اریک لوئیس بولز

اریک لوئیس بولز
زاده۸ ژوئن ۱۹۰۴
کمبرلی
درگذشته۱۴ ژوئن ۱۹۸۵
باتل، ساسکس شرقی
وفاداری بریتانیا
شاخه نظامی ارتش بریتانیا
سال‌های خدمت۱۹۲۴–۱۹۴۸
درجهسرلشکر
جنگ‌ها و عملیات‌هاجنگ جهانی دوم
نشان‌هانشان حمام
ستاره نقره‌ای

اریک لوئیس بولز (انگلیسی: Eric Bols؛ ۸ ژوئن ۱۹۰۴ – ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵) نظامی اهل بریتانیا بود. یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم، به خاطر خدمت به عنوان فرمانده لشکر ششم هوابرد در سال‌های پایانی جنگ، شهرت بیشتری داشت.

او که در سال ۱۹۰۴ در ساری، پسر لوئیس بولز، متولد شد، در کالج لنسینگ و کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرد. بولز در سال ۱۹۲۴ به ارتش بریتانیا پیوست و در دوره‌های بین دو جنگ در تعدادی از مناطق امپراتوری بریتانیا، از جمله هنگ کنگ و شانگهای و همچنین مالت، خدمت کرد. او به عنوان مربی کادت در کالج نظامی سلطنتی سندهرست خدمت کرد و در دوره‌های کالج ستاد، کمبرلی با ارتقاء به درجه کاپیتانی شرکت کرد.

هنگامی که جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد، بولز چندین سمت افسر ستاد را پشت سر گذاشت و در چندین مؤسسه و تشکیلات ارتش خدمت کرد، قبل از اینکه به سرهنگی ارتقا یابد و مسئولیت تمام آموزش‌های نیروهای تحت فرماندهی گروه بیست و یکم ارتش را بر عهده بگیرد و به برنامه‌ریزی عملیات اورلرد، حمله متفقین به نرماندی، کمک کند. بولس سپس دوباره ارتقا یافت و فرماندهی تیپ ۱۸۵ پیاده‌نظام را در جریان پیشروی متفقین در اروپای غربی بر عهده گرفت، پیش از آنکه فرماندهی لشکر ششم هوابرد را در اواخر سال ۱۹۴۴ از سرلشکر ریچارد گیل تحویل بگیرد. او این لشکر را در نبرد بولج و همچنین عملیات وارسیتی، عملیات هوابرد برای عبور از رودخانه راین، رهبری کرد و سپس لشکر را تا پایان درگیری به شمال آلمان هدایت کرد. چتربازان کانادایی در روزهای پایانی جنگ، شهر ویسمار را تصرف کردند تا مانع از حمله ارتش شوروی به دانمارک شوند. بولس افسری بود که در ویسمار رو در رو با شوروی‌ها ملاقات کرد و بر خلاف توافقات کنفرانس یالتا، بر حفظ شهر تصرف شده توسط متفقین اصرار ورزید. او باعث توقف موقت شوروی شد. در این میان، لوبک و هامبورگ می‌توانستند تسلیم نیروهای متفقین شوند و سرانجام دانمارک توسط متفقین تحت فرماندهی فیلد مارشال سر برنارد مونتگومری آزاد شد. پس از پایان جنگ، بولز در فرماندهی لشکر در وظایف حفظ صلح در خاورمیانه باقی ماند و سپس در سال ۱۹۴۸ با درجه سرلشکر بازنشسته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره‌ای شده است.

منابع