استفان بوگوریدی

استفان بوگوریدی
شاهزاده ساموس
دوره مسئولیت ۱۸۳۲ – ۱۸۵۰
پس از	موقعیت ایجاد شد
پیش از	الکساندروس کالیماچیس
قائم‌مقام والاچیا
دوره مسئولیت ۱۸۲۱ – ۱۸۲۱
پس از	الکساندروس سوتزوس (as Prince of Wallachia)
پیش از	اسکارلات کالیماچی (as Prince of Wallachia)
قائم مقام مولداویا
دوره مسئولیت ۱۸۲۱ – ۱۸۲۲
پس از	ونیامین کوستاش (as Caimacam)
پیش از	ایوان استوردزا (as Prince of Moldavia)
اطلاعات شخصی
زاده	1775 or ۱۷۸۰ کوتل, امپراتوری عثمانی
درگذشته	۸ ژانویهٔ ۱۸۵۹ استانبول
همسر(ان)	رالو اسکیلیتزی

استفان بوگوریدی (یونانی: Στέφανος Βογορίδης؛ ۱۷۸۰۵–۱۷۸۰ اوت) دولتمرد بلندپایه عثمانی با اصالت بلغاری، که از سال ۱۸۳۲ تا ۱۸۵۰ بعنوان شاهزاذه ساموس خدمت کرد^[۱]

بوگوریدی در کوتل متولد شد و در آکادمی زبان یونانی پرنسلی در بخارست، والاچیا تحصیل کرد، جایی که نام بلغاری خود را به استویکو به استفان یونانی تغییر داد. بوگوریدی پس از پایان تحصیلاتش، به عنوان دراگومن به ناوگان عثمانی پیوست و تحت فرماندهی سید مصطفی پاشا (سلطان مصطفی چهارم آینده)، در نبرد دوم ابوکیر علیه ناپلئون بناپارت در مصر شرکت کرد و پس از شکست نیروهای عثمانی، به طرز معجزه آسایی فرار کرد.^[۲]

در سال ۱۸۱۲، استفان بوگوریدی به همراه شاهزاده اسکارلات کالیماچی به مولداوی رفت، که او را به عنوان فرماندار گالاتی (۱۸۱۲–۱۸۱۹) منصوب کرد. در سال ۱۸۲۱، در جریان قیام محلی تودور ولادیمیرسکو و حمله به فیلیکی اتریا به عنوان بخشی از جنگ استقلال یونان، بوگوریدی به عنوان کایماکام اسمی والاچیا منصوب شد. سال بعد، پس از حمله گسترده عثمانی علیه الکساندر ایپسیلانتیس، او در سال ۱۸۲۲ سمت کایماکام واقعی را در مولداوی بر عهده داشت و سپس به عنوان دراگومان ناوگان عثمانی بازگشت. بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۸، او به آناتولی تبعید شد.

پس از جنگ روسیه و ترکیه در سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۲۹ و پیمان آدریانوپل، او مشاور محمود دوم بود که به او عنوان شاهزاده (بیگ، ηγεμόνας) را داد و او را به عنوان فرماندار جزیره ساموس منصوب کرد. او تنها یک بار در سال ۱۸۳۹ از ساموس بازدید کرد و از استانبول بر این جزیره حکومت کرد. بوگوریدی، که پایتخت جزیره را به نام خود استفانوپولیس نامگذاری کرده بود، به دلیل حکومت خودسرانه‌اش مورد نفرت مردم محلی یونانی بود. سامی‌ها در سال ۱۸۴۹ علیه او شورش کردند و سلطان در سال ۱۸۵۰ او را برکنار کرد.

در زمان عبدالمجید اول، بوگوریدی عضو شورای تنظیمات و مشاور امپراتوری بود. او از عبدالمجید اجازه ساخت کلیسای ارتدکس بلغاری در استانبول را گرفت و خانه خود را در فنر (۱۸۴۹) اهدا کرد. در آن مکان، کلیسای معروف آهنی بلغاری بعداً ساخته شد و به یاد او سنت استفان نامگذاری شد. او در استانبول درگذشت.^[۳]