاً کالج ریاست‌جمهوری با مدرسه دیوید رز همکاری می‌کند و در این چارچوب دانش‌آموزان کالج ریاست‌جمهوری برای دانش‌آموزان مدرسه دیوید رز کمک مالی جمع می‌کنند و سایر اشکال حمایت را ارائه می‌دهند. برخی مدارس ویژه به دانش‌آموزان محروم عاطفی و اجتماعی و نیز دانش‌آموزانی با آسیب بینایی یا شنوایی خدمت می‌رسانند.
مدارس فنی و حرفه‌ای
در سراسر کشور حدود ده مدرسه فنی/حرفه‌ای پس از دبیرستان وجود دارد. از برجسته‌ترین این مدارس می‌توان به مؤسسه فنی دولتی، مرکز آموزش صنعتی گویان، مدرسه اقتصاد خانه کارنگی (که پیش‌تر به نام مدرسه تجارت کارنگی شناخته می‌شد و در سال ۱۹۳۳ با کمک مالی امین مال کارنگی تأسیس شد)[۱۱]، مدرسه کشاورزی گویان، مؤسسه فنی نیوآمستردام (NATI) و مؤسسه فنی لیندن اشاره کرد. نهادهای خصوصی مانند شرکت قند گویان و انجمن مالکان هواپیمای خصوصی نیز آموزش فنی ارائه می‌دهند.[۴] در سال ۲۰۱۹ (۱۳۹۸ هجری شمسی)، مدرسه مهندسی هوانوردی آرت ویلیامز و هری وِندت اعتبار لازم برای صدور مدرک کاردانی و گواهی‌نامه در نگهداری هواپیما را کسب کرد.[۱۲]
آموزش عالی
این بخش شامل دانشکده‌های تربیت معلم، مدارس فنی پیشرفته و دانشگاه می‌شود.
دانشکده‌ها
- دانشکده آموزش سیریل پاتر (کالج آموزش سیریل پاتر) در سده نوزدهم برای تربیت معلمان ابتدایی تأسیس شد؛ امروز کمپوس اصلی آن در ترکِین (جرج‌تاون بزرگ) قرار دارد و مراکزی در نیوآمستردام، لیندن، رز هال، آنا رجینا و وریدِن‌هوپ دارد و برنامه‌های دو و سه ساله برای معلمان پیش‌دبستانی، ابتدایی و متوسطه به صورت ضمن خدمت و پیش از خدمت ارائه می‌دهد.[۱۳]
- مدرسه پرستاری (جرج‌تاون، نیوآمستردام) این مؤسسات آموزش پایه برای دستیاران پرستاری، پرستاران حرفه‌ای و مامایی ارائه می‌دهند.
- کالج کار کریچلوو در سال ۱۹۶۷ به عنوان بازوی آموزشی جنبش اتحادیه‌های کارگری تأسیس شد. این کالج دوره‌های پیش‌دانشگاهی در روابط صنعتی، بازرگانی، جامعه‌شناسی و برنامه CXC برای دانش‌آموختگان مدرسه که به این مدارک نیاز دارند ارائه می‌دهد. برنامه‌هایی برای معرفی مدرک دو ساله داشته، اما به دلیل مشکلات مالی این ابتکار را به تعویق انداخته‌است.[۱۴]
- کالج تعاونی کورو کورو از سوی دانشگاه گویان و انجمن مؤسسات آموزش عالی کارائیب اعتبارسنجی شده‌است. هدف اصلی این مؤسسه آموزش تمام جنبه‌های کسب‌وکار تعاونی اعلام شده‌است.[۱۵]
پژوهش‌های موسیقی
گویان خانه بسیاری از سنت‌های موسیقی منحصربه‌فرد است، اما علی‌رغم اهمیت آن برای میراث فرهنگی، موسیقی در مدارس از حمایت اندکی برخوردار بوده‌است. آموزش موسیقی در قالب تربیت معلم در CPCE ارائه می‌شود و یک مدرسه ملی موسیقی نوپا در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱ هجری شمسی) گشایش یافت.[۱۶]
سایر دانشکده‌ها
دانشگاه‌های خصوصی خارجی کوچک متعددی نیز در گویان فعال‌اند.
دانشگاه گویان
دانشگاه گویان دانشگاه اصلی کشور است که بر دو کمپوس ترکِین (دمرارا) و تَین (برباس) فعالیت می‌کند. این دانشگاه در سال ۱۹۶۳ (۱۳۴۲ هجری شمسی) تأسیس شد؛ پس از آنکه گویان با توجه به هزینه‌های تحصیل دانشجویان گویانی در دانشگاه هند غربی و سایر دانشگاه‌ها، ترجیح خود را برای داشتن یک دانشگاه محلی اعلام کرد.
این دانشگاه در رشته‌های گوناگون آموزش حرفه‌ای ارائه می‌دهد، اما دانشجویانی که می‌خواهند در حوزه‌هایی مانند مردم‌شناسی، نجوم یا کتابداری تحصیل کنند باید به خارج از کشور بروند یا از راه دور تحصیل کنند. دانشجویانی که توانایی پرداخت شهریه دانشگاه را ندارند می‌توانند از سازمان دولتی وام دانشجویی وام دریافت کنند.[۱۷] دانشگاه گویان مانند دانشگاه هند غربی عضو وابسته جامعه و بازار مشترک کارائیب و عضو انجمن دانشگاه‌های مشترک‌المنافع است.
دانشگاه آمریکایی تگزیلا (TAU)
علاوه بر دانشگاه گویان، دانشگاه آمریکایی تگزیلا گویان (TAU) مؤسسه مهم دیگری است که آموزش عالی را در گویان، به‌ویژه در زمینه پزشکی، ارائه می‌دهد. TAU که در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹ هجری شمسی) تأسیس شد، برنامه دکترای پزشکی (MD) اعتبارسنجی‌شده توسط کمیسیون اعتبارسنجی دانشکده‌های پزشکی (ACCM) و مرجع اعتبارسنجی کارائیب برای آموزش پزشکی و سایر حرفه‌های بهداشتی (CAAM-HP) ارائه می‌دهد.
حقوق بشر در آموزش
ابتکار سنجش حقوق بشر (HRMI)[۱۸] نشان می‌دهد که گویان تنها ۸۵٫۰ درصد از آنچه را که بر اساس سطح درآمد کشور باید در زمینه حق آموزش انجام دهد، محقق می‌کند.[۱۹] HRMI حق آموزش را با بررسی حقوق مربوط به آموزش ابتدایی و متوسطه تفکیک می‌کند. با در نظر گرفتن سطح درآمد گویان، این کشور ۸۴٫۷ درصد از آنچه بر اساس منابع (درآمد) باید برای آموزش ابتدایی و ۸۵٫۳ درصد برای آموزش متوسطه محقق شود را به دست می‌آورد.[۱۹]
به عنوان بخشی از تلاش پیوسته برای رفع نابرابری‌ها و ناکارآمدی‌های نظام، مجلس ملی گویان در حال بحث و بازنویسی لایحه آموزش ۲۰۰۷ بوده‌است. این لایحه گویان را به نظام آموزش جامع نزدیک‌تر می‌کند، اما علی‌رغم تعهدات گویان به کنوانسیون‌های بین‌المللی مانند پیمان‌نامه حقوق کودک سازمان ملل، تنبیه بدنی را به عنوان یک اقدام انضباطی حفظ می‌کند.[۲۰]
پیشینه
نظام آموزشی گویان زمانی یکی از بهترین‌ها در آمریکای جنوبی به‌شمار می‌رفت، اما در دهه ۱۹۸۰ به دلیل مهاجرت شهروندان تحصیل‌کرده و کمبود مشوق‌های مناسب، به شدت افت کرد. هرچند این نظام در دهه ۱۹۹۰ اندکی بهبود یافت، هنوز دانش‌آموختگان باکیفیتی که گویان برای نوسازی نیروی کار خود به آن‌ها نیاز دارد را در حد مطلوب پرورش نمی‌دهد.[۲۱]
اصلاحاتی که در این دوره رخ داد بخشی از پدیده‌ای گسترده‌تر در CARICOM پس از استعمارزدایی بود که هدف آن ارائه آموزشی بود که میراث کامل و آرمان‌های دولت‌های مستقل را بازتاب می‌داد. امروزه، در چارچوب تعهداتش به CXC، مشخصات آموزشی و رویه‌های ارزیابی گویان به دستورالعمل‌های منطقه‌ای پایبند است.[۲۲] در دهه ۱۹۷۰، مدارس تک‌جنسیتی به آموزش مختلط تبدیل شدند و مدارس خصوصی و مذهبی در نظام دولتی ادغام شدند.[۲۳]
طبق گزارش وزارت توسعه بین‌المللی (DFID)، گویان به هدف توسعه هزاره مربوط به آموزش ابتدایی همگانی دست یافته، اما همچنان با چالش گسترش دسترسی به آموزش متوسطه مناسب دست‌وپنجه نرم می‌کند.[۲۴] به عنوان یکی از فقیرترین کشورهای نیم‌کره غربی، آموزش در مدارس گویان از فناوری‌های آموزشی مانند تخته هوشمند یا سایر ابزارهای چندرسانه‌ای بهره‌ای اندک یا هیچ نمی‌برد. در واقع بسیاری از مدارس، به‌ویژه در حوزه علوم و فناوری، با کمبود منابع پایه روبرو هستند و این امر گاهی دانش‌آموزان را در مقایسه با همتایانشان در منطقه در وضعیت نامساعدی قرار می‌دهد.[۳]
منابع
- ↑ "Nineteen new ministers appointed, Vickram Bharrat named Minister of Natural Resources". Stabroek News. Retrieved 8 September 2020.
- ↑ Guyana Budget 2009 (Stabroek News), http://www.stabroeknews.com/guyana-budget-2009/
- 1 2 CIA World Factbook-Guyana,
- 1 2 Guyana National Development Strategy, Chapter 18, http://www.ndsguyana.org/document.asp بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۴-۲۸ توسط Wayback Machine
- ↑ Taharally, Liloutie Christina (1988-03-01). "Early childhood education in Guyana". Day Care and Early Education (in English). 15 (3): 28–30. doi:10.1007/BF02361461. ISSN 1573-1707.
- ↑ UNESCO, Education for All Assessment - Guyana Country Report, http://www.unesco.org/education/wef/countryreports/guyana/rapport_2.html
- 1 2 3 Stabroek News editorial, Grade Six Assessment, http://www.stabroeknews.com/2007/news/local/03/04/grade-six-assessment/
- ↑ UNICEF Guyana website, http://www.unicef.org/guyana/children_5031.htm بایگانی‌شده در ۲۰۲۰-۰۳-۲۸ توسط Wayback Machine
- ↑ Georgetown International School, http://www.isbi.com/istd-viewschool/4030-Georgetown_International_School.html بایگانی‌شده در ۲۰۰۶-۰۵-۲۳ توسط Wayback Machine
- ↑ UNESCO World Data on Education, http://www.ibe.unesco.org/fileadmin/user_upload/archive/Countries/WDE/2006/LATIN_AMERICA_and_the_CARIBBEAN/Guyana/Guyana.pdf بایگانی‌شده در ۲۰۲۱-۰۲-۲۴ توسط Wayback Machine
- ↑ "About Us".
- ↑ "Aeronautical Engineering School gets institutional accreditation". Stabroek News (in American English). 2019-12-04. Retrieved 2021-01-17.
- ↑ "CPCE Education Department". 2009-07-01. Archived from the original on 2009-07-01. Retrieved 2021-01-27.
- ↑ "No provision made for Critchlow Labour College in 2008 budget", Stabroek News, 1 March 2008.
- ↑ Kuru Kuru College website, http://www.kurukuru.edu.gy/index1.htm
- ↑ Rohan Sagar and David G. Hebert, "Research-Based Curriculum Design for Multicultural School Music: Reflections on a National Project in Guyana," Action, Criticism, and Theory for Music Education.
- ↑ University of Guyana - History webpage, http://www.uog.edu.gy/history بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۲-۱۴ توسط Wayback Machine
- ↑ "Human Rights Measurement Initiative – The first global initiative to track the human rights performance of countries". humanrightsmeasurement.org. Retrieved 2022-03-18.
- 1 2 "Guyana - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 2022-05-19. Retrieved 2022-03-18.
- ↑ Help and Shelter: Submissions on the Draft Education Bill, http://www.sdnp.org.gy/hands/ بایگانی‌شده در ۲۰۰۹-۰۴-۰۳ توسط Wayback Machine
- ↑ Educação na Guiana - Portuguese Wikipedia
- ↑ Caribbean Examinations Council Policy Document, http://www.cxc.org/section.asp?Sec=3&SSec=10&Info=79
- ↑ Education Watch-Advancement of Education in Guyana:A Case Study, http://www.un.org/Pubs/chronicle/2003/issue3/0303p47.asp
- ↑ DFID Case study-Improving access to Guyana's secondary schools, http://www.dfid.gov.uk/casestudies/files/south-america/guyana-education.asp بایگانی‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Education in Guyana». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Educação na Guiana». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای پرتغالی ، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Гайанадағы білім беру ісі». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای قزاقی، بازبینی‌شده در ۹ مه ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- آموزش و پرورش در کارائیب
- آموزش در آمریکای جنوبی