اتحادیه ملی فلاندر
اتحادیه ملی فلاندر Vlaamsch Nationaal Verbond | |
|---|---|
![]() | |
| رهبر | استاف د کلرک (تا ۱۹۴۲) هندریک الیاس (از ۱۹۴۲) |
| بنیانگذاری | ۸ اکتبر ۱۹۳۳ |
| انحلال و برچینش | ۲ سپتامبر ۱۹۴۴ |
| پیشین | فرانتپارتی |
| ستاد | بروکسل، بلژیک |
| روزنامه | فولک ان استات (ملت و دولت) |
| شاخه جوانان | «جوانان ناسیونالسوسیالیست در فلاندر»[۱] |
| شاخه شبهنظامی | میلیشیای دیتش — تیپهای سیاه |
| اعضای ثبتنام کرده | ۲۵,۰۰۰ (تخمین ۱۹۳۹) [۲] |
| مرام سیاسی | فاشیسم ملیگرایی فلاندری هلند بزرگ[۴] دولتگرایی شرکتی[۵] عوامگرایی جناح راست |
| طیف سیاسی | سیاستهای راست تندرو[۶] |
| همتای فرانسویزبان | حزب رکس (۱۹۳۶–۱۹۳۷)[۷] |
| شعار | «اقتدار، انضباط و هلند بزرگ» |
| سرود | De Zwarte Leeuw («شیر سیاه») |
![]() | |
اتحادیه ملی فلاندر (هلندی: Vlaamsch Nationaal Verbond؛ تلفظ در هلندی: [ˈvla:ms nɑ(t)ɕo:ˈna:l vɛrˈbɔnt]) که بهطور گسترده با نام اختصاری VNV شناخته میشود، یک حزب سیاسی ملیگرای فلاندری بود که بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ در بلژیک فعالیت میکرد.[۸] این حزب در جریان اشغال بلژیک توسط آلمان در جنگ جهانی دوم، به نیروی پیشرو در همکاری سیاسی در فلاندر تبدیل شد. این حزب که تمایلات اقتدارگرایانه داشت، خواهان ایجاد یک «هلند بزرگ» (Dietsland) از طریق ترکیب فلاندر و هلند بود.
خاستگاه
اتحادیه ملی فلاندر (VNV) در ۸ اکتبر ۱۹۳۳ بنیان نهاده شد. ریشههای این حزب در «فرانتپارتی» نهفته بود؛ یک حزب میهنپرست و میانهروی فلاندری که در سال ۱۹۳۲ توسط «استاف د کلرک» قبضه شد و به سمت راست گرایش پیدا کرد.[۹] اتحادیه ملی فلاندر از همان ابتدا اقتدارگرا و ضد دموکراتیک بود و از ایدههای فاشیستی در سایر نقاط اروپا تأثیر میگرفت.[۱۰] با این حال، در ابتدا هر دو جناح میانهرو و رادیکال را شامل میشد و فینفسه یک سازمان واقعاً فاشیست محسوب نمیشد..[۱۱] از نظر ایدئولوژیک، این حزب بلژیک را رد میکرد و از ایجاد یک نظام سیاسی جدید موسوم به «هلند بزرگ» از طریق ادغام فلاندرِ بلژیک و کشور هلند حمایت میکرد که از نظر زبانی و قومی همگن باشد. شعار حزب این بود: «اقتدار، انضباط، دیتشلند».
این حزب عناصر ایدئولوژیک مشترک بسیاری با وردیناسو داشت؛ حزب رقیبی که دو سال زودتر تأسیس شده بود اما اندکی کمتر رادیکال بود. برخلاف وردیناسو، اتحادیه ملی فلاندر در انتخابات شرکت میکرد و یک جناح نسبتاً میانهرو را نیز در بر میگرفت.[۱۲] در ابتدا، تفاوت دیگر آن با وردیناسو در این بود که یک جنبش یهودستیز محسوب نمیشد. با این حال، پس از سال ۱۹۳۵، بیشتر از روی محاسبات سیاسی تا اعتقادات ایدئولوژیک، بهطور فزایندهای از عناصر ضدیهود استقبال کرد.[۱۳]
در انتخابات عمومی ۱۹۳۶ بلژیک، اتحادیه ملی فلاندر حدود ۱۳٫۶٪ از آرای فلاندر را به دست آورد که معادل ۷٫۱٪ در سطح ملی بود. پس از این انتخابات که در آن حزب ملیگرای راست افراطی و کاتولیک رکس نیز عملکرد قدرتمندی داشت، دو حزب اتحادیهای را با هدف ایجاد یک دولت ابرشرکتمحور در بلژیک با خودمختاری گسترده برای فلاندر منعقد کردند. اتحادیه ملی فلاندر تنها پس از یک سال این توافق را لغو کرد.[۷] در انتخابات ۱۹۳۹، اتحادیه ملی فلاندر سهم خود از آرای فلاندر را با کمی افزایش به ۱۵٪ (۸٫۴٪ در سطح ملی) رساند، در حالی که آرای حزب رکس با فروپاشی مواجه شد.[۱۲]
با وجود همکاری با شاخه فلاندریِ حزب کاتولیک (که یک حزب جریان اصلی مرکز-راست بود) در سطح محلی، «د کلرک» متوجه شد که جنبش او نخواهد توانست از طریق ابزارهای دموکراتیک قدرت را به دست گیرد. در عوض، او با آلمان نازی تماس گرفت، به این امید که پروژه او با کمک آلمانیها محقق شود. او با آبور، سرویس اطلاعات نظامی آلمان، تماس گرفت و به آنها اطلاع داد که بخشی از ارتش بلژیک از جنبش او حمایت میکنند و در صورت اعلام جنگ توسط آلمان، میتوانند تحت کنترل او باشند. سازمان امنیت دولت بلژیک از این تماسها آگاه شد و برخی از حامیان اتحادیه ملی فلاندر را بازداشت کرد.[۱۲]
همکاری

زمانی که آلمان نازی در سال ۱۹۴۰ بلژیک را اشغال کرد، «د کلرک» علیرغم اظهارات قبلیاش مبنی بر عدم انجام چنین کاری، بلافاصله تصمیم گرفت اتحادیه ملی فلاندر را به سمت همکاری با اشغالگران سوق دهد. آدولف هیتلر یک دولت غیرنظامی (مانند آنچه در هلند بود) مستقر نکرد، بلکه در عوض یک اداره نظامی به ریاست ژنرال الکساندر فون فالکنهاوزن از ارتش آلمان (ورماخت) ایجاد کرد. این مسئله، در کنار جدا شدن «وارد هرمانز» و «رنه لاگرو» برای تشکیل اساس ژرمنی،[۱۴] باعث شد اتحادیه ملی فلاندر از کانون توجه خارج شود و همین امر آنها را مجبور کرد تا برای به دست آوردن نفوذ، همکاریهای خود را تشدید کنند. هیتلر و رهبر اساس، هاینریش هیملر، از این وضعیت بهرهبرداری کردند و با تأسیس گروههای همکاریجوی افراطیتر مانند «تیپ ۶ داوطلبانه اساس لانگمارک» و «دِفلاخ» (DeVlag - کارگروه آلمانی-فلاندری)، رقابت بین گروههای مختلف را افزایش دادند. با این وجود، سیاستمداران اتحادیه ملی فلاندر در چندین شهر فلاندر به مقام شهرداری منصوب شدند. ادارات محلی تحت رهبری اتحادیه ملی فلاندر در سازماندهی اخراج و فرستادن یهودیان بلژیک به اروپای شرقی به عنوان بخشی از هولوکاست در بلژیک مشارکت کردند. آنها داوطلبانه سیاستهای نازیها، مانند اجبار یهودیان به استفاده از نشان زرد را اجرا کردند. فعالان اتحادیه ملی فلاندر رهبری پوگروم آنتورپ (کشتار یهودیان) در آوریل ۱۹۴۱ را بر عهده داشتند.[۱۵]
«د کلرک» در اکتبر ۱۹۴۲ بهطور ناگهانی درگذشت و هندریک الیاس که عضوی از جناح میانهروتر بود، جانشین او شد. الیاس به همکاری با نازیها ادامه داد اما تلاش کرد با دولت نظامی به توافق برسد تا از استقرار یک دولت غیرنظامی متشکل از نازیها جلوگیری کند. الیاس شکست خورد، زیرا هیتلر نهاد جدید را مستقر کرد و در سال ۱۹۴۴ الحاق فلاندر به خاک آلمان را اعلام نمود؛ هفت هفته بعد، بلژیک توسط متفقین آزاد شد. پس از آزادسازی بلژیک، فعالیت اتحادیه ملی فلاندر غیرقانونی اعلام شد. الیاس به آلمان گریخت اما پس از جنگ محاکمه و تا سال ۱۹۵۹ زندانی شد.
عملکرد در رایگیریها
| انتخابات | آراء | کرسیها | رتبه | دولت | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| # | % | # | ± | |||
| انتخابات سراسری بلژیک ۱۹۳۶ | ۱۶۶٬۷۳۷ | ۷٫۰۶ | ۱۶ از ۲۰۲ |
|||
| انتخابات سراسری بلژیک ۱۹۳۹ | ۱۶۴٬۲۵۳ | ۸٫۴۰ | ۱۷ از ۲۰۲ |
|||
منابع
- ↑ Witte, Els; Craeybeckx, Jan; Meynen, Alain (2010). Political History of Belgium: From 1830 Onwards. Asp / Vubpress / Upa. pp. 203–204. شابک ۹۷۸−۹۰−۵۴۸۷−۵۱۷−۸.
- ↑ VLAAMS NATIONAAL VERBOND (VNV). www.belgiumwwii.be.
- ↑ DBNL. "Maurice de Wilde, België in de Tweede Wereldoorlog. Deel 3 · dbnl". DBNL (به هلندی). Retrieved 2021-07-03.
- ↑ تا ۱۹۴۰[۳]
- ↑ Badie, Bertrand; Berg-Schlosser, Dirk; Morlino, Leonardo, eds. (7 September 2011). International Encyclopedia of Political Science. SAGE Publications (published 2011). ISBN 978-1-4833-0539-4. Retrieved 9 September 2020.
… fascist Italy … developed a state structure known as the corporate state with the ruling party acting as a mediator between 'corporations' making up the body of the nation. Similar designs were quite popular elsewhere in the 1930s. The most prominent examples were Estado Novo in Portugal (1932–1968) and Brazil (1937–1945), the Austrian Standestaat (1933–1938), and authoritarian experiments in Estonia, Romania, and some other countries of East and East-Central Europe,
- ↑ Witte, Els (2009). Political History of Belgium, from 1830 onwards. ASP. p. 157.
- 1 2 Capoccia, Giovanni (2005). Defending Democracy: Reactions to Extremism in Interwar Europe. Johns Hopkins University Press. p. 114.
- ↑ Kinderen van de collaboratie. Ervaringen en getuigenissen van nakomelingen van collaborateurs in de Tweede Wereldoorlog. University of Ghent, 2010, Master thesis history
- ↑ Ishiyama and Brening, p. 1123
- ↑ B. De Wever, Vlaams Nationaal Verbond (VNV) at Belgium-WWII
- ↑ Payne, Stanley G. (1995). A History of Fascism, 1914–1945. University of Wisconsin Press. p. 424.
- 1 2 3 De Wever, Bruno (2006). "Belgium". World Fascism: A Historical Encyclopedia. Vol. 1. ABC-CLIO. p. 86.
- ↑ Kallis, Aristotle (2009). Genocide and Fascism: The Eliminationist Drive in Fascist Europe. Routledge. p. 278.
- ↑ Rees (1991). Biographical Dictionary of the Extreme Right. p. 179.
- ↑ Kallis, Aristotle (2009). Genocide and Fascism: The Eliminationist Drive in Fascist Europe. Routledge. p. 280.
- Clough, Shepard B. (1946) [1945]. "IX: The Flemish Movement". In Goris, Jan-Albert (ed.). Belgium. The United Nations. Berkeley, CA: University of California Press.
- De Wever, Bruno (1994). Greep naar de Macht: Vlaams-nationalisme en Nieuwe orde, het VNV 1933-1945. Tielt: Lannoo. ISBN 902092267X.
- Ishiyama, John T.; Breuning, Marijke (1998). Ethnopolitics in the New Europe. Lynne Rienner Publishers. ISBN 978-1555876104.
- Rees, Philip (1991). Biographical Dictionary of the Extreme Right Since 1890. Simon & Schuster. ISBN 978-0130893017.

