اسقف‌نشین آیشتات
اسقف‌نشین آیش‌تت Dioecesis Eystettensis Bistum Eichstätt | |
|---|---|
 نشان | |
| مکان | |
| کشور | آلمان |
| استان کلیسایی | بامبرگ |
| آمار | |
| پهنه | ۶٬۰۲۵ کیلومتر مربع (۲٬۳۲۶ مایل مربع) |
| جمعیت - کل - کاتولیک‌ها | (در ۲۰۰۶) ۸۹۰۰۰۰ ۴۴۲۷۷۲ (۴۹.۷%) |
| اطلاعات | |
| گرایش مذهبی | کلیسای کاتولیک |
| کلیسای قانونی | کلیسای لاتین |
| مراسم مذهبی | آیین رومی |
| تأسیس | ۷۴۵ |
| کلیسای جامع | کلیسای جامع آیش‌تت |
| قدیس حامی | سنت والبورگا سنت ویلیبالد |
| رهبری کنونی | |
| اسقف | بدون متصدی |
| اسقف اعظم شهری | هرویگ گوسل |
| Map | |
موقعیت اسقف‌نشین آیش‌تت در آلمان | |
| وبگاه | |
| www.bistum-eichstaett.de | |
اسقف‌نشین آیش‌تت[۱] یکی از حوزه‌های مذهبی باستانی در ایالت بایرن است که در قلب منطقه فرانکن واقع شده است. این اسقف‌نشین که در سده هشتم میلادی توسط مبلغین مذهبی آنگلوساکسون بنیان‌گذاری شد، در طول قرون متمادی به عنوان یکی از مراکز مهم آموزشی و معنوی در جنوب آلمان شناخته شده و امروزه بخشی از اسقف‌نشین بامبرگ محسوب می‌شود.
تأسیس و پیوند با مبلغین آنگلوساکسون
اسقف‌نشین آیش‌تت در حدود سال ۷۴۵ میلادی توسط سنت ویلیبالد، که از همراهان نزدیک سنت بونیفاس بود، تأسیس شد. این حوزه مذهبی در ابتدا به منظور سازماندهی فعالیت‌های تبلیغی در میان قبایل پراکنده در مناطق مرکزی بایرن شکل گرفت. در دوران قرون وسطی، این اسقف‌نشین توانست با کسب حق بی‌واسطگی امپراتوری[۲] به یک شاهزاده-اسقف‌نشین مستقل تبدیل شود که در آن اسقف علاوه بر امور روحانی، اقتدار سیاسی وسیعی نیز بر قلمرو خود داشت.[۳]
دوران منازعات مذهبی و اصلاحات
با گسترش جنبش‌های اصلاح‌طلب در قرن شانزدهم، نفوذ لوتری[۴] در ایالت‌های همسایه فشار زیادی بر آیش‌تت وارد کرد. اسقف‌های این حوزه با ایستادگی در برابر نفوذ پروتستانتیسم[۵]، این شهر را به یکی از دژهای مستحکم اصلاحات کاتولیک در جنوب تبدیل کردند. در این دوره، همکاری‌های استراتژیک با لیگ کاتولیک آلمان[۶] باعث شد تا هویت مذهبی این منطقه در برابر تغییرات سیاسی گسترده در امپراتوری مقدس روم حفظ شود.[۷]
جایگاه اداری در ساختار امپراتوری
اسقف‌های آیش‌تت به عنوان حکام یک قلمرو مستقل، همواره در جلسات مجلس[۸] شرکت کرده و در تصمیم‌گیری‌های کلان امپراتوری نقش داشتند. اگرچه قلمرو جغرافیایی آن‌ها به وسعت یک انتخابگرنشین[۹] نبود، اما به دلیل موقعیت راهبردی بین رودهای جنوب و مسیرهای منتهی به رود البه[۱۰] و وزر[۱۱]، اهمیت اقتصادی بالایی داشتند. این مرکزیت باعث شد تا آیش‌تت به عنوان یک قطب فرهنگی و علمی در میان اسقف‌نشین‌های حوزه فرانکن شهرت یابد.[۱۲]
مدیاتیزاسیون و عصر جدید
در ابتدای قرن نوزدهم و در جریان بازسازماندهی سیاسی اروپا، قلمرو سیاسی آیش‌تت تحت فرایند مدیاتیزاسیون[۱۳] منحل شد. اموال و دارایی‌های این اسقف‌نشین سکولاریزه[۱۴] شده و به پادشاهی بایرن[۱۵] ملحق گردید. با وجود از دست دادن قدرت سیاسی، آیش‌تت جایگاه خود را به عنوان یک مرکز آکادمیک حفظ کرد و امروزه تنها دانشگاه کاتولیک در کشورهای آلمانی‌زبان در این شهر مستقر است.[۱۶]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ به آلمانی: Bistum Eichstätt
- ↑ به آلمانی: Reichsunmittelbarkeit
- ↑ Schmid, Alois: The History of the Church in Bavaria. Pustet, Regensburg 2007, S. 25-32. ISBN 978-3791720555.
- ↑ به آلمانی: Luthertum
- ↑ به آلمانی: Protestantismus
- ↑ به آلمانی: Katholische Liga
- ↑ Johnson, Trevor: Counter-Reformation in Bavaria. Ashgate Publishing, Farnham 2009, S. 55-62. ISBN 978-0754656319.
- ↑ به آلمانی: Reichstag
- ↑ به آلمانی: Kurfürstentum
- ↑ به آلمانی: Elbe
- ↑ به آلمانی: Weser
- ↑ Whaley, Joachim: Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press, Oxford 2012, Vol. I, S. 180-190. ISBN 978-0199688821.
- ↑ به آلمانی: Mediatisierung
- ↑ به آلمانی: Säkularisation
- ↑ به آلمانی: Bayern
- ↑ Jedin, Hubert: The Church in the Age of Absolutism. Burns & Oates, London 1981, S. 110-118. ISBN 978-0261665040.
- Jedin, Hubert: The Church in the Age of Absolutism. Burns & Oates, London 1981. ISBN 978-0-261-66504-0.
- Johnson, Trevor: Counter-Reformation in Bavaria. Ashgate Publishing, Farnham 2009. ISBN 978-0-7546-5631-9.
- Schmid, Alois: The History of the Church in Bavaria. Pustet, Regensburg 2007. ISBN 978-3-7917-2055-5.
- Whaley, Joachim: Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press, Oxford 2012. ISBN 978-0-19-968882-1.
پیوند به بیرون
- (به آلمانی) Official site
- آیش‌شتت
- اسقف‌نشین‌های کاتولیک در آلمان
- بنیانگذاریهای ۷۴۵ (میلادی)
- بنیانگذاریهای سده ۸ (میلادی) در آلمان