اسقف اعظم کلن

Solingen - Schloss Burg - Engelbert

اسقف اعظم کلن ( به آلمانی: Erzbischof von Köln) عنوان رئیس اسقف‌نشین اعظم کاتولیک رومی کلن در غرب ایالت نوردراین-وستفالن، آلمان است. از سده سیزدهم تا سال ۱۸۰۳، اسقف اعظم کلن یکی از هفت امرای انتخابگر امپراتوری مقدس روم بود که به عنوان صدراعظم ایتالیا نیز خدمت می‌کرد و قلمرو وسیعی به نام انتخابگرنشین کلن را در اختیار داشت[۱].

نقش به عنوان انتخابگر امپراتوری

اسقف‌های اعظم کلن از سده یازدهم به تدریج قدرت سیاسی و نظامی چشمگیری به دست آوردند. در سال ۱۰۳۱، عنوان صدراعظم امپراتوری ایتالیا به آن‌ها اعطا شد و در فرمان طلایی (Goldene Bulle) سال ۱۳۵۶، جایگاه آن‌ها به عنوان یکی از هفت انتخابگر اصلی امپراتوری تثبیت گردید. قلمرو انتخابگرنشین کلن شامل نوار باریکی در کرانه چپ راین و همچنین دوک‌نشین وستفالن در آن سوی راین بود[۲]. در سال ۱۲۸۸، پس از نبرد وورینگن (Schlacht von Worringen)، شهر کلن عملاً از سلطه اسقف اعظم خارج شد و به یک شهر آزاد امپراتوری (Freie Reichsstadt) تبدیل گردید، به طوری که اسقف اعظم مجبور شد اقامتگاه خود را به بن (Bonn) منتقل کند[۳].

دوران اصلاحات و جنگ کلن

در سده شانزدهم، دو تن از اسقف‌های اعظم کلن به آیین پروتستانتیسم گرویدند. نخستین، هرمان فون وید، در سال ۱۵۴۶ از مقام خود کناره‌گیری کرد.[۳] دومین، گبهارد تروخزس فون والدبورگ، در سال ۱۵۸۲ به آیین کالوینیسم گروید و تلاش کرد تا قلمرو اسقف‌نشین را سکولاریزه کند. این اقدام او منجر به جنگ کلن از ۱۵۸۳ تا ۱۵۸۸ شد که طی آن نیروهای کاتولیک به رهبری ارنست باواریایی با حمایت مالی پاپ و نظامی اسپانیا و بایرن، بر نیروهای پروتستان پیروز شدند و اصلاحات کاتولیک را در منطقه مستقر ساختند[۴]. از آن زمان تا اواسط سده هجدهم، این اسقف‌نشین عملاً به عنوان یک «ثانویه‌زادگی» (Sekundogenitur) برای خاندان ویتلسباخ باواریا عمل می‌کرد[۵].

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford: Oxford University Press. p. 125. ISBN 978-0198731016.
  2. ↑ Franz, Günther (1965). Geschichte des Erzbistums Köln. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. p. 45. ISBN 978-3534042630.
  3. 1 2 Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford: Oxford University Press. p. 130. ISBN 978-0198731016.
  4. ↑ Kohnle, Armin (2015). Der Kölnische Krieg 1583-1588. Heidelberg: Universitätsverlag. p. 67.
  5. ↑ Schmid, Armin (2018). Die Wittelsbacher am Rhein. Stuttgart: Ulmer. p. 89. ISBN 978-3825241230.