ابوذر بوزجانی

ابوذر بوزجانی
نام اصلی
ابوذر بوزجانی
زادهبوزجان، تربت جام، ایران
درگذشتهحدود ۳۷۰ هجری قمری
بوزجان، تربت جام، خراسان
آرامگاهآرامگاه ابوذر بوزجانی - بوژگان ، تربت جام
نام(های) دیگربوذر، اباذر بوزجانی
پیشهشاعر
ملیتایرانی
سبک(های) نوشتاریسبک

ابوذر بوزجانی (درگذشتهٔ ۳۶۶–۳۶۷ هـ. ق)[۱] شاعر قرن چهارم ایرانی بوده‌است. او متولد بوزجان (بوژگان - تربت جام امروزی) بوده‌است و گویا در زمان حیات نیز از شهرت برخوردار بوده‌است. شیخ احمد جامی در انس التائبین و عبدالرحمن جامی در کتاب نفحات الانس به اشعار و کرامات او استناد کرده‌اند. سبکتکین، پادشاه غزنوی به دیدار او رفته‌است.[۲] اشعار او را از نخستین تجربه‌های شعر عرفانی فارسی دانسته‌اند.[۳]

بر طبق نظر محمدرضا شفیعی کدکنی، او یکی از نخستین شاعران صوفی و از اولین سرایندگان شعر عرفانی در زبان پارسی است. وی همچنین او را یکی از بزرگان مذهب محمد بن کرّام سجستانی دانسته است. [۴]

زندگی

دوران آخر حیات او را باید مقارن با کودکی ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷ - ۴۴۰) دانست. [۴]

نمونه شعر

تو به علم ازل مرا دیدی دیدی آنگه به عیب بخْریدی
تو به علم آن و من به عیب همان رد مکن آنچه خود پسندیدی


}
ما بار خدای باسزاییمواندر دو جهان یکی خداییم
ما نور و سرور عارفانیمما چشم و چراغ اولیاییم
نمرود به گاه پور آذرگفتا که خدای خلق ماییم
بیچاره‌ترین خلق او بود بیچاره بمرد و ما به‌جاییم
بس دست مبارزان کاریما بند ز هم فروگشادیم
س بیوه‌زنان که بیوه کردیمبس شاه که در لحد نهادیم
کس را نرسد چرای بر ما جز آن نبود که ما نهادیم

[۵]

منابع

  1. ↑ «ABŪ ḎARR BŪZJĀNĪ». وبگاه ایرانیکا.
  2. ↑ «ابوذر بوزجانی». وبگاه لغتنامه دهخدا. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴.
  3. ↑ «ابوذر بوزجانی». دانشنامهٔ صوفیگری. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸.
  4. 1 2 شفیعی کدکنی، ادرخت معرفت؛ جشن‌نامه دکتر عبدالحسین زرین‌کوب، ۴۳۱.
  5. ↑ فاضل، اکنوزالحکمه، ۲۸.

مآخذ

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.