آنتونیو راجی
آنتونیو راجی | |
|---|---|
![]() | |
| زادهٔ | ۱۶۲۴ ویکو مورکوته، کانتون تیچینو، سوئیس |
| درگذشت | ۱۶۸۶ |
| تحصیلات | جان لورنتسو برنینی |
| شناختهشده برای | مجسمهسازی |
آنتونیو راجی (ایتالیایی: Antonio Raggi؛ ۱۶۲۴ – ۱۶۸۶) مجسمهساز باروک روم باستان بود.
وی از شاگردان جان لورنتسو برنینی بود و مجسمهٔ الکساندر هفتم در کلیسای جامع سیهنا از آثار اوست. همچنین، یکی از مجسمههای پل سانتآنجلو از کارهای اوست.
آنتونیو راجی در ویکو مورکوتِ واقع در کنار دریاچه لوگانو به دنیا آمد. راهنمای هنریاش در رم، به مدت نزدیک به سه دهه، جان لورنتسو برنینی بود. او در آغاز به کارگاه آلساندرو آرگالدی پیوست، اما هیچیک از آثارش در آن دوره بهطور مستقل شناخته نمیشود و تا سال ۱۶۴۷، همانند ارکوله فراتا، برای برنینی کار میکرد؛ کسی که راجی به نزدیکترین و پرکارترین شاگرد او تبدیل شد.[۱] «در بیشتر موارد، برنینی پیشنمونههای دقیقی به راجی ارائه میداد و کار او را آنقدر از نزدیک زیر نظر میگرفت که مجسمههای راجی تقریباً بهخوبی مجسمههایی که مستقیماً بهدست خود برنینی ساخته شدهاند، بازتابدهندهٔ نگاه و ایدهٔ برنینی هستند.»[۲][۳]
نگارخانه
- مجسمهٔ سنت برنارد، کلیسای کیجی، سیهنا.
- سنت کارلو بورومئو، نمای ورودی سنت مارلینو، رم.
- به من دست نزن، کلیسای دومنیکو و سیستو، رم.
- فرشتگان، خانوادهٔ مقدس را وادار به قرار به مصر میکنند (۱۶۷۵) با نیمهتنههای اهداکنندگان جانبی، کلیسای جینتی، سانتآندرئا دلا واله، رم.
که با اذن و نام مسیح، هر زانویی باید در بهشت، زمین و جهان مردگان خم شود[۴] آنتونیو راجی و لئوناردو رتی، طراحیشده توسط جووانی باتیستا گولی. طاق کلیسای جزو، رم.
یادداشت
منابع
- ↑ Wittkower, R. p. 310
- ↑ "Conceit" in the sense of concetto, "conception".
- ↑ Mark S. Weil, "The Angels of the Ponte Sant' Angelo: A Comparison of Bernini's Sculpture to the Work of Two Collaborators" The Art Journal 30.3 (Spring 1971, pp. 252–259) p 256.
- ↑ Ut in nomine Jesu omne genu flectatur coelestium, terrestrium et infernorum. Philippians 2:10.
- Wittkower, Rudolf (1993). Pelican History of Art (ed.). Art and Architecture in Italy, 1600–1750. 1980. p. enguin Books Ltd.
- H. Westin, Robert (1974). "Antonio Raggi's Death of St. Cecilia". The Art Bulletin. College Art Association. 56 (3): 422–429. doi:10.2307/3049268. JSTOR 3049268.
- Bertrand Dumas, La Vierge à l'Enfant (1662) de Saint-Joseph-des-Carmes (Paris), in Trésors des églises parisennes, éditions Parigramme, Paris, 2005, pp. 122–123.
