اتو سوم (مارگراف براندنبورگ)

اتو سوم
مجسمه مشترک اتو سوم و برادرش یوهان یکم در برلین
مارگراف براندنبورگ
سلطنت۱۲۲۰–۱۲۶۷ میلادی
پیشینالبرشت دوم
جانشیناتو چهارم
زاده۱۲۱۵ میلادی
نامشخص
درگذشته۹ اکتبر ۱۲۶۷ میلادی
براندنبورگ آن در هافل
آرامگاه
همسر(ان)بئاتریس بوهم
فرزند(ان)یوهان سوم، مارگراف براندنبورگ-سالزودل
اتو پنجم، مارگراف براندنبورگ-سالزودل
البرشت سوم، مارگراف براندنبورگ-سالزودل
اتو ششم، مارگراف براندنبورگ-سالزودل
کونیگونده براندنبورگ
خاندانخاندان آسکانیا
پدرالبرشت دوم
مادرماتیلدا از گرویتسش

اتو سوم، مارگراف براندنبورگ (به آلمانی: Otto III. von Brandenburg) معروف به اتو پارسا، یکی از فرمانروایان برجسته و تأثیرگذار خاندان آسکانیا در قرن سیزدهم میلادی بود که از سال ۱۲۲۰ میلادی به همراه برادر بزرگترش، یوهان یکم، مارگراف براندنبورگ، به صورت مشترک بر مارگراف‌نشین براندنبورگ فرمان راند و پس از مرگ برادرش در سال ۱۲۶۶ میلادی، تا پایان عمر به تنهایی حکومت کرد. دوران صدارت مشترک این دو برادر نقطه عطفی در تاریخ شمال آلمان محسوب می‌شود، زیرا آن‌ها با توسعه ارضی سازمان‌یافته به سمت شرق، الحاق مناطق تلتو، بارنیم، اوکرمارک و اولین بخش‌های نیومارک در شرق رود اودر، قلمرو خود را به شدت گسترش دادند. اتو سوم جایگاه براندنبورگ را در ساختار امپراتوری مقدس روم به چنان مرتبه والایی رساند که در سال ۱۲۵۶ میلادی رسماً کاندیدای احراز مقام پادشاهی آلمان گردید[۱].

او در کنار جهان‌گشایی، نقش بسیار مهمی در فرآیند شهرنشینی نوین منطقه ایفا کرد و به همراه برادرش بنیان‌گذار شهر کولن و همچنین پایتخت کنونی آلمان یعنی برلین امروزی به شمار می‌رود. اتو سوم از طریق پیوند زناشویی با بئاتریس بوهم، دختر ونتسل یکم، پادشاه بوهم، علاوه بر تحکیم روابط دیپلماتیک با اروپای مرکزی، منطقه لوزاتیای علیا را به عنوان جهیزیه به قلمرو خود ضمیمه کرد. این فرمانروای نامدار در طول حیات خود صومعه‌ها و مراکز مذهبی متعددی را تأسیس کرد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به صومعه مارین‌زی با همکاری فرقه سیسترسی‌ها اشاره نمود؛ وی سرانجام در اکتبر ۱۲۶۷ میلادی درگذشت و بر اساس سنت خانوادگی خاندان آسکانیا در صومعه لهنین به خاک سپرده شد[۲].

یادداشتها

منابع

  1. ↑ Partenheimer, Lutz (2003). Albrecht der Bär: Gründer der Mark Brandenburg (in English). Böhlau Verlag. p. 245. ISBN 978-3412163020.
  2. ↑ Schich, Winfried (2001). Wirtschaft und Kulturlandschaft: Gesammelte Beiträge zur Geschichte Mitteldeutschlands und Brandenburgs (in English). BWV Verlag. p. 228. ISBN 978-3830501688.