اتو دوم (مارگراف براندنبورگ)
| اتو دوم | |
|---|---|
 مهر اتو دوم | |
| مارگراف براندنبورگ | |
| سلطنت | ۱۱۸۴–۱۲۰۵ میلادی |
| پیشین | اتو یکم |
| جانشین | البرشت دوم |
| زاده | پس از ۱۱۴۷ میلادی نامشخص |
| درگذشته | ۴ ژوئیه ۱۲۰۵ میلادی نامشخص |
| همسر(ان) | آدا از هلند |
| خاندان | خاندان آسکانیا |
| پدر | اتو یکم |
| مادر | جودیت لهستان |
اتو دوم، مارگراف براندنبورگ (به آلمانی: Otto II. von Brandenburg) معروف به اتو بخشنده، یکی از حکمرانان برجسته خاندان آسکانیا در اواخر قرن دوازدهم و اوایل قرن سیزدهم میلادی بود که پس از مرگ پدرش، اتو یکم، مارگراف براندنبورگ، در سال ۱۱۸۴ میلادی زمام امور را در دست گرفت. او سیاست‌های پدر و پدربزرگش، آلبرشت خرس، را در زمینه گسترش نفوذ قلمرو ارضی آلمان به سمت شرق و تثبیت ساختارهای مسیحیت ادامه داد و با دعوت از مهاجران ژرمن، فرآیند آبادانی اراضی بکر را شتاب بخشید. دوران حکومت او با درگیری‌های مداوم نظامی در مناطق مرزی علیه قبایل اسلاوهای غربی و همچنین کشمکش بر سر ادعاهای ارضی پادشاهی دانمارک به رهبری کائوت ششم در سواحل دریای بالتیک متمایز می‌شد[۱].
او علاوه بر اقدامات نظامی، به عنوان حامی بزرگ کلیساهای محلی و به ویژه صومعه لهنین شناخته می‌شد و بخش زیادی از دارایی‌ها و املاک موروثی خود را به این صومعه و اسقف‌نشین‌های منطقه اهدا کرد که همین امر مایه شهرت او به عنوان فرمانروایی بخشنده گردید. اتو دوم در جریان مناقشات داخلی امپراتوری مقدس روم، ابتدا از فیلیپ سوابی حمایت کرد اما بعدها برای حفظ منافع سیاسی مارگراف‌نشین براندنبورگ، موضع خود را به سمت خاندان هابسبورگ و اتوی چهارم تغییر داد. با مرگ ناگهانی او در ژوئیه ۱۲۰۵ میلادی بدون داشتن هیچ فرزندی، خط جانشینی به برادر کوچکترش، آلبرشت دوم، مارگراف براندنبورگ منتقل شد و او در صومعه خانوادگی آسکانیا به خاک سپرده شد[۲].
یادداشتها
منابع
- ↑ Partenheimer, Lutz (2003). Albrecht der Bär: Gründer der Mark Brandenburg (in English). Böhlau Verlag. p. 224. ISBN 978-3412163020.
- ↑ Schich, Winfried (2001). Wirtschaft und Kulturlandschaft: Gesammelte Beiträge zur Geschichte Mitteldeutschlands und Brandenburgs (in English). BWV Verlag. p. 195. ISBN 978-3830501688.
- تاریخ براندنبورگ
- درگذشتگان ۱۲۰۵ (میلادی)