ابله
ابله، در استفاده مدرن، یک فرد احمق، نادان یا کمخرد است.[۱]
«ابله» یک اصطلاح فنی در زمینههای حقوقی و روانپزشکی برای برخی از انواع کمتوانیهای ذهنی عمیق بود که فرد نمیتواند از خود در برابر خطرات جسمی رایج محافظت کند. این اصطلاح به تدریج با «عقبماندگی ذهنی عمیق» جایگزین شد و با اصطلاحات دیگری جایگزین شده است.[۲] استفاده از ابله همراه با اصطلاحاتی مانند احمق، نادان، عقبمانده و مانند آنها، برای توصیف افراد دارای معلولیت ذهنی، قدیمی و توهینآمیز در نظر گرفته میشود.[۳]
ادبیات
تعداد کمی از نویسندگان از شخصیتهای «احمق» در رمان ها، نمایشنامه ها و شعرها استفاده کرده اند. نمونه هایی از آن در «خشم و هیاهو» اثر ویلیام فاکنر، «ربکا» اثر دافنه دوموریه و «پسرک احمق» اثر ویلیام وردزورث می باشد. رایج ترین تلاقی بین این دو دسته از اختلالات روانی در بحث و جدل پیرامون ادموند از «شاه لیر» اثر ویلیام شکسپیر رخ می دهد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «معنی ابله | لغتنامه دهخدا». واژه یاب. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۷-۱۲.
- ↑ "The Clinical History of 'Moron,' 'Idiot,' and 'Imbecile'". merriam-webster.com.
- ↑ "idiot, n. & adj. meanings, etymology and more | Oxford English Dictionary". www.oed.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-12.
پیوند به بیرون
