آندره دو لرد
آندره دو لرد | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ |
| درگذشت | ۶ سپتامبر ۱۹۴۲ |
| ملیت | فرانسوی |
آندره دو لُرد (فرانسوی: André de Lorde؛ ۱ ژانویهٔ ۱۸۷۱ – ۶ سپتامبر ۱۹۴۲) فیلمنامهنویس، کتابدار، نمایشنامهنویس و نویسنده اهل فرانسه بود. از فیلمهایی که وی در آنها نقش داشته است، میتوان به خاطرات یک خدمتکار اشاره نمود.
زندگینامه مختصر
آندره دو لرد فرزند یک پزشک بود که از خانوادهای اشرافی اما بیتمکن میآمد و بعدها به چهرهای نمادین در میان نمایشنامهنویسان تئاتر گراند-گوینیول در آغاز قرن بیستم بدل شد.
او پس از کارآموزی در کانون وکلا و سپس در وزارت دارایی، در طول روز بهعنوان کتابدار در کتابخانه آرسنال و بعدتر در کتابخانه سنت-ژنوویو مشغول به کار بود. اما با فرارسیدن شب، به نمایشنامهنویسی مبدل میشد که آثارش سرشار از ابتذال و وحشت بودند. مجموعه آثار او شامل ۱۵۰ نمایشنامه است که برخی کمدی و برخی اقتباسهایی نمایشی از رمانها و داستانهای کوتاه (مانند آثار گی دو موپاسان، اکتاو میربو، ادگار آلن پو) هستند، اما در بیشتر موارد تقریباً همگی به تصویرگری ترس و وحشت اختصاص دارند. برخی از نمایشنامههایش با همکاری دیگران نوشته شدهاند، از جمله با روانشناس آلفرد بینه، که به او در نگارش آثاری با موضوعات پزشکی مانند هیستری یا جنون یاری میرساند.[۱] آندره دو لرد، که دوست موریس رنار ـ نظریهپرداز ژانر ادبی شگفت-علمی ـ بود، این ژانر را وارد صحنهٔ تئاتر کرد، با آثاری مانند نظام دکتر گودرون و پروفسور پلوم (۱۹۰۳)، تجربهٔ هولناک (۱۹۰۹)، یا آزمایشگاه توهّمات (۱۹۱۶)، که در آنها دانشمندانی به آزمایشهای پزشکی اغلب خونین و بیاخلاقانه دست میزنند.[۲]
او همچنین، تقریباً همیشه در همکاری با موریس لانده، چندین رمان پلیسی نوشتهاست، از جمله معشوق شوم شرّ (۱۹۲۳)، «داستانی تیره از انتقام که در آن نویسنده شیوههای گوناگون هیپنوتیزم را شرح میدهد».[۳] افزون بر این، نویسندهٔ شمار زیادی داستان شگفتانگیز نیز هست، سرشار از تبهکاران، دیوانگان، نفرینشدگان و ارواح، که از آنها شعری اصیل از ترس و وحشت ساطع میشود.
او همچنین فیلمنامههای چندین فیلم از دوران سینمای صامت را نوشتهاست.
وی در گورستان مونپارناس (بخش ۸) به خاک سپرده شدهاست.
منابع
- ↑ Klein, Alexandre (2018). ""Nous sommes tous, plus ou moins, sur les frontières de la grande folie". La représentation de l'aliénation dans le théâtre d'épouvante d'André de Lorde et Alfred Binet". Tous malades. Représentations du corps souffrant, sous la direction de Florence Fix (Paris, Éditions Orizons): 35–49.
- ↑ Hopkins, Fleur. "Université de l'Imaginaire : Fleur Hopkins et Les Invisibles". ActuSF. Retrieved 2025-10-11.
- ↑ Dictionnaire des littératures policières, volume 2, ص. 223 .
پیوند به بیرون
