اتحادیه عمومی کارگران

اتحادیه عمومی کارگران (UGT) یک اتحادیه کارگری بزرگ اسپانیایی است که از نظر تاریخی وابسته به حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا (PSOE) بوده است.

تاریخچه

اتحادیه عمومی کارگران در ۱۲ اوت ۱۸۸۸ توسط پابلو ایگلسیاس پوسه در ماتارو (بارسلون)، با سوسیالیسم مارکسیستی به عنوان پایه ایدئولوژیک خود، با وجود وضعیت اساسنامه‌ای غیرسیاسی‌اش، تأسیس شد. تا نوزدهمین کنگره خود در سال ۱۹۲۰، مبارزه طبقاتی را به عنوان یک اصل اساسی در فعالیت اتحادیه‌ای خود در نظر نمی‌گرفت. UGT ارتباط نزدیکی با PSOE داشت.

در دوران جنگ جهانی اول، UGT خط مشی تاکتیکی روابط نزدیک و وحدت عمل را با کنفدراسیون ملی کار کنفدراسیون ملی دل تراباخو (CNT، کنفدراسیون ملی کار) دنبال کرد. UGT پس از سال ۱۹۱۷ به سرعت رشد کرد و تا سال ۱۹۲۰، ۲۰۰٬۰۰۰ عضو داشت.[۱] این دوران با روی کار آمدن دیکتاتوری میگل پریمو د ریورا به‌طور ناگهانی به پایان رسید، که انحصار قانونی سازماندهی کار را به اتحادیه تحت حمایت دولت خود، اتحادیه میهنی واگذار کرد. در حالی که CNT رویکردی رادیکال برای مقابله با رژیم در پیش گرفت و به همین دلیل ممنوع شد، UGT، اگرچه با دیکتاتوری مخالف بود، اما برای ادامه فعالیت قانونی، رویکردی مشارکتی اتخاذ کرد. UGT از ۲۷۷٬۰۱۱ عضو در دسامبر ۱۹۳۰ به ۹۵۸٬۴۵۱ عضو در دسامبر ۱۹۳۱ و به ۱٬۰۴۱٬۵۳۹ عضو در ژوئن ۱۹۳۲ رسید. بخش عمده این رشد در فدراسیون کارگران کشاورزی آن، فدراسیون ملی کارگران زمین (فدراسیون ملی تراباجادورس د لا تیرا) (FNTT) رخ داد، که از ۳۶٬۶۳۹ عضو در ژوئن ۱۹۳۰ به ۳۹۲٬۹۵۳ عضو در ژوئن ۱۹۳۲ افزایش یافت و نسبت کارگران کشاورزی در UGT را از ۱۳ درصد به ۳۷ درصد رساند. هجوم این کارگران (jornaleros) باعث رادیکالیزه شدن اتحادیه شد و آغاز خونین جنگ داخلی اسپانیا شکاف‌های داخلی را عمیق‌تر کرد که منجر به کناره‌گیری فرانسیسکو لارگو کابالرو از سمت دبیر کلی UGT در سال ۱۹۳۷ شد.[۲]

ژنرال فرانسیسکو فرانکو پس از پیروزی در جنگ داخلی اسپانیا، UGT را تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۵ به تبعید و فعالیت مخفیانه محدود کرد. این اتحادیه پس از مرگ فرانکو، در دوران گذار دموکراتیک از حالت مخفیانه خارج شد، همانند کمونیست کمیسیون‌های کارگری (Comisiones Obreras, CCOO). UGT و CCOO، در کنار هم، راه‌های اصلی نمایندگی کارگران در اسپانیای مدرن را تشکیل می‌دهند، در حالی که کنفدراسیون عمومی کار (CGT) آنارکو-سندیکالیست در جایگاه سوم و با فاصله زیادی قرار دارد.

اهداف

UGT خود را نهادی از کارگران مولد اعلام می‌کند که در راستای مشاغل و حرفه‌های آزاد سازماندهی شده است و به آزادی اندیشه احترام می‌گذارد، که به سمت تحول جامعه پیش می‌رود تا آن را بر اساس عدالت اجتماعی، برابری و همبستگی اجتماعی بنا نهد.

فدراسیون‌ها و بنیادها

اعضای کنونی

مقر UGT (مادرید).
دفتر محلی UGT، آویلا، اسپانیا
دفتر محلی UGT، کورونیا.
اتحادیه مخفف تأسیس
فدراسیون صنعت، ساخت‌وساز و کشاورزی FICA ۲۰۱۶
فدراسیون کارکنان خدمات عمومی FeSP ۲۰۱۶
فدراسیون خدمات، تحرک و مصرف FeSMC ۲۰۱۶
اتحادیه بازنشستگان UJP ۱۹۷۸
اتحادیه متخصصان و کارگران مستقل UPTA
اتحادیه کشاورزان خرد UPA ۱۹۸۲

اتحادیه کارگران خوداشتغال (Unión de Trabajadores por Cuenta Propia) (UTCP، اتحادیه کارگران خوداشتغال) یک نهاد وابسته به UGT نیست. این یک انجمن از پایین به بالا است که توسط اتحادیه کشاورزان UPA و اتحادیه متخصصان و کارگران مستقل UPTA تشکیل شده است و به این ترتیب متحد شدند تا نمایندگی خود را در داخل اتحادیه افزایش دهند و جبهه‌ای متحد در مسائل جناحی که منافع مشترک دارند، تشکیل دهند.

اعضای سابق

اتحادیه مخفف تأسیس خروج دلیل خروج عضویت (۱۹۸۱) عضویت (۱۹۹۴)
فدراسیون کشاورزی و صنایع غذایی FTA ۲۰۰۱ ۲۰۱۱ ادغام در FITAG نامشخص نامشخص
فدراسیون بازرگانی ۱۹۷۴ ۱۹۹۳ ادغام در FECHTJ ۶٬۵۵۲ نامشخص
فدراسیون بازرگانی، پذیرایی-گردشگری و بازی‌ها FECHTJ ۱۹۹۳ ۲۰۱۴ ادغام در SMC نامشخص ۵۱٬۰۱۱
فدراسیون ارتباطات، نمایش‌ها و مشاغل مختلف CEOV ۱۹۹۳ ادغام در FeS ۱۱٬۱۴۵ نامشخص
فدراسیون کارگران آموزش FETE ۱۹۳۱ ۲۰۱۶ ادغام در FeSP ۱٬۳۵۰ ۳۹٬۰۹۳
فدراسیون هتلداری ۱۹۷۹ ۱۹۹۳ ادغام در FECHTJ ۸٬۱۷۹ نامشخص
فدراسیون کارگران صنعتی و کشاورزی FITAG ۲۰۱۱ ۲۰۱۶ ادغام در FICA نامشخص نامشخص
فدراسیون صنایع سبک FIA ۱۹۹۲ ۲۰۱۱ ادغام در FITAG نامشخص ۶۹٬۵۲۷
فدراسیون خدمات عمومی FSP ۱۹۸۲ ۲۰۱۶ ادغام در FeSP ۶٬۸۸۸ ۱۳۳٬۵۰۱
فدراسیون خدمات FeS ۱۹۹۳ ۲۰۱۶ ادغام در FeSMC نامشخص ۵۹٬۳۴۶
فدراسیون خدمات برای تحرک و مصرف SMC ۲۰۱۴ ۲۰۱۶ ادغام در FeSMC نامشخص نامشخص
فدراسیون حمل‌ونقل، ارتباطات و دریا TCM ۱۹۷۷ ۲۰۱۴ ادغام در SMC ۲۱٬۹۴۲ ۷۱٬۶۲۹
فلز و ساخت‌وساز MCA ۱۹۹۸ ۲۰۱۶ ادغام در FICA نامشخص نامشخص
فدراسیون ملی کشاورزی FTT ۱۹۳۰ ۲۰۰۱ ادغام در FTA ۱۱٬۹۷۹ ۲۳٬۷۲۸
فدراسیون ملی بانکداری، اعتبار و پس‌انداز FEBCA ۱۹۷۷ ۱۹۸۳ ادغام در FEBASO ۴٬۵۲۳ نامشخص
فدراسیون ملی بانکداری، پس‌انداز، بیمه و دفاتر FEBASO ۱۹۸۳ ۱۹۹۳ ادغام در FeS نامشخص نامشخص
فدراسیون ملی صنایع شیمیایی، انرژی و صنایع وابسته FETIQUE ۱۹۸۲ ۱۹۹۲ ادغام در FIA ۱۴٬۵۶۰ نامشخص
فدراسیون ملی ساخت‌وساز، چوب و صنایع وابسته FEMCA ۱۹۷۷ ۱۹۹۸ ادغام در MCA ۲۲٬۷۰۱ ۳۷٬۱۶۶
فدراسیون ملی صنایع غذایی و دخانیات FAyT ۲۰۰۱ ادغام در FTA ۱۰٬۴۵۲ ۲۷٬۵۱۱
فدراسیون ملی بیمه، دفتر و کارگران اداری FETSO ۱۹۸۳ ادغام در FEBASO نامشخص
فدراسیون ملی فلزکاران METAL ۱۹۳۰ ۱۹۹۸ ادغام در MCA ۴۹٬۳۴۸ ۱۰۰٬۷۷۴
فدراسیون ملی معدن‌کاران ۱۹۹۲ ادغام در FIA ۹٬۶۵۲ نامشخص
فدراسیون ملی نساجی و چرم ۱۹۷۹ ۱۹۹۲ ادغام در FIA ۱۱٬۴۰۱ نامشخص

رهبری

دبیران کل

۱۸۹۹: Antonio García Quejido
۱۹۰۵: ویسنته باریو
۱۹۱۸: فرانسیسکو لارگو کابالرو
۱۹۳۸: خوزه رودریگز وگا
۱۹۴۴: Pascual Tomás
۱۹۶۸: مانوئل موئینو آرویو
۱۹۷۱: رهبری مشترک
۱۹۷۶: Nicolás Redondo
1994: Cándido Méndez
۲۰۱۶: پپه آلوارز سوارز

رؤسای

۱۸۸۸: Antonio García Quejido
۱۸۹۲: ژوزپ کوماپوسادا
۱۸۹۴: باسیلیو مارتین رودریگز
۱۸۹۶: لوئیس زوردو
۱۸۹۹: پابلو ایگلسیاس
۱۹۲۵: Julián Besteiro
1934: Anastasio de Gracia
1938: Ramón González Peña
1944: Trifón Gómez
1956: Rodolfo Llopis
۱۹۷۱: پست لغو شد

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Casanova, Julián. 'Terror and Violence: The Dark Face of Spanish Anarchism' in International Labour and Working-Class History, 67 (Spring 2005), pp. 79–99 [88].
  2. ↑ Preston, Paul. The Coming of the Spanish Civil War: Reform, Reaction and Revolution in the Spanish Second Republic. Routledge. New York. 1994. p. 78.

پیوند به بیرون

رده:اتحادیه‌های صنفی