اتو چهارم (دوک باواریا)

اتو چهارم، دوک باواریا
زاده	۳ ژانویه ۱۳۰۷ میلادی
درگذشت	۱۴ دسامبر ۱۳۳۴ میلادی (در سن ۲۷ سالگی) مونیخ
خاکسپاری	صومعه سلیگنتال در لاندسهوت
همسر(ها)	ریشاردا یولیش
پدر	اشتفان یکم، دوک باواریا
مادر	جودیت شوایدنیتس

اتو چهارم، دوک باواریا (به آلمانی: Otto IV. von Niederbayern) (زاده ۳ ژانویه ۱۳۰۷ میلادی – درگذشته ۱۴ دسامبر ۱۳۳۴ میلادی) از سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۳۴ میلادی دوک باواریای سفلی بود. او از خاندان ویتلزباخ بود.که فرزند اشتفان یکم، دوک باواریا و همسرش جودیت شوایدنیتس بود، پس از درگذشت زودهنگام پدرش در دسامبر ۱۳۱۰ میلادی، در سنین خردسالی قلمرو باواریا سفلی را به دست گرفت؛ اما دوران آغازین حاکمیت او به دلیل صغر سن تحت قیمومیت و سرپرستی امپراتور لودویگ چهارم اداره شد تا اینکه سرانجام با رسیدن به سن قانونی، اداره امور قلمرو را به صورت مشترک با برادرش هاینریش چهاردهم و پسرعمویش هاینریش پانزدهم بر عهده گرفت و مرزها تثبیت گردید.

زندگی‌نامه

او در سال ۱۳۳۰ میلادی با «ریشاردا از یولیش» (Richarda von Jülich) ازدواج کرد. اتو در سال ۱۳۲۲ میلادی با دو دوک دیگر باواریای سفلی—که روابط میان آن‌ها همواره با تنش و درگیری همراه بود—وارد جنگ شد.

هنگامی که سرانجام در سال ۱۳۳۱ میلادی قلمرو حاکمیتی میان فرمانروایان تقسیم شد، بخش موسوم به «باواریا-بورگ‌هاوزن» به اتو رسید؛ قلمروی که علاوه بر بورگ‌هاوزن، مناطق اوتینگ، تراون‌اشتاین، هال و سرزمین‌های تابعه زالتسبورگ را نیز در بر می‌گرفت. او اقامتگاه خود را در بورگ‌هاوزن قرار داد. اتو به دلیل کینه‌ای که از برادرش هاینریش در دل داشت، تمام املاک و دارایی‌های خود را به امپراتور «لودویگِ باواریایی» (لودویگ چهارم) وصیت کرد. با این حال، هنگامی که اتو در سال ۱۳۳۴ میلادی درگذشت، هاینریش چهاردهم بدون آنکه لودویگ چهارم اقدامی علیه او انجام دهد، قلمرو باواریا-بورگ‌هاوزن را تصاحب کرد. در نهایت پس از مرگ زودهنگام یوهان اول (فرزند هاینریش چهاردهم) در سن یازده سالگی، کل قلمرو باواریای سفلی در سال ۱۳۴۰ میلادی به لودویگ چهارم رسید؛ در حالی که اسقف‌نشین اعظم زالتسبورگ نیز در دوران لودویگ به یک ایالت سرزمینی مستقل تبدیل شد.