ارمینیو اسپالا
| ارمینیو اسپالا | |
|---|---|
 ارمینیو اسپالا در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی | |
| آمار | |
| وزن(ها) | سنگینوزن |
| قد | ۱٫۸۵ m (۶ ft ۱ in) |
| ملیت | ایتالیا |
| زادهٔ | ۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۷ بورگو سان مارتینو، ایتالیا |
| درگذشت | ۱۴ اوت ۱۹۷۱ (۷۴ سال) رم، ایتالیا |
| طرز ایستادن | ارتودوکس |
| سوابق بوکس | |
| مجموع مبارزهها | ۵۶ |
| تعداد برد | ۴۲ |
| برد با ناکاوت | ۳۱ |
| تعداد باخت | ۱۰ |
| تعداد تساوی | ۳ |
ارمینیو اسپالا (ایتالیایی: Erminio Spalla؛ ۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۷ – ۱۴ اوت ۱۹۷۱) بازیگر و بوکسور اهل ایتالیا بود.
اسپالا در آکادمی هنرهای زیبای بررا تحصیل کرد، تا اینکه در سال ۱۹۱۰ تصاویری از مسابقات جهانی بوکس را دید و تصمیم گرفت بوکسور حرفهای شود. او نخستین ایتالیایی بود که عنوان قهرمانی بوکس اروپا را به دست آورد؛ این عنوان را در سال ۱۹۲۳ کسب کرد. در سال ۱۹۲۶ این عنوان را به پائولینو اوسکودون واگذار کرد و سال بعد از دنیای بوکس کناره گرفت، هرچند در سال ۱۹۳۴ برای مدت کوتاهی به رینگ بازگشت و هر سه مسابقهی پایانی خود را با پیروزی پشت سر گذاشت.[۱] پس از کنارهگیری از رینگ، دوباره به دنیای هنر بازگشت.
در اکتبر ۱۹۳۷، برای نخستین بار بهعنوان خوانندهی اپرا در «ایل تروواتوره» در تورین روی صحنه رفت.[۲] در همان سال در زمینهی مجسمهسازی و نقاشی نیز فعالیت کرد.
از فیلمهایی که وی در آن نقش داشتهاست، میتوان به خشم آشیل، نفی بلد، معجزه در میلان، هارلم و شش همسر باربابلو اشاره کرد.
منابع
- ↑ Page, Joseph S. (2010). Primo Carnera: The Life and Career of the Heavyweight Boxing Champion. McFarland. p. 15.
- ↑ Erminio Spalla. Boxrec
پیوند به بیرون
