آورو کانادا سی‌اف-۱۰۵ آرو
| سی‌اف-۱۰۵ آرو | |
|---|---|
 رونمایی از نخستین فروند سی‌اف-۱۰۵ آرو، ۴ اکتبر ۱۹۵۷ | |
| اطلاعات کلی | |
| نوع | هواگرد رهگیر |
| خاستگاه ملی | کانادا |
| کارخانه سازنده | آورو کانادا |
| کاربر اصلی | نیروی هوایی سلطنتی کانادا |
| تعداد ساخته‌شده | ۵ |
| تاریخچه | |
| نخستین پرواز | ۲۵ مارس ۱۹۵۸ |
آورو کانادا سی‌اف-۱۰۵ آرو (به انگلیسی: Avro Canada CF-105 Arrow) یک هواپیمای رهگیر بال‌دلتا بود که توسط شرکت آورو کانادا طراحی و ساخته شد. این هواپیما نوید سرعت ۲ ماخ را در ارتفاع بیش از ۵۰٬۰۰۰ فوت (۱۵٬۰۰۰ متر) می‌داد و قرار بود به عنوان رهگیر اصلی نیروی هوایی سلطنتی کانادا (RCAF) در دهه ۱۹۶۰ و پس از آن خدمت کند.
سی‌اف-۱۰۵ آرو حاصل مجموعه‌ای از مطالعات طراحی بود که در سال ۱۹۵۳ آغاز شده بودند و نسخه‌های بهبود یافته‌ای از هواپیمای آورو کانادا سی‌اف-۱۰۰ کاناک را بررسی می‌کردند. پس از مطالعات فراوان، نیروی هوایی سلطنتی کانادا طرحی بسیار قدرتمندتر را انتخاب کرد و توسعهٔ جدی آن در مارس ۱۹۵۵ آغاز شد. قرار بود این هواپیما مستقیماً از خط تولید ساخته شود و مرحلهٔ سنتی ساخت نمونهٔ اوّلیهٔ دست‌ساز را کنار بگذارد. نخستین مدل سی‌اف-۱۰۵ آرو با کد اختصاری Mk.1 RL-201، در ۴ اکتبر ۱۹۵۷، همزمان با پرتاب اسپوتنیک-۱ به‌طور عمومی رونمایی شد.
آزمایش پرواز با RL-201 در ۲۵ مارس ۱۹۵۸ آغاز شد و این طرح، هندلینگ و عملکرد عالی خود را سریعاً نشان داد و توانست به سرعت ۱٫۹ ماخ در حالت پرواز افقی با موتور پرت اند ویتنی جی۷۵ برسد. چهار مدل Mk.1 تکمیل شدند: RL-202، RL-203، RL-204 و RL-205. موتور سبک‌تر و قدرتمندتر Orenda Iroquois به‌زودی برای آزمایش آماده شد و نخستین Mk.2 RL-206 با موتور Iroquois تا اوایل سال ۱۹۵۹ برای آزمایش‌های پرواز و تأیید توسط خلبانان نیروهای هوایی سلطنتی کانادا آماده شد.
ساخت سی‌اف-۱۰۵ آرو واکنشی مستقیم به تهدیدات بالقوه‌ای از جانب اتحاد جماهیر شوروی پس از جنگ جهانی دوم بود. هدف از تولید آن، ساخت هواپیمایی با سرعت بالا، برد زیاد و توانایی رهگیری بمب‌افکن‌های شوروی در شمال کانادا قبل از رسیدن به این کشور بود.
کانادا تلاش داشت تا سی‌اف-۱۰۵ آرو را به ایالات متحده آمریکا و بریتانیا بفروشد؛ امّا در نهایت، هیچ توافقی حاصل نشد.
در ۲۰ فوریه ۱۹۵۹، جان دیفن‌بیکر نخست‌وزیر کانادا، ناگهان و قبل از اینکه بررسی برنامه‌ریزی‌شدهٔ پروژه برای ارزیابی سی‌اف-۱۰۵ آرو بتواند برگزار شود، توسعهٔ این هواپیما و موتورهای آن یعنی Iroquois را متوقف کرد.[۱] دو ماه بعد، دستور نابودی خط مونتاژ، ابزارها، نقشه‌ها، بدنه‌های موجود و موتورها صادر شد. در آن زمان، لغو این پروژه و سپس از بین بردن هواپیماهای در حال تولید، موضوع بحث‌های سیاسی فراوانی بود و هم‌اکنون نیز موضوعی برای بحث در میان مورخان و کارشناسان صنعت است. این اقدام عملاً باعث ورشکستگی و تعطیلی شرکت آورو شد و کارکنان بسیار ماهر بخش مهندسی و تولید آن نیز پراکنده شدند.
مشخصات (Arrow Mk.1)
داده‌ها از The Great Book of Fighters,[۲] The Canadian Approach to All-Weather Interceptor Development, Avro Arrow: The Story of the Avro Arrow from its Evolution to its Extinction
ویژگی‌های عمومی
- خدمه: ۲
- طول: ۷۷ فوت ۹ اینچ (۲۳٫۷۰ متر)
- پهنای بال: ۵۰ فوت (۱۵ متر)
- ارتفاع: ۲۱ فوت ۲ اینچ (۶٫۴۵ متر)
- مساحت بال‌ها: ۱٬۲۲۵ فوت مربع (۱۱۳٫۸ متر مربع)
- ایرفویل: root: NACA 0003.5 (modified); tip: NACA 0003.8 (modified)[۳]
- وزن خالی: ۴۹٬۰۴۰ پوند (۲۲٬۲۴۴ کیلوگرم)
- وزن ناخالص: ۵۶٬۹۲۰ پوند (۲۵٬۸۱۸ کیلوگرم)
- بیشترین وزن برخاست: ۶۸٬۶۰۵ پوند (۳۱٬۱۱۹ کیلوگرم)
- پیشرانه: ۲ عدد موتور afterburning turbojet پرت اند ویتنی جی۷۵, ۱۶٬۵۰۰ پوند-نیرو (۷۳ کیلونیوتن) thrust در هر موتور dry, ۲۳٬۵۰۰ پوند-نیرو (۱۰۵ کیلونیوتن) با پس‌سوز
عملکرد
- حداکثر سرعت: ۱٬۱۳۶ گره (۱٬۳۰۷ مایل بر ساعت، ۲٬۱۰۴ کیلومتر بر ساعت) در ارتفاع ۵۰٬۰۰۰ فوت (۱۵٬۰۰۰ متر)
- حداکثر سرعت: ۱٫۹۸ ماخ
- سرعت کروز: ۵۲۷ گره (۶۰۶ مایل بر ساعت، ۹۷۶ کیلومتر بر ساعت) / ۰٫۹۱ ماخ در ارتفاع ۳۶٬۰۰۰ فوت (۱۱٬۰۰۰ متر)
- بُرد رزمی: ۲۶۱ مایل دریایی (۳۰۰ مایل، ۴۸۳ کیلومتر)
- حداکثر ارتفاع: ۵۳٬۰۰۰ فوت (۱۶٬۰۰۰ متر)
- بارگیری بال: ۴۶٫۵ پوند بر فوت مربع (۲۲۷ کیلوگرم بر متر مربع)
- نیرو/وزن: ۰٫۸۲۵
تسلیحات
- موشک‌ها: ۲ عدد موشک هسته‌ای غیر هدایت‌شونده AIR-2A Genie[۴]
- یا
- ۴ عدد Canadair Velvet Glove یا ۸ عدد AIM-4 Falcon یا ۳ عدد موشک هدایت‌شونده AIM-7 Sparrow II
اویونیکس
- سیستم کنترل آتش Hughes MX-1179
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Dow 1979, p.127; "Orenda History" (بایگانی‌شده در ۱۵ مه ۲۰۰۶ توسط Archive.today). Magellan Aerospace Corporation, 2005. Retrieved: 12 March 2009.
- ↑ Green, William and Gordon Swanborough. The Great Book of Fighters. St. Paul, Minnesota: MBI Publishing, 2001. شابک ۰−۷۶۰۳−۱۱۹۴−۳.
- ↑ Lednicer, David. "The Incomplete Guide to Airfoil Usage". m-selig.ae.illinois.edu. Retrieved 16 April 2019.
- ↑ Leversedge, T.F.J. "Avro Canada CF-105 Arrow RCAF Serial 25206 (Nose Section & Components)" (PDF). Canada Aviation and Space Museum. p. 31. Archived from the original (PDF) on 2 August 2018. Retrieved 14 May 2017.