ارتش متحد ایتالیا
| ارتش متحد ایتالیا | |
|---|---|
.svg.png) | |
| فعال | ۱۹۴۳–۱۹۴۵ |
| کشور | _crowned.svg.png){kind=small} پادشاهی ایتالیا |
| وفاداری | پادشاه ایتالیا نخست‌وزیر ایتالیا |
| گونه | ارتش میدانی |
| نقش | متفقین جنگ جهانی دوم-جنبش مقاومت ایتالیا |
| اندازه | ۲۶۶٬۰۰۰ تا ۳۲۶٬۰۰۰ نفر |
| بخشی از | ارتش پادشاهی ایتالیا |
| پادگان/ستاد | بریندیزی |
| نام(های) مستعار | ارتش جنوب ایتالیا |
| نبردها | جنگ جهانی دوم جنگ داخلی ایتالیا |
| فرماندهان | |
| افسر تشریفاتی | ویکتور امانوئل سوم |
| فرماندهان برجسته | |
ارتش متحد ایتالیا (انگلیسی: Italian Co-belligerent Army) یا ارتش هم‌پیمان ایتالیا نام‌هایی بودند که به مجموعه‌های مختلف لشکرهای ارتش سلطنتی ایتالیا در دوره‌ای که در کنار متفقین در طول کارزار ایتالیا، جنگ داخلی ایتالیا و جنگ جهانی دوم از اکتبر ۱۹۴۳ به بعد جنگید، اطلاق می‌شد. در همان دوره، نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا و نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا که طرفدار متفقین بودند، به ترتیب به عنوان نیروی دریایی هم‌پیمان ایتالیا و نیروی هوایی هم‌پیمان ایتالیا شناخته می‌شدند. از سپتامبر ۱۹۴۳، نیروهای ایتالیایی طرفدار محور به ارتش ملی جمهوری سوسیال ایتالیا تبدیل شدند.
ارتش متحد ایتالیا نتیجه آتش‌بس متفقین با ایتالیا در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ بود؛ پادشاه ویکتور امانوئل سوم در ژوئیه ۱۹۴۳ پس از حمله متفقین به جنوب ایتالیا، بنیتو موسولینی را از سمت نخست‌وزیری برکنار کرد و به جای او مارشال ایتالیا پیترو بادولیو را نامزد کرد که بعداً ایتالیا را برای جنگ با نیروهای جمهوری اجتماعی و متحدان آلمانی آن در شمال ایتالیا با متفقین، متحد کرد.[۱]
ارتش متحد ایتالیا در نبرد ایتالیا بین ۲۶۶۰۰۰ تا ۳۲۶۰۰۰ سرباز را به میدان فرستاد که از این تعداد، ۲۰۰۰۰ نفر (که بعداً به ۵۰۰۰۰ نفر افزایش یافت، هرچند برخی منابع این تعداد را تا ۹۹۰۰۰ نفر نیز ذکر کرده‌اند) نیروهای رزمی و بین ۱۵۰۰۰۰ تا ۱۹۰۰۰۰ نفر نیروهای کمکی و پشتیبانی بودند، به همراه ۶۶۰۰۰ نفر پرسنل درگیر در کنترل ترافیک و دفاع از زیرساخت‌ها.[۲] در مجموع، ارتش متحد ایتالیا یک هشتم نیروی رزمی و یک چهارم کل نیروی گروه پانزدهم ارتش متفقین را تشکیل می‌داد.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Roggero, Roberto (2006). Le verità militari e politiche della guerra di liberazione in Italia. Greco & Greco. ISBN 88-7980-417-0.
- ↑ Di Capua, Resistenzialità versus Resistenza, p.87
- ↑ "1° Raggruppamento Motorizzato". Italian Army. Retrieved 17 November 2021.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Italian Co-belligerent Army». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
