ابو عزیر
ابو عزیر یک معلم مسلمان و فعال اسلامگرا در بریتانیا است. او به عنوان رهبر گروه نجاتیافته، سازمانی که دولت بریتانیا آن را به عنوان تروریست معرفی و ممنوع کرده است، فعالیت میکرد. عزیر که قبلاً عضو المهاجرون بود، یک پاکستانی -بریتانیایی است.[۱] او در مسجد فینزبوری پارک موعظه میکرد.
اظهارات جنجالی
در سال ۲۰۰۵، او حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را با عنوان «باشکوه» ستود، و گفت که اگر از نقشههای انجام حمله انتحاری مطلع میشد، به پلیس اطلاع نمیداد.[۲]
مصاحبه با مجله تایم
عزیر در یک خانواده سکولار بزرگ شد. دیدگاههای مذهبی او زمانی که در دانشگاهی در بریتانیا تحصیل کرد، محافظهکارانهتر شد. او به مجله تایم گفت: «من به دنبال نوعی نظم درونی بودم. از زمانی که به اسلام روی آوردهام، آرامش زیادی دارم.» او در مورد تروریسم گفت: «اکثر مسلمانان در بریتانیا ناامید هستند، اما نمیتوانند چیزی بگویند. آنها بمبگذاریهای لندن را تأیید نمیکنند، اما معتقدند که بریتانیا این کار را کرده است. مسلمانان در سراسر جهان به دلیل سیاست خارجی بریتانیا و ایالات متحده کشته میشوند. بسیاری احساس میکنند که نمیتوانند بنشینند و کاری در مورد آن انجام ندهند. تفاوت بین یک بمبگذار انتحاری و یک بمبافکن بی-۵۲ چیست؟ من واقعاً احساس میکنم که علیه اسلام اعلام جنگ شده است.»[۳]
مصاحبه با بیبیسی نیوز
عزیر در مصاحبهای با بیبیسی نیوزنایت گفت: «ما دیگر با شما در صلح زندگی نمیکنیم. پرچم جهاد در داخل بریتانیا برافراشته شده است، به این معنی که بمبگذاران اجازه حمله دارند.» … من هرگز به پلیس مراجعه نمیکنم زیرا معتقدم جاسوسی از مسلمانان هرگز مجاز نیست. من یک شهروند بریتانیایی هستم، اما اول یک مسلمان، دوم یک مسلمان و در نهایت هم یک مسلمان هستم. حتی اگر بریتانیایی باشم، از ارزشهای بریتانیا پیروی نمیکنم - من از ارزشهای اسلام پیروی میکنم.» عزیر گفت که دولت بریتانیا «پیمان امنیت» با مسلمانان بریتانیایی را شکسته است.
منابع
- ↑ "New group replaces al-Muhajiroun". BBC (به انگلیسی). 2005-11-18. Retrieved January 7, 2022.
- ↑ "Radical imams threatened with treason charges". The Sydney Morning Herald (به انگلیسی). 2005-08-09. Archived from the original on 2022-01-07. Retrieved January 7, 2022.
- ↑ Honigsbaum, Mark (2005-08-09). "Radical cleric leaves, but his legacy remains". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2024-05-06.