ائتلاف جنگ خلیج فارس

ائتلاف جنگ خلیج فارس

۱۹۹۰–۱۹۹۱
  ائتلاف
وضعیتمنحل‌شده
مقرریاض، عربستان سعودی
نوعاتحاد نظامی
عضویتمشارکت‌کنندگان اصلی:
سایر مشارکت‌کنندگان:
حاکمان
خاویر پرز دکوئیار
نورمن شوارتسکف
دوره تاریخیجنگ سرد عرب
۲–۴ اوت ۱۹۹۰
۲۹ نوامبر ۱۹۹۰
• تصویب قطعنامه کنگره آمریکا علیه عراق
۱۴ ژانویه ۱۹۹۱
۱۷ ژانویه ۱۹۹۱
۲۴ فوریه ۱۹۹۱
۲ مارس ۱۹۹۱

در ۲۹ نوامبر ۱۹۹۰، قطعنامه ۶۷۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد، تشکیل یک ائتلاف نظامی چندملیتی را برای آزادسازی کویت تحت اشغال عراق، با «تمام ابزارهای لازم»، در صورت عدم خروج نیروهای عراق تا ۱۵ ژانویه ۱۹۹۱، مجاز دانست. عراق، در انجام این کار، کوتاهی کرد و ائتلاف، در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۱، بمباران هوایی علیه اهدافی در عراق و کویت را آغاز کرد. در این زمان، ائتلاف، متشکل از ۴۲ کشور بود و رهبری آن را ایالات متحده آمریکا بر عهده داشت. فرماندهی مرکزی، به رهبری آمریکا، عربستان سعودی و بریتانیا؛ فرماندهی دریایی، به رهبری آمریکا؛ فرماندهی نیروهای مشترک شرق، به رهبری مصر، عربستان سعودی، سوریه، مراکش، کویت، عمان، امارات متحده عربی، قطر، بحرین، لهستان و چکسلواکی؛ و فرماندهی نیروهای مشترک شمال، به رهبری آمریکا، بریتانیا، فرانسه، کانادا، ایتالیا، استرالیا و ترکیه بود.

در ۲۳ فوریه ۱۹۹۱، بمباران هوایی به پایان رسید و نیروهای ائتلاف، حمله زمینی به کویتِ تحت اشغال عراق و بخش‌هایی از عراق را آغاز کردند. ارتش عراق، در این نبرد، ویران شد و کویت، در ۲۸ فوریه ۱۹۹۱، به‌طور کامل، از اشغال، آزاد شد.

گروه چندملیتی (نیروهای هوایی میراژ اف۱ و آلفا جت قطر، میراژ اف۱ فرانسه، اف-۱۶ آمریکا و سی‌اف-۱۸ کانادا) از جت‌های جنگنده در طول عملیات سپر صحرا

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Desert Shield And Desert Storm: A Chronology And Troop List for the 1990–1991 Persian Gulf Crisis" (PDF). apps.dtic.mil. Archived (PDF) from the original on 12 April 2019. Retrieved 2018-12-18.

پیوند به بیرون