استرپتوکوک آنژینوسوس

استرپتوکوک آنژینوسوس
کشت استرپتوکوک آنژینوسوس بر روی آگار خوندار
رده‌بندی علمی
فرمانرو:
شاخه:
رده:
راسته:
تیره:
سرده:
گونه:
استرپتوکوک آنژینوسوس

استرپتوکوک آنژینوسوس (Streptococcus anginosus)، گونه‌ای از استرپتوکوک است. این باکتری به همراه استرپتوکوک کانستلاتوس و استرپتوکوک اینترمدیوس، گروه آنژینوسوس را تشکیل می‌دهند[۱] گاهی اوقات به آن، گروه میلری (milleri group) نیز می گویند. ارتباط فیلوژنتیکی این گونه‌ها با استفاده از آنالیز توالی rRNA به تأیید رسیده‌است[۲]

ویژگی‌های عمومی

بیشتر سویه‌های استرپتوکوک آنژینوسوس، از گلوکز، استوئین را تولید می‌کنند. آن‌ها لاکتوز، ترهالوز، سالیسین و سوکروز را تخمیر می‌کنند و آرژنین و اسکولین را هیدرولیز می‌نمایند. دی‌اکسید کربن رشد باکتری را افزایش می‌دهد. این باکتری ممکن است بتا همولیتیک یا غیر همولیتیک باشد. برخی نیز ممکن است آلفا همولیتیک باشند.[۳]

عفونت‌ها

این باکتری، بخشی از میکروفلور انسان است اما گاهی اوقات می‌تواند بیماریزا باشد مانند آبسه‌های کبدی و مغزی. باکتری از مناطق گوناگون بدن مانند دهان، گلو، مدفوع و واژن جدا شده‌است.[۳]

درمان

بیشتر سویه‌ها به باسیتراسین، نیتروفورانتوئین و سولفونامیدها مقاوم هستند.[۴] بیشتر سویه‌ها به پنی سیلین، آمپی سیلین، اریترومایسین و تتراسایکیلین حساس می‌باشند.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Morita E, Narikiyo M, Yokoyama A, et al (December 2005). "Predominant presence of Streptococcus anginosus in the saliva of alcoholics". Oral Microbiol. Immunol. 20 (6): 362–5. doi:10.1111/j.1399-302X.2005.00242.x. PMID 16238596.
  2. ↑ Jacobs, Schot, and Schouls "The Streptococcus anginosus species comprises 16s rRNA ribogroups with different phenotypic characteristics and clinical relevance." Internation Journal of Systematic and Evolutionary Microbiology. 2000, 50, 1073-1079
  3. 1 2 Ruoff, Kathryn L. "Streptococcus anginosus: The Unrecognized Pathogen." Clinical Microbiology Reviews, Jan 1988, pp.102-108
  4. ↑ Poole, CM and Wilson, G. "Infection with minute colony forming Beta-hemolytic streptococci". Journal of Clinical Pathology. 29:740-745
  5. ↑ Shlaes, et al. "Infections due to Lancefield group F and related streptococci." Medicine(Baltimore) 60:197-207