ارتش پنجم ایتالیا
| ارتش پنجم ایتالیا | |
|---|---|
| فعال | ۱۹۱۴ – ۱۹۴۰ |
| کشور | |
| رسته | ارتش سلطنتی ایتالیا |
| گونه | پیادهنظام |
| نقش | یگان رزمی |
| اندازه | ارتش میدانی |
| نبردها | |
| فرماندهان | |
ارتش پنجم ایتالیا (انگلیسی: 5th Army) یک ارتش میدانی زیرمجموعه ارتش سلطنتی ایتالیا بود که در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم حضور داشت.
جنگ جهانی اول
در جنگ جهانی اول، ارتش پنجم در ۲۵ مه ۱۹۱۶ برای کمک به متوقف کردن حمله ترنتینو اتریش ایجاد شد. این ارتش دوباره در ۲ ژوئیه ۱۹۱۶ منحل شد.
این ارتش شامل یگانهای زیر بود:
- سپاه بیست و چهارم ارتش (لوچیانو سکو)
- سپاه بیستم ارتش (اتوره مامبرتی)
- سپاه بیست و دوم ارتش (اواریستو موسولین)
- سپاه بیست و ششم ارتش (لوکا مونتوری)
- سپاه هشتم ارتش (اوتاویو بریکولا)
فرماندهان ارتش پنجم در طول جنگ جهانی اول پیترو فروگونی (تا ۱۹ ژوئن ۱۹۱۶) و ستیمیو پیاچنتینی بودند.
جنگ جهانی دوم
ارتش پنجم ایتالیا در سال ۱۹۳۹ برای دفاع از لیبی در برابر فرانسویها در تونس و الجزایر تشکیل شد. پس از پایان نبرد فرانسه، ارتش پنجم به منبع تأمین نیرو و تدارکات برای ارتش دهم ایتالیا در مرز با مصر تبدیل شد. این ارتش در ۱۶ فوریه ۱۹۴۱ منحل و در ستاد کل شمال آفریقا ادغام شد. این ارتش به زودی بین ۱۵ آوریل ۱۹۴۱ و ۵ سپتامبر ۱۹۴۱ در شمال آفریقا بازسازی شد.
این ارتش دوباره در ۱۰ آوریل ۱۹۴۲ در ایتالیا برای دفاع از توسکانی، ساردینیا و از نوامبر ۱۹۴۲ همچنین از کورسیکا بازسازی شد. در سپتامبر ۱۹۴۳، پس از آتشبس کاسیبیل، ارتش پنجم تسلیم آلمانیها شد.
فرماندهان ارتش پنجم در طول جنگ جهانی دوم:
- ایتالو گاریبولدی (۱۹۳۹ - فوریه ۱۹۴۱)
- ماریو کاراچیولو دی فرولتو (آوریل ۱۹۴۱ - سپتامبر ۱۹۴۱)
- ماریو کاراچیولو دی فرولتو (آوریل ۱۹۴۲ - سپتامبر ۱۹۴۳)
ارتش پنجم ایتالیا در خلال جنگ جهانی دوم از یگانهای زیر تشکیل میشد:
- سپاه دهم
- لشکر ۲۵ پیادهنظام «بولونیا»
- لشکر ۵۵ پیادهنظام «ساونا»
- لشکر ۶۰ پیادهنظام «سابراتا»
- سپاه ارتش بیستم
- لشکر ۱۷ پیادهنظام «پاویا»
- لشکر ۶۱ پیادهنظام «سیرت»
- لشکر ۲۷ پیادهنظام «برشیا»
- سپاه بیست و سوم
- لشکر ۱ هنگ «۲۳ مارزو»
- لشکر ۲ هنگ «۲۸ اوتوبره»
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «5th Army (Italy)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵.