آنتونیو اسکارپا

آنتونیو اسکارپا
زادهٔ۹ مهٔ ۱۷۵۲
درگذشت۳۱ اکتبر ۱۸۳۲ (۸۰ سال)
علت مرگالتهاب مثانه ناشی از ابتلاء مزمن به سنگ کلیه[۱]
ملیتایتالیایی
محل تحصیلدانشگاه بولونیا
پیشینه علمی
شاخه(ها)کالبدشناسی
محل کاردانشگاه مودِنا
راهنمایان دانشگاهیجووانی باتیستا مورگانی
دانشجویان برجستهایگناتس دولینگر

آنتونیو اسکارپا (ایتالیایی: Antonio Scarpa؛ ۹ مهٔ ۱۷۵۲۳۱ اکتبر ۱۸۳۲) یک کالبدشناس و استاد دانشگاه اهل ایتالیا بود.

او در سن ۱۵ سالگی با قبولی در امتحانات ورودی، به دانشگاه پادووا رفت[۲] و در آنجا از شاگردان جووانی باتیستا مورگانی بود و سرانجام در رشتهٔ پزشکی در ۱۹ مه ۱۷۷۰ میلادی، فارغ‌التحصیل شد.

او مشارکت‌های فراوانی در رمینهٔ آناتومی پزشکی داشت و امروزه نامش به نیام اسکارپا، مثلث اسکارپا، سوراخ‌های اسکارپا (در سقف دهان)، مایع اسکارپا (مایه آندولنف در گوش)[۳] و گانگلیون اسکارپا (نامِ دیگرِ گانگلیون وستیبولار در عصب وستیبولار) گره خورده‌است.

وی در سال ۱۸۰۱ میلادی، «رساله‌ای دربارهٔ بیماری‌های اصلی چشم» (ایتالیایی: Saggio di osservazioni e d'esperienze sulle principali malattie degli occhi) را منتشر کرد که نخستین کتاب توصیفی بیماری‌های مهم چشم به زبان ایتالیایی محسوب می‌شود و بعدها به زبان‌های مختلفی ترجمه شد. به همین سبب به او، «پدر علم چشم‌پزشکی ایتالیا» لقب داده‌اند.[۴]

وی همچنین همکار انجمن سلطنتی (از ۱۷۹۱) و عضو فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد (از ۱۸۲۱) بود.

منابع

  1. Society for the Diffusion of Useful Knowledge (1841). Penny Cyclopaedia, vol. 21. London: C. Knight. p. 16.
  2. Rutkow, Ira M. (1988). Great Ideas in the History of Surgery. Norman Publishing. ISBN 0-930405-02-1.
  3. Jahn, Anthony F.; Santos-Sacchi, Joseph (2001). Physiology of the Ear. Thomson Delmar Learning. ISBN 1-56593-994-8.
  4. Sebastian, Anton (1999). A Dictionary of the History of Medicine. Informa Health Care. ISBN 1-85070-021-4.