اتوبوس‌رانی حومه‌ای پیس

اتوبوس‌رانی حومه‌ای پیس
مادرسازمان حمل‌ونقل منطقه‌ای ایلینوی
تأسیس‌شده۱۹۸۴ (1984)
دفتر مرکزیآرلینگتون هایتز
محلیشمال ایلینوی
محدوده خدماتشهرستان‌های شهرستان کوک، شهرستان لیک، شهرستان ویل، شهرستان کین، شهرستان مک‌هنری و شهرستان دوپیج (ایلینوی)
نوع خدماتترازیت، اتوبوس، سرویس جابه‌جایی معلولان و سالمندان
مسیرها۱۳۴
ناوگان۷۳۳ دستگاه اتوبوس مسیر ثابت (دارای ایستگاه و برنامه زمانی مشخص)
۴۰۱ سرویس ون‌پول (خودروهای اشتراکی برای گروه‌های هم‌مسیر)
۱۱ سرویس «سفارشی» (خدمات پاسخگو به تقاضا و رزرو قبلی)
۱٬۲۳۰ خودروی پاراترانزیت (ویژه جابه‌جایی افراد دارای معلولیت و سالمندان)
۳۷ سرویس «اعزام خودرو با تماس» (خدمات سفارشی تلفنی)[۱]
تعداد مسافران روزانه۸۱٬۸۰۰ (روزهای غیرتعطیل هفته، سه‌ماههٔ آخر سال؛ ۲۰۲۵)[۲]
تعداد مسافران سالانه۲۰٬۰۸۵٬۸۰۰ (۲۰۲۵)[۳]
نوع سوختگازی، باتری-برقی، گازوئیل، هایبرید گازوئیل-برقی
مدیر اجراییملیندا متزگر
وب‌گاهpacebus.com

اتوبوس‌رانی حومه‌ای پِیس (به انگلیسی: Pace Suburban Bus) که به اختصار به آن پِیس (به انگلیسی: Pace) می‌گویند، یک آژانس حمل‌ونقل عمومی است که به نواحی حومه‌ای در منطقه کلان‌شهری شیکاگو در ایلینوی، ایالات متحده خدمات‌رسانی می‌کند. «پیس» همچنین تنها ارائه‌دهنده خدمات عمومی «پاراترانزیت» در شمال شرقی ایلینوی (شامل خدمات در شهر شیکاگو) است و یکی از بزرگ‌ترین خدمات پاراترانزیت در ایالات متحده را برای مسافران دارای معلولیت اداره می‌کند.[۴] در سال ۲۰۲۵، «پیس» جابه‌جایی حدود ۱۶٫۴ میلیون مسافر را گزارش کرد که نشان‌دهنده بازیابی ۶۷ درصدی تعداد مسافران نسبت به دوران پیش از پاندمی است.[۵]

«پیس» یکی از سه هیئت خدماتی است که از نظر مالی توسط «سازمان حمل‌ونقل منطقه‌ای» حمایت می‌شود؛ سازمانی که به موجب قانون سازمان حمل‌ونقل منطقه‌ای مصوب ۱۹۸۳ ایجاد شد. این سه هیئت خدماتی شامل «پیس»، «مترا» و «سازمان حمل‌ونقل شیکاگو» (سی‌تی‌اِی) هستند. این قانون، در بخشی از خود، آژانس‌های اتوبوس‌رانی پراکنده حومه‌ای را که در آن زمان وجود داشتند متحد کرد و فرمولی را برای تأمین بودجه هیئت‌های خدماتی که شبکه ترانزیت شمال شرقی ایلینوی را تشکیل می‌دهند، تدوین نمود.[۴]

امروزه، مجموعهٔ خدمات «پیس» گزینه‌های حمل‌ونقلی را برای ساکنان ۲۷۴ منطقه شهرداری واقع در سراسر شهرستان‌های کوک، دوپیج، کین، لِیک، مک‌هنری و ویل فراهم می‌کند. به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ارائه‌دهندگان خدمات اتوبوس‌رانی در آمریکای شمالی، «پیس» مساحتی معادل ۳٬۶۷۷ مایل مربع را پوشش می‌دهد؛ منطقه‌ای که حدود ۱۵ برابرِ وسعت شهر شیکاگو است و روزانه به حدود ۱۲۷٬۰۰۰ مسافر خدمات ارائه می‌دهد.[۴]

دفتر مرکزی «پیس» در آرلینگتون هایتز واقع شده است و این آژانس توسط یک هیئت مدیره ۱۳ عضوه اداره می‌شود که ۱۲ نفر از آن‌ها شهرداران فعلی و سابق حومه شهر هستند و به نمایندگی از نواحی مربوط به خود در منطقه شمال شرقی ایلینوی فعالیت می‌کنند. مدیر باقی‌مانده، کمیسر دفتر شهردار شیکاگو در امور افراد دارای معلولیت است که نمایندگی مسافران پاراترانزیت شهر شیکاگو را بر عهده دارد.[۶]

محدوده خدماتی پِیس

«پِیس» به منطقه شمال شرقی ایلینوی خدمات‌رسانی می‌کند که شامل شهرستان کوک (جایی که شهر شیکاگو در آن واقع شده) و همچنین شهرستان‌های پیرامونی منطقه یعنی دوپیج، کین، لیک، مک‌هنری و ویل می‌شود. برخی از مسیرهای اتوبوس پِیس به بخش‌هایی از شیکاگو و شمال غربی ایندیانا نیز سرویس می‌دهند. در برخی مناطق، به‌ویژه اوانستون، ریور فارست، اوک پارک، سیسرو و اسکوکی، هر دو سازمان پِیس و سی‌تی‌اِی (CTA) خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند.

بسیاری از پایانه‌های مسیرهای پِیس در ایستگاه‌های قطار و پایانه‌های اتوبوس سی‌تی‌اِی و ایستگاه‌های «مِترا» واقع شده‌اند. سی‌تی‌اِی و پِیس از سال ۲۰۱۴ از یک سیستم پرداخت مشترک به نام «ونترا» (Ventra) استفاده می‌کنند. داشتن حساب ونترا برای دریافت امکانِ «تعویض خط» (Transfers) الزامی است.[۷] در سال ۲۰۱۵، مِترا نیز به اپلیکیشن ونترا اضافه شد.[۸]

اتوبوس‌های پِیس عموماً مسیرهای طولانی‌تری نسبت به اتوبوس‌های سی‌تی‌اِی دارند. با توجه به وسعت جغرافیایی منطقه تحت پوشش، خدمات پِیس توسط نُه بخش عملیاتی (که در ادامه آمده است) و همچنین طبق توافق‌نامه‌هایی با چندین شهرداری و اپراتور خصوصی (شرکت‌های اتوبوس مدرسه و مربی‌های مسافرتی) ارائه می‌شود.

ساختار عملیاتی پِیس

«پِیس» مالک ۱۲ مرکز است، که شامل نُه توقفگاه اتوبوس (که با نام بخش‌های عملیاتی نیز شناخته می‌شوند)، یک دفتر «پاراترانزیت اِی‌دی‌اِی» (خدمات سالمندان و معلولان) در شهر شیکاگو و دفتر مرکزی آن در آرلینگتون هایتز است.[۹]

در تابستان ۲۰۲۴، «پِیس» به طور رسمی «پردیس جنوبی» خود را در مارکهامِ ایلینوی افتتاح کرد؛ این مجموعه شامل دفاتر اداری و یک مرکز مدرن «پذیرش اتوبوس» برای تحویل‌گیری و آزمایش وسایل نقلیه جدید پیش از ورود به ناوگان است.[۱۰]

دفتر مرکزی در آرلینگتون هایتز
بخش عملیاتی محل توقفگاه مناطق تحت پوشش
فاکس وَلی آرورای شمالی مناطق آرورا و نیپرویل
هریتج پلین‌فیلد شهرستان ویل، جولیت و حومه‌های جنوب غربی
شمال واکیگان شهرستان لِیک
نورث شُر اوانستون شمال شهرستان کوک و جنوب شرقی شهرستان لِیک
شمال غربی دس‌پلینز شمال غربی شهرستان کوک
ریور الگن منطقه الگن بزرگ و حومه‌های دورِ غربی
جنوب مارکهم جنوب شهرستان کوک، بخش جنوبی شیکاگو و شهرستان دوپیج
جنوب غربی بریج ویوو جنوب غربی شهرستان کوک و بخش جنوبی شیکاگو
غرب ملروز پارک غرب شهرستان کوک و شهرستان دوپیج

منابع

  1. ↑ About Pace
  2. ↑ "Transit Ridership Report Fourth Quarter 2025" (PDF). انجمن حمل‌ونقل همگانی آمریکا. February 20, 2026. Retrieved February 27, 2026.
  3. ↑ "Transit Ridership Report Fourth Quarter 2025" (PDF). انجمن حمل‌ونقل همگانی آمریکا. February 20, 2026. Retrieved February 27, 2026.
  4. 1 2 3 "Official About Pace webpage".
  5. ↑ "Regional Transportation Authority | Regional transit ridership continues to grow in 2025 with 12.3M more rides year-over-year". Regional Transportation Authority (in English). Retrieved 2026-01-30.
  6. ↑ Pace. "Pace Board of Directors". Retrieved 2008-10-22.
  7. ↑ "Ventra™ is here, Pace riders" (Press release). Pace. 2014-03-19. Archived from the original on 2014-04-07. Retrieved 2014-03-19.
  8. ↑ "CTA, Metra and Pace Release New Ventra App to the Public". Chicago Transit Authority. Retrieved 23 December 2018.
  9. ↑ "Pace Divisions | Pace Suburban Bus". www.pacebus.com. Retrieved 2021-04-19.
  10. ↑ "Governor JB Pritzker Joins Pace to Celebrate Agency's Latest Investment in the South Suburbs | Pace Suburban Bus". www.pacebus.com (in English). 2024-07-16. Retrieved 2025-07-01.