آیین بنژو

سه ایزد سان‌شینگ (سه خدای ستاره‌ای) در معبدی از آیین بنژو در جزیرهٔ جینسو، دالی، یون‌نان.

آیین بنژو (چینی: 本主教؛ پین‌یین: Běnzhǔjiào؛ به معنای «دینِ سروران») آیین بومی قوم بای، یکی از گروه‌های قومی یون‌نان در چین، است. این آیین بر پرستش ngel zex استوار است؛ واژه‌ای در زبان بای به معنای «سروران» یا «اربابان» که در زبان چینی به صورت benzhu (本主) نوشته می‌شود. این سروران، خدایان محلی و نیاکانِ الوهیت‌یافتهٔ قوم بای هستند. این آیین شباهت بسیار زیادی به دین‌های عامیانه چینی دارد.

با وجود آنکه بسیاری از مردم بای بودایی هستند، دولت محلی چین در سال‌های اخیر از احیای این دین قومی حمایت کرده است.[۱]

بنژوها

اربابان محلی و نیاکان

بنژوها عمدتاً الوهیت‌یافتهٔ نیاکان، «سروران» یا «اربابان» جوامع محلی هستند. هر روستای بای مجموعه‌ای از خدایان ویژهٔ خود را دارد که در طول تاریخ آن روستا شکل گرفته و با الوهیت‌بخشیدن به رهبران نیک‌سرشت، جنگاوران و قهرمانان، تاریخ آن جامعه را در خود بازتاب داده است.[۲] این ایزدان که با محیط پیرامون خود پیوند دارند، مردم را در برابر بیماری و خشونت محافظت می‌کنند، موجب رونق اقتصاد محلی می‌شوند و رفاه و کامیابی را به ارمغان می‌آورند.[۲]

به طور معمول، هر روستا یک بنژو را در پرستشگاه خود جای می‌دهد، هرچند گاهی چندین روستا نیز به یک بنژوی مشترک اختصاص دارند. در هر یک از روستاهای پیرامون دریاچه ارهای، مردم محلی اسطوره‌شناسی ویژه‌ای دربارهٔ سرور محلی خود پدید آورده‌اند که با روایت‌های روستاهای همسایه تفاوت دارد.[۲] این سنت به آیین معبد خدای شهر در دین عامیانهٔ چین شباهت دارد.[۲]

خدایان طبیعت

برخی دیگر از بنژوها خدایان پدیدآورندهٔ سرزمین محلی هستند.[۲] از جملهٔ آنان می‌توان به خدای کوه، خدای محصولات کشاورزی، خدای شکار، پادشاه اژدها و الههٔ مادرِ پادشاه اژدها اشاره کرد.[۲]

ویژگی‌ها

جشنواره‌های بنژو

جشنواره‌های بنژو در شهر دالی بر پایهٔ تقویم قمری چین و پس از سال نوی چینی برگزار می‌شوند. در جریان این جشنواره‌ها، زیارتگاه‌های بنژو از معابد خارج شده و در آیینی دسته‌جمعی به محل دیگری در شهر منتقل می‌شوند و چند روز در آنجا باقی می‌مانند. روستاییان با سوزاندن عود و پیشکش غذا و پول، خدایان را تا محل برگزاری آیین همراهی کرده و به پرستش آنان می‌پردازند.

روان‌شناسی و شمنیسم

قوم بای بر این باور است که روح با مرگ جسم از میان نمی‌رود، بلکه با یاری آیین‌های پیچیده‌ای که جامعهٔ زندگان برگزار می‌کند، می‌تواند به «سرزمین سایه‌ها» راه یابد.[۲] ارواح خشمگین می‌توانند موجب بیماری شوند، اما خدایان محلی از مردم در برابر آنان محافظت می‌کنند. بیماری‌ها نتیجهٔ تسخیر انسان به‌وسیلهٔ ارواح پلید دانسته می‌شوند و توسط زنان شمن درمان می‌شوند.[۲]

پرستش سنگ‌های سفید

شاخهٔ ناما از قوم بای که در نزدیکی رود مکونگ زندگی می‌کنند، سنت پرستش سنگ‌های سفید را حفظ کرده‌اند؛ آیینی که در میان اقوام برخاسته از مردم چیانگ نیز رایج است.[۲] برخی معتقدند این سنگ‌ها نماد استخوان‌های نیاکان هستند و برخی دیگر آن‌ها را نمادی از خدای آتش، یکی از ایزدان پرستیده‌شده در سراسر چین، می‌دانند.[۲]

منابع

  1. ↑ Liang Yongjia, 2013.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Cultural China, The Benzhu religion of the Bai. بایگانی‌شده در نوامبر ۳, ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine