ابه

اَبه فرانسوی در قرن هجدهم

اَبه (فرانسوی: Abbé؛ برگرفته از واژهٔ لاتین abbas، و آن نیز از یونانی ἀββᾶς و از آرامیِ abba، عنوانی محترمانه که به‌صورت تحت‌اللفظی به معنای «پدر، پدرِ من» است، حالت تأکیدیِ واژه abh به معنای «پدر»)[۱] واژهٔ فرانسوی برای راهب بزرگ یا رئیس صومعه است. این عنوان همچنین برای روحانیان کاتولیکِ رده‌پایین در فرانسه که عضو فرقه‌های مذهبی نیستند به‌کار می‌رود.[۲]

تاریخچه

یک کنکوردا بین پاپ لئون دهم و پادشاه فرانسه، فرانسوای یکم (۱۵۱۶)[۳] به پادشاهان فرانسه حق نامزدی ۲۵۵ رئیس صومعهٔ افتخاری (اَبه‌های کمندانتر) برای تقریباً تمام دِیرهای فرانسه را داد، کسانی که درآمد صومعه را دریافت می‌کردند بدون اینکه نیازی به ارائه خدمات داشته باشند و در واقع، این موقعیت به‌عنوان یک سمت بدون مسئولیت ایجاد شد.[۴]

از اواسط قرن شانزدهم، عنوان آبه در فرانسه برای تمام روحانیان جوان، چه تقدیس شده و چه تقدیس نشده، استفاده می‌شد.[۲] لباس آن‌ها شامل ردای سیاه یا بنفش تیره با یقه‌ای کوچک بود و سرشان تراشیده می‌شد.[۴]

از آنجا که چنین اَبه‌هایی به ندرت ریاست یک دِیر را بر عهده داشتند، اغلب در خانواده‌های مرفه به‌عنوان مدرس خصوصی، راهنمای معنوی و غیره کار می‌کردند؛[۲] برخی (مانند گابریل بونو دو مبلی) نویسنده شدند.[۴]

افراد مذهبی اعم از پارسایان غیر کشیش و طلبه‌های «مؤسسهٔ مسیح، پادشاه و کشیش فرمانروا» نیز از عنوان محترمانهٔ آبه برخوردارند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. هارپر، دوگلاس. "abbot". واژه‌نامه ریشه‌شناسی زبان انگلیسی برخط.
  2. 1 2 3 A'Becket 1913.
  3. (A'Becket 1913) cites
    Herbermann, Charles, ed. (1913). "Abbot" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
    III under Kinds of Abbot
  4. 1 2 3  "Abbé" . دانشنامه آمریکانا. 1920.

پیوند به بیرون