ادوین بلک
ادوین بلک | |
|---|---|
![]() | |
| زاده | ۲۷ فوریهٔ ۱۹۵۰ (۷۵ سال) شیکاگو، ایالات متحده آمریکا |
| پیشه | مؤلف، روزنامهنگار، تاریخنگار، |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| سبک(های) نوشتاری | ناداستان |
| کار(های) برجسته |
|
| جوایز مهم | جایزهٔ «انجمن روزنامهنگاران و مؤلفان آمریکا» برای بهترین کتاب غیرداستانی تحقیقی سال بابت ایبیام و هولوکاست، ۲۰۰۳ |
ادوین بلک (انگلیسی: Edwin Black؛ زادهٔ ۲۷ فوریهٔ ۱۹۵۰) مؤلف، روزنامهنگار، تاریخنگار و مجری اهل ایالات متحده آمریکا است.
بلک فرزند بازماندگان هولوکاست از لهستان است. مادرش، اتل "ادیا" کاتز، اهل بیاویستوک، داستان فرار معجزهآسای خود از مرگ در هولوکاست را روایت کرده است؛ زمانی که در اوت ۱۹۴۳، در سن ۱۳ سالگی، از یک واگن باری در مسیر به اردوگاه مرگ تربلینکا فرار کرد. پس از فرار، توسط نیروهای میلیشیا تیر خورد اما توسط یک مبارز یهودی لهستانی نجات یافت که بعدها با او ازدواج کرد.[۱] پدر بلک نیز فرار از مرگ را با گریختن به جنگلها از یک راهپیمایی طولانی به سوی یک «چاله اعدام» و سپس مبارزه با نازیها به عنوان یک پارتیزان بتار تجربه کرد. این زوج با مخفی شدن در جنگلهای لهستان به مدت دو سال، جنگ جهانی دوم را پشت سر گذاشتند و تنها پس از پایان درگیریها ظاهر شده و به ایالات متحده مهاجرت کردند.[۱][۲]
بلک دربارهٔ خاستگاه خود نوشته است: «من در شیکاگو به دنیا آمدم، در محلههای یهودی بزرگ شدم، و والدینم هرگز تلاش نکردند دوباره درباره تجربههایشان صحبت کنند.»[۲] در کتابش با عنوان «توافق انتقال»، بلک اشاره میکند که از همان دوران کودکی، طبق باورهای والدینش، طرفدار دولت اسرائیل بوده است.[۲] در جوانی مدتی را در کیبوتص گذراند، چندین بار به اسرائیل سفر کرد و به طور جدی در مورد اقامت دائم در آنجا فکر کرد.[۲]
تخصص او در زمینههای حقوق بشر، تعامل تاریخی بین اقتصاد و سیاست در خاورمیانه، سیاستهای نفتی، کلاهبرداری دانشگاهی، سوء استفادهها و جرائم سازمانی و زیربنای مالی آلمان نازی است.
منابع
- 1 2 Betty Kliewer, "Ethyl Black Inspired a Generation with Holocaust Survival," The Cutting Edge News, Feb. 15, 2005.
- 1 2 3 4 Edwin Black, "Introduction to the 1984 Edition," The Transfer Agreement: The Dramatic Story of the Pact Between the Third Reich and Jewish Palestine. Washington, DC: Dialog Press, 2009; pg. xxii -xx111.
پیوند به بیرون
