اشوع

اشوع
إشوع
روستای پیشین
ریشه‌شناسی: از اشوع، نام شخصی[۱]
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
مجموعه‌ای از نقشه‌های تاریخی منطقه پیرامون اشوع (دکمه‌ها را فشار دهید)
مختصات: ۳۱°۴۶′۵۰″ شمالی ۳۵°۰۰′۴۰″ شرقی / ۳۱٫۷۸۰۵۶°شمالی ۳۵٫۰۱۱۱۱°شرقی / 31.78056; 35.01111
شبکه فلسطین۱۵۱/۱۳۲
واحد جغرافیای سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشاورشلیم
تاریخ تخلیه جمعیت۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸[۲]
جمعیت
 (۱۹۴۸[۳])
 • کل۷۱۹
علت تخلیهحمله نظامی نیروهای یه‌شو
شهرک کنونیاشتهول[۴]

اشوع (إشوع) روستایی فلسطینی بود که در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از سکنه خالی شد. این روستا در نزدیک به ۲۰ کیلومتری باختر اورشلیم قرار داشت و اکنون اشتهول در جایگاه آن ساخته شده‌است. در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، اشوع ۴۶۸ نفر جمعیت در ۱۲۶ خانه داشت. روستا در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۸ در جریان عملیات دانی به دست تیپ ۱۰ هارئیل تصرف شد و همه ساکنان آن گریختند یا اخراج شدند.

اشوع روستایی کهن بود که گمان می‌رود بر جایگاه شهر باستانی اشتائول بنا شده بود؛ شهری که در داستان کتاب مقدسی سامسون نامبردار است. همه ساکنان روستا مسلمان بودند و اقتصاد آنان بر کشاورزی و به‌ویژه کشت زیتون و غلات استوار بود.

پیشینه

اشوع روستایی کهن بود که در دامنه تپه‌ای جای داشت.[۵] بر پایه پژوهش‌های باستان‌شناسان، این روستا احتمالاً بر جایگاه شهر اسرائیلی اشتائول بنا شده بود که در داستان کتاب مقدسی سامسون شهرت دارد. این مکان در دوران امپراتوری روم نیز به همین نام شناخته می‌شد و در بخش اداری الئوتروپولیس (بیت جبرین) قرار داشت. با این حال، دیر ابوالقبوس که در نزدیک به ۰٫۵ کیلومتری شمال آن واقع بود نیز با اشتائول شناسایی شده‌است.[۶]

منبع عبری نیز یادآور می‌شود که در این جایگاه کاوش‌های باستان‌شناسی انجام شده و یافته‌هایی مانند سفالینه‌هایی از دوره مفرغ و دوره آهن به دست آمده‌است.[۷]

دوره عثمانی

در سده شانزدهم میلادی به نظر می‌رسد که سکونتگاه به سوی شمال باختر و به روستای عسلین جابه‌جا شده بود. در سده هفدهم یا هجدهم عسلین متروک شد و اشوع احتمالاً دوباره آباد گردید.[۶]

در ۱۸۶۳ کاوشگر فرانسوی ویکتور گرن از روستا بازدید کرد و دریافت که جمعیت آن به‌زحمت ۳۰۰ تن بود. تنها بازمانده باستانی یک قوس ویران در کنار چاه بود که گرن آن را احتمالاً متعلق به دوره رومی دانست.[۸] فهرست روستاهای عثمانی در حدود ۱۸۷۰ برای اشوع ۳۲ خانه و ۹۰ نفر جمعیت (تنها مردان) ثبت کرده و آن را در بخش الخلیل و خاور صرعه توصیف نموده‌است.[۹][۱۰]

تا ۱۸۷۵ جمعیت روستا به ۴۵۰ تن رسیده بود.[۶] در ۱۸۸۳ گزارش «پیمایش فلسطین باختری» صندوق اکتشاف فلسطین اشوع را روستایی در دامنه تپه‌ای توصیف کرد که درختان زیتون در پایین آن کاشته شده بود.[۱۱] روستا ساختاری ستاره‌مانند داشت و خانه‌های سنگی آن در امتداد راه‌های منتهی به روستاهای همسایه کشیده شده بود.[۶]

در ۱۸۹۶ جمعیت اشوع در حدود ۳۵۴ نفر برآورد شد.[۱۲]

دوره قیمومت بریتانیا

در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، جمعیت اشوع ۳۷۹ نفر بود که همگی مسلمان بودند.[۱۳] این رقم در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین به ۴۶۸ نفر در ۱۱۷ خانه افزایش یافت که همچنان همگی مسلمان بودند.[۱۴]

بر پایه آمار روستایی ۱۹۴۵، جمعیت روستا به ۶۲۰ نفر رسیده بود که همه مسلمان بودند.[۱۵] مساحت کل زمین‌های روستا ۵٬۵۲۲ دونوم بود.[۱۶] از این مقدار، ۴۷۳ دونوم به باغ‌ها و زمین‌های آبی، ۱٬۹۱۱ دونوم به کشت غلات و ۴۷ دونوم به مناطق ساخته‌شده اختصاص داشت.[۱۷][۱۸]

جنگ ۱۹۴۸ و پیامدهای آن

اشوع به همراه چهار روستای دیگر در ۱۷ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در جریان عملیات دانی به تصرف تیپ ۱۰ هارئیل درآمد. این روستاها از آوریل ۱۹۴۸ در خط مقدم جبهه قرار داشتند و بیشتر ساکنان پیش‌تر منطقه را ترک کرده بودند. بسیاری از کسانی که مانده بودند هنگام حمله نیروهای اسرائیلی گریختند و اندکی که باقی مانده بودند اخراج شدند.[۱۹] بر پایه منبع عبری، روستا در مارس ۱۹۴۸ بمباران شده و آسیب دیده بود.[۲۰]

پس از پایان جنگ، این منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد. در ۱۹۴۹ موشاو اشتهول بر زمین‌های اشوع و روستای نزدیک عسلین بنا شد.[۴][۲۱] بر پایه منبع عبری، نزدیک به ۸۰ خانوار از مهاجران یمنی در کلبه‌های چوبی با سقف حلبی در باختر اشوع اسکان داده شدند و در ۱۹۵۰ کاشت جنگل بزرگی در پیرامون اشتهول آغاز شد.[۲۲]

ولید خالدی، مورخ فلسطینی، در ۱۹۹۲ دربارهٔ وضع روستا نوشت: «تنها شماری اندک از خانه‌های روستا هنوز در جایگاه خود پابرجاست که در میان خانه‌های شهرک پراکنده‌اند؛ برخی از آن‌ها به عنوان مسکن و انبار به کار می‌روند. گورستان روستا که در کنار ساختمان اداری شهرک قرار دارد، تسطیح شده و بر آن چمن کاشته‌اند. در لبه جنوبی گورستان غاری هست که سنگ آسیاب بزرگ آردکشی در آن جای دارد. درختان زیتون و خرنوب در این مکان می‌رویند و در کنار آن‌ها درختان تازه‌ای که شهرک‌نشینان کاشته‌اند. در لبه باختری روستا زمین فوتبالی ساخته شده‌است. دیوارها و سقف‌های فروریخته خانه‌های ویران در لبه این زمین دیده می‌شود.»[۲۱]

در ۱۹۹۸ کتابی دربارهٔ این روستا در اردن انتشار یافت.[۲۳]

جستارهای وابسته

  • فهرست روستاهای تخلیه‌شده در جریان ستیز اعراب و اسرائیل

منابع

  1. ↑ Palmer, 1881, p. 295
  2. ↑ Morris, 2004, p. xx, village #331.
  3. ↑ «Palestinian Central Bureau of Statistics». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۲-۰۲-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۰۸-۱۲-۲۳. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |وضعیت پیوند= صرف‌نظر شد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. xxi, settlement #۷۸.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Dauphin، C. (۱۹۹۸). La Palestine byzantine, Peuplement et Populations. Archeopress. ص. ۹۰۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. 1 2 3 4 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۲۹۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «אישוע». ویکی‌پدیای عبری. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ Guérin، V. (۱۸۶۹). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale. ص. ۱۲–۱۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ Socin, A. (۱۸۷۹). «Alphabetisches Verzeichniss von Ortschaften des Paschalik Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۲: ۱۶۱.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Hartmann, M. (۱۸۸۳). «Die Ortschaftenliste des Liwa Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۶: ۱۴۵.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۳). The Survey of Western Palestine. Committee of the Palestine Exploration Fund. ص. III:۲۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ Schick, C. (۱۸۹۶). «Zur Einwohnerzahl des Bezirks Jerusalem». Zeitschrift des Deutschen Palästina-Vereins. ۱۹: ۱۲۵.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۱۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine. ص. ۴۰.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics (۱۹۴۵). Village Statistics, April, ۱۹۴۵. ص. ۲۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center. ص. ۵۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics (۱۹۴۵). Village Statistics, April, ۱۹۴۵. ص. ۱۰۲ (Quoted in Hadawi, ۱۹۷۰).{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics (۱۹۴۵). Village Statistics, April, ۱۹۴۵. ص. ۱۵۲ (Quoted in Hadawi, ۱۹۷۰).{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۴۳۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «گزارش تیپ هارئیل از یومیات عملیات دانی». انجمن نسل پالماخ. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. 1 2 Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۲۹۴.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ «אישוע». ویکی‌پدیای عبری. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  23. ↑ Davis، Rochelle (۲۰۱۱). Palestinian Village Histories: Geographies of the Displaced. انتشارات دانشگاه استنفورد. ص. ۲۸۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون